Зәбур 147

147-күй •••• Һәммигә Қадир Худаға һәмдусаналар ейтилсун! — Ибраний тилида 146-күйниң давами

1Пәрвәрдигарни махтаңлар, и Йерусалим;

Худайиңни мәдһийилә, и Зион.

2Чүнки У дәрвазилириңниң тақақлирини мәһкәм қилиду;

Сениңдә туруватқан пәрзәнтлириңгә бәхит-бәрикәт бәрди.

3У чәт-чегаралириңда арам-течлиқ жүргүзиду,

Сени буғдайниң есили билән қанаәтләндүриду.

4У Өз әмир-бешарәтлирини йәр йүзигә әвәтиду;

Униң сөз-калами интайин тез жүгүриду. 1

5У ақ қарни жуңдәк бериду,

Қиравни күлләрдәк тарқитиду.

6Униң музини нан увақлиридәк қилип парчиливетиду;

Униң соғуғи алдида ким туралисун?

7У сөзини әвәтип, уларни еритиду;

Униң шамилини чиқирип, суларни аққузиду.

8У Өз сөз-каламини Яқупқа,

Бәлгүлимилирини һәм һөкүмлирини Исраилға аян қилиду;

9У башқа һеч бир әлгә мундақ муамилә қилмиғандур;

Униң һөкүмлирини болса, улар билип баққан әмәс.

Һәмдусана! 2