Пәнд-несиһәтләр 19

1Пәзиләтлик йолда маңған кәмбәғәл,

Һейлигәр сөзлүк ахмақтин яхшидур. 1

2Йәнә, ғәйрити бар киши билимсиз болса болмас;

Алдираңғу йолдин чиқар. 2

3Кишиниң ахмақлиғи өз йолини астин-үстин қиливетәр;

Шундақ туруқлуқ у көңлидә Пәрвәрдигардин рәнҗип ағринар. 3

4Байлиқ достни көп қилар;

Мискинләр бар достидинму айрилип қалар. 4

5Ялған гувалиқ қилған җазаланмай қалмас;

Ялған ейтқучиму җазадин қутулалмас. 5 6

6Тола адәм сехийдин илтипат көзләр;

Соғат берип турғучиға һәммә киши досттур. 7

7Намратлашқандин қериндашлириму зерикәр;

Униң достлири техиму жирақ қачар;

Ялвуруп қоғлисиму, улар тепилмас. 8

8Пәм-парасәткә еришкүчи өзигә көйүнәр;

Нурни сақлиған кишиниң бәхити болар.

9Ялған гувалиқ қилған җазаланмай қалмас;

Ялған ейтқучиму һалак болар. 9

10Һәшәмәтлик турмуш ахмаққа ярашмас;

Қулниң әмәлдарлар үстидин һөкүм сүрүши техиму қамлашмас. 10

11Данишмәнлик егисини асанлиқчә аччиқланмайдиған қилар;

Хаталиқни йопутуп кәчүрүш униң шөһритидур.

12Падишаһниң ғәзиви ширниң һувлишиға охшаш дәһшәтлик болар;

Униң шәпқити юмран от-чөпкә чүшкән шәбнәмдәк шериндур. 11

13Ахмақ оғул атиси үчүн балайиқазадур;

Урушқақ хотунниң зарлашлири тохтимай темип чүшкән тамчә-тамчә йеғинға охшаштур. 12

14Өй билән мал-мүлүк ата-бовилардин мирастур;

Бирақ пәм-парасәтлик хотун Пәрвәрдигарниң илтипатидиндур. 13

15Һорунлуқ кишини ғәпләт уйқиға ғәриқ қилар;

Бекар тәләп ачарчилиқниң дәрдини тартар. 14

16Пәрвәрдигарниң әмригә әмәл қилған киши өз җенини сақлар;

Өз йоллиридин һези болмиған киши өләр. 15 16

17Кәмбәғәлләргә рәһимдиллиқ қилған,

Пәрвәрдигарға қәриз бәргән билән баравәрдур;

Униң шәпқитини Пәрвәрдигар қайтурар.

18Пәрзәнтиңниң тәрбийини қобул қилишиға үмүтвар болуп,

Уни җазалап тәрбийә берип турғин;

Лекин уни өлгичә хар болсун дегүчи болма. 17 18

19Қәһрлик киши җаза тартар;

Уни қутқузмақчи болсаң, қайта-қайта қутқузушуң керәк.

20Несиһәтни аңлиғин, тәрбийәни қобул қилғин,

Ундақ қилғанда кейинки күнлириңдә дана болисән.

21Кишиниң көңлидә нурғун нийәтләр бар;

Ахирида пәқәт Пәрвәрдигарниң далаләт-һидайитидин чиққан иш ақар. 19

22Кишиниң йеқимлиғи униң меһир-муһәббитидиндур;

Мискин болуш ялғанчилиқтин яхшидур.

23Пәрвәрдигардин әйминиш кишини һаятқа ериштүрәр;

У киши хатирҗәм, тоқ яшап, балайиқаза чүшүрүлүшидин халий болар. 20

24Һорун қолини сунуп қачиға тиққини билән,

Ғизани ағзиға селишқиму һорунлуқ қилар. 21

25Һакавурға қилинған таяқ җазаси саддиға қилинған ибрәттур;

Йорутулған кишигә берилгән тәнбиһ,

Униң билимини техиму зиядә қилар. 22

26Атисиниң мелини булиған,

Анисини өйидин һайдап чиқарған,

Рәсвалиқ, иза-аһанәт қалдурғучи оғулдур.

27И оғул, несиһәткә қулиқиңни йопурувалсаң,

Әқилниң тәлимлиридин жирақлашқиниңдур. 23

28Пәскәш гувачи адаләтни мазақ қилғучидур;

Яман адәмниң ағзи рәзилликни жутар. 24

29Һакавурлар үчүн җазалар тәйярдур,

Ахмақларниң дүмбисигә уридиған қамча тәйярдур. 25