Зәбур 6

6-күй •••• Қайғу ичидики дуа

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, тарлиқ сазлар һәм сәккиз тарлиқ арфа билән оқулсун дәп, Давут язған күй: —

Пәрвәрдигар, ғәзивиң тутқанда мени әйиплимә;

Қәһриң кәлгәндә мени әдәплимә. 1

3Маңа шапаәт қилғин, и Пәрвәрдигар, чүнки мән зәиплишип кәттим;

И Пәрвәрдигар, мени сақайтқин, чүнки мениң устиханлирим вәһимигә чүшти. 2

4Мениң җеним дәһшәтлик дәккә-дүккигә чүшти;

И Пәрвәрдигар, қачанғичә шундақ болиду?

5Йенимға қайт, и Пәрвәрдигар, җенимни азат қилғайсән,

Өзгәрмәс муһәббитиң үчүн мени қутқузғин.

6Чүнки өлүмдә болса Саңа сеғинишлар йоқ;

Тәһтисарада ким Саңа тәшәккүрләрни ейтсун? 3

7Мениң уһ тартишлиримдин мағдурум қалмиди;

Түн бойи орун-көрпәмни көлчәк қилимән;

Яшлирим билән каривитимни чөктүримән.

8Дәрдләрдин көзүм хирәлишип кәтти;

Барлиқ күшәндилирим түпәйлидин көзүм кардин чиқиватиду.

9И қәбиһлик қилғучилар, һәммиңлар мәндин нери болуңлар;

Чүнки Пәрвәрдигар жиға авазимни аңлиди. 4

10Пәрвәрдигар тилавитимни аңлиди;

Пәрвәрдигар дуайимни иҗабәт қилиду;

11Дүшмәнлиримниң һәммиси йәргә қарап қалиду, улар зор паракәндичиликкә дучар болиду;

Туюқсиз кәйнигә йенип хиҗаләттә қалиду.