Зәбур 64

64-күй •••• Мәдһийә вә тәшәккүр

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Давут язған күй-нахша: —

Зионда, мәдһийә сүкүт ичидә Сени күтиду, и Худа;

Саңа қилған вәдә әмәлгә ашурулиду. 1

3И, дуа Аңлиғучи, Сениң алдиңға барлиқ әт егилири келиду.

4Гуналиқ ишлар, асийлиқлиримиз,

Кәлкүн басқандәк мәндин ғалип келиду;

Лекин Сән уларни йепип кәчүрүм қилисән; 2

5Сән таллап Өзүңгә йеқинлаштурған киши немидегән бәхитлик!

У һойлилириңда маканлишиду;

Бизләр Сениң маканиңниң, йәни муқәддәс ибадәтханаңниң бәрикитидин қанаәт тапимиз;

6Сән һәққанийлиқни намайән қилидиған карамәт вә дәһшәт ишлар билән бизгә җавап,

И ниҗатлиғимиз болған Худа,

Пүткүл йәр-деңизларниң чәт-чәтлиридикиләргичә таянчи Болғучи!

7Белиң қудрәт билән бағланған болуп,

Күчүң билән тағларни бәрпа қилғансән;

8Деңизларниң өркәшлигән шавқунлирини,

Долқунларниң шавқунлирини,

Һәмдә әлләрниң чуқанлирини тинҗитқучисән!

9Җаһанниң чәт-чәтлиридә туруватқанлар карамәтлириңдин қорқиду;

Сән күнчиқиштикиләрни, күнпетиштикиләрни шатландурисән;

10Йәр йүзиниң ғемини йәп йоқлап келип, уни суғирисән,

Уни толиму мунбәтләштүрисән.

Худаниң дәрия-ериқлири суға толғандур;

Шундақ қилип суларни тәйярлап,

Кишиләрни ашлиқ билән тәминләйсән.

11Терилғу етизларниң чөнәклирини суға қандурисән,

Қирлирини тарашлайсән,

Тупрақни мол йеғинлар билән юмшитисән;

Униңда үнгәнләрни бәрикәтләйсән.

12Сән немәтлириңни жилниң һосулиға таҗ қилип қошуп берисән;

Қәдәмлириңдин баяшатлиқ һәрянға тамиду;

13Даладики яйлақларғиму тамиду;

Тағ-даванлар шат-хорамлиқни өзлиригә бәлвағ қилиду;

14Көкләмләр қой падилири билән кийингән,

Җилғилар майсиларға қаплиниду;

Улар хошаллиқ билән тәнтәнә қилиду,

Бәрһәқ, улар нахшиларни яңритишиду!