Зәбур 62

62-күй •••• Худаға интизар болуш

1-2Давут язған күй (у Йәһудадики чөл-баяванда болған чағда йезилған): —

И Худа, Сән мениң илаһимдурсән,

Тәшналиқ билән Сени издидим!

Мән қурғақ, чаңқақ, сусиз зиминда туруп,

Җеним Саңа интизар, әтлирим тәлмүрүп интиларки — 1

3Муқәддәс җайиңда Саңа көз тикип қариғинимдәк,

Мән йәнә зор қудритиң вә улуқлуғуңни көрсәм!

4Өзгәрмәс муһәббитиң һаяттинму әзиздур;

Ләвлирим Сени мәдһийиләйду;

5Шу сәвәптин тирик болсамла, Саңа тәшәккүр-мәдһийә оқуймән,

Сениң намиңда қоллиримни көтиримән.

6Җеним назу-немәтләрдин һәм майлиқ гөшләрдин қанаәтләнгәндәк қанаәтләнди;

Ағзим ечилип хуш ләвлирим Саңа мәдһийиләрни яңритиду; 2

7Орнумда йетип Сени әслигинимдә,

Түн кечиләрдә Сени сеғинип ойлинимән.

8Чүнки Сән маңа ярдәмдә болуп кәлгәнсән;

Сениң қанитиң сайисидә шат-хурамлиқта нахшиларни яңритимән.

9Мениң җеним Саңа чиң чаплишип маңиду,

Сениң оң қолуң мени йөлимәктә.

10Бирақ җенимни йоқитишқа издәватқанлар йәр тәктилиригә чүшүп кетиду.

11Уларниң қени қилич тиғида төкүлиду,

Улар чилбөриләргә йәм болиду.

12Лекин падиша Худадин шатлиниду;

Униң нами билән қәсәм қилғанларниң һәммиси роһлинип шатлиниду;

Чүнки ялған сөзлигүчиләрниң зувани тувақлиниду. 3