Пәнд-несиһәтләр 17

1Қурбанлиқ гөшлиригә толған җедәллик өйдин,

Бир чишләм қуруқ нан йәп, көңүл течлиқта болған әвзәл. 1 2

2Хизмәткар чевәр болса, ғоҗисиниң номуста қойғучи оғлини башқурар;

Кәлгүсидә у ғоҗиниң оғли қатарида туруп униң мирасни тәқсим қилар.

3Сапал қазан күмүчни тавлар, чанақ алтунни тавлар,

Бирақ адәмниң қәлбини Пәрвәрдигар синар. 3

4Қәбиһ киши яман сөзләргә ишинәр;

Ялғанчи питничиләрниң сөзигә қулақ салар.

5Мискинләрни мәсқирә қилғучи, өзини Яратқучини һақарәтлигүчидур;

Башқиларниң бәхитсизлигидин хошал болған киши җазасиз қалмас. 4

6Қериларниң нәврилири уларниң таҗидур;

Пәрзәнтләрниң пәхри уларниң атилиридур.

7Ахмақ яришиқ гәп қилса униңға ярашмас;

Мөтивәр ялған сөзлисә униңға техиму ярашмас.

8Пара — уни бәргүчиниң нәзиридә есил бир гөһәрдур;

Гоя уни нәгила ишләтсә мувәппәқийәткә еришидиғандәк. 5

9Башқиларниң хаталиқини йопутуп кәчүргән киши меһир-муһәббәтни көзләр;

Кона хаманни сориған киши йеқин достларни дүшмән қилар.

10Ақиланигә сиңгән бир еғиз тәнбиһ,

Ахмаққа урулған йүз дәрридин үнүмлүктур.

11Яманлар пәқәт асийлиқни көзләр;

Уни җазалашқа рәһимсиз бир әлчи әвәтиләр.

12Әхмиқанә иш қиливатқан надан кишигә учрап қалғандин көрә,

Балилиридин айрилған ейиққа йолуғуп қалған яхши.

13Кимки яхшилиққа яманлиқ қилса,

Ишигидин балайиқаза нери кәтмәс. 6

14Җедәлниң башлиниши тосмини су елип кәткәнгә охшайду;

Шуңа җедәл партлаштин авал талаш-тартиштин қол үзгин. 7

15Яманни ақлиған,

Һәққанийға қара чаплиған,

Охшашла Пәрвәрдигарға жиркиничликтур. 8

16Ахмақниң көңли даналиқни әтиварлимиса,

Қандақму униң қолида даналиқни сетивалғидәк пули болсун? 9

17Һәқиқий дост һәрдайим саңа муһәббәт көрситәр,

Һәқиқий қериндаш яман күнүң үчүн ярдәмгә дунияға кәлгәндур.

18Әқилсиз киши қол берип,

Йеқини үчүн кепил болиду.

19Җедәлгә амрақ гунаға амрақтур;

Босуғини егиз қилған һалакәтни издәр. 10 11

20Нийити бузулған яхшилиқ көрмәс;

Тилида һәқ-наһәқни астин-үстүн қилғучи балаға йолуқар.

21Бала ахмақ болса, ата ғәм-қайғуға патар;

Һамақәтниң атиси хушаллиқ көрмәс.

22Шат көңүл шипалиқ доридәк тәнгә давадур;

Сунуқ роһ-дил адәмниң илигини қурутар. 12

23Чирик адәм йәң ичидә парини қобул қилар;

У адаләтниң йолини бурмилар. 13

24Даналиқ йорутулған кишиниң көз алдида турар;

Бирақ әқилсизниң көзи хиялкәшлик қилип қутупта жүрәр. 14

25Галваң бала атини азапға салар;

Уни туққучиниңму дәрди болар. 15

26Һәққанийларға җәриманә қоюшқа қәтъий болмас;

Әмирләрни адаләтни қоллиғини үчүн думбалашқа болмас. 16

27Билими бар киши кам сөзлүк болар;

Йорутулған адәм қалтис еғир-бесиқ болар. 17

28Һәтта ахмақму аз сөзлисә дана һесаплинар;

Тилини тизгинлигән киши данишмән санилар.