Зәбур 11

11-күй •••• Рәзил дуниядин сақлаш

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, шеминит билән оқулсун дәп, Давут язған күй: —

Қутқузғайсән, Пәрвәрдигар, чүнки ихласмән адәм түгәп кәтти;

Адәмләр арисидин садиқ мөминләр ғайип болди. 1 2

3Һәр бирси өз йеқинлириға ялған ейтиду;

Хушамәтчи ләвләрдә, аликөңүллүк билән сөзлишиду.

4Пәрвәрдигар барлиқ хушамәтчи ләвләрни,

Һакавурларчә сөзләйдиған тилни кесивәткәй!

5Улар: «Тилимиз билән ғәлибә қилимиз;

Ләвлиримиз болса өзимизниңкидур;

Ким бизгә Рәб болалисун?» — дәйду.

6«Езилгүчи аҗизларни басқан зулум вәҗидин,

Мискинләрниң аһузарлири вәҗидин,

Һазирла орнумдин турай» — дәйду Пәрвәрдигар,

«Мән уларға, улар зариқип күткән азатлиқни йәткүзимән». 3

7Пәрвәрдигарниң сөзлири болса сап сөзләрдур;

Улар йәттә қетим саплаштурулған,

Сапал қазанда тавланған күмүчтәктур. 4

8Сән Пәрвәрдигар, уларни сақлайсән;

Сән мөминләрни мошу дәвирдин мәңгүгә қоғдайсән; 5

9Чүнки рәзил адәмләр һәрянда ғадийип жүрүшиду,

Пәскәшлик инсан балилири арисида алийҗанаблиқ дәп махталмақта!