Зәбур 5

5-күй •••• Сәһәрдики үмүт

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, нәйләр билән оқулсун дәп, Давут язған күй: —

Мениң сөзлиримгә қулақ салғайсән, и Пәрвәрдигар,

Мениң аһлиримға көңүл бөлгәйсән.

3Көтәргән пәрядлиримни аңла, Падишасим, мениң Худайим,

Чүнки мән Саңила дуа қилимән.

4И Пәрвәрдигар, сәһәрдә Сән авазимни аңлайсән;

Мән сәһәрдә өзүмни Саңа қаритимән,

Жуқириға көз тикимән. 1

5Чүнки Сән рәзилликтин һозур алғучи илаһ әмәсдурсән;

Яманлиқ һәргиз Сән билән биллә турмайду.

6Почи-тәкәббурлар көзүң алдида туралмайду;

Қәбиһлик қилғучиларниң һәммиси Саңа жиркиничликтур.

7Ялған сөзлигүчиләрниң һәммисини һалак қилисән;

Пәрвәрдигар қанхор, алдамчи кишиләргә нәпрәт қилур.

8Бирақ мән болсам, меһир-шәпқитиңниң кәңричилигидин өйүңгә киримән;

Саңа болған әймиништин муқәддәс ибадәтханаңға қарап сәҗдә қилимән;

9Мени өч көргәнләр түпәйлидин Өз һәққанийлиғиң билән мени йетәклигәйсән, и Пәрвәрдигар;

Йолуңни алдимда түз қилғин.

10Чүнки уларниң ағзида һеч қандақ сәмимийлик йоқтур;

Уларниң ички дунияси болса пасиқлиқтур,

Уларниң галлири ечилған қәбирдәк сесиқтур,

Улар тили билән хушамәт қиливатиду. 2

11Уларниң гунайини бекиткәйсән, и Худа;

Улар өз планлири билән өзлири моллақ атсун;

Уларни өзлириниң нурғунлиған итаәтсизликлири билән һайдап чиқарғайсән;

Чүнки улар Саңа асийлиқ қилди. 3

12Шундақ қилғанда Саңа таянғанларниң һәммиси шатлиниду;

Улар мәңгү шатлиқ билән тәнтәнә қилиду;

Сән уларни қоғдайсән;

Сениң намиңни сөйгәнләр сениңдин яйрайду.

13Чүнки Сән, и Пәрвәрдигар, һәққаний адәмгә бәхит ата қилисән;

Уни шапаитиң билән қалқан кәби орайсән.