Зәбур 111

111-күй •••• Худадин әйминидиған киши •••• 1-айәттики изаһатни көрүң

1Һәмдусана!

Пәрвәрдигардин әйминидиған,

Униң әмирлирини зор хурсәнлик дәп билидиған адәм бәхитликтур! 1 2

2Униң нәсли зиминда туруп күч-қудрәтлик болиду;

Дурусларниң дәври бәхитлик болиду.

3Униң өйидә дөләт һәм байлиқлар болиду;

Һәққанийлиғи мәңгүгә туриду.

4Қараңғулуқта турған дурус адәмгә нур пәйда болиду;

У шәпқәтлик, рәһимдил һәм һәққанийдур.

5Хәйрхаһ, өтнә берип туридиған адәмниң бәхити болиду;

У өз ишлирини адиллиқ билән жүргүзиду. 3

6Бәрһәқ, у әбәдий тәвритилмәйду;

Һәққаний адәм мәңгүгә әслиниду.

7У шум хәвәрдин қорқмайду;

Униң көңли тоқ һалда, Пәрвәрдигарға таянған.

8Дили мәһкәм қилинған, у қорқмайду;

Ахирида у рәқиплириниң мәғлубийитини көриду.

9У өзиниңкини мәртләрчә тарқатқан,

Йоқсулларға бериду;

Униң һәққанийлиғи мәңгүгә туриду;

Униң мүңгүзи иззәт-шөһрәт билән көтирилиду.

10Рәзил адәм буни көрүп чидимайду,

Чишлирини ғучурлитиду, у ерип кетиду;

Рәзилләрниң арзу-һәвиси йоқитилиду.