สุภาษิต 7

คำเตือน/เรื่อง/หญิง/แพศยา

1ลูกเอ๋ย จง/ปฏิบัติ/ตาม/คำ/ของเรา

จง/สะสม/คำบัญชา/ของเรา/ไว้/กับ/ตัว

2จง/ทำ/ตาม/คำบัญชา/ของเรา และ/เจ้า/จะ/มี/ชีวิต/อยู่

จง/รักษา/คำสอน/ของเรา/ไว้/ดั่ง/แก้วตา

3จง/พัน/มัน/ไว้/รอบ/นิ้ว/เป็น/เครื่องเตือน/ใจ

และ/จง/จารึก/มัน/ไว้/ใน/ดวงใจ

4จง/กล่าว/แก่/ปัญญา/ว่า “เธอ/เป็น/พี่สาว/ของ/ฉัน”

จง/เรียก/ความ/เข้าใจ/ว่า “ญาติ/ของ/ฉัน”

5สิ่ง/เหล่านี้/จะ/คุ้มกัน/เจ้า/จาก/หญิง/แพศยา

จาก/คำ/ออดอ้อน/เย้ายวน/ของ/หญิง/เสเพล

6เพราะ/ครั้งหนึ่ง/เรา/ยืนอยู่/ที่/หน้าต่าง/บ้าน/ของเรา

เรา/มอง/ลอด/หน้าต่าง/ลง/ไป

7เรา/มองลง/ไป/ใน/หมู่คน/อ่อน/ต่อ/โลก

เรา/สังเกต/เห็น/ชายหนุ่ม/คน/หนึ่ง/ที่ไม่รู้/จัก/คิด

8เขา/เดินไป/ตาม/ถนน/แถว/บ้าน/ของ/นาง

เดินไป/ตามทาง/สู่/บ้าน/ของ/นาง

9ใกล้/สิ้น/วัน ยาม/โพล้เพล้

ขณะ/ค่ำคืน/ย่าง/เข้ามา

10ดูสิ! หญิง/คน/หนึ่ง/ออกมา/พบ/เขา

แต่งตัว/เยี่ยง/โสเภณี/และ/มี/เจตนา/แอบแฝง/ใน/ใจ

11(นาง/พูดพล่าม/ไร้/ยางอาย

อยู่/ไม่/ติด/บ้าน

12เดี๋ยว/ไป/ที่/ถนน เดี๋ยว/อยู่/ที่/ลานเมือง

คอย/ซุ่ม/ดัก/อยู่/ทุกมุม/เมือง)

13นาง/โผ/เข้า/กอด/เขา จูบ/เขา

และ/พูด/หน้าตา/เฉย/ว่า

14“ฉัน/มี/เครื่องเซ่น1รออยู่/ที่/บ้าน

วันนี้/ฉันได้/แก้บน/หลาย/เรื่อง/แล้ว

15ดังนั้น/ฉัน/จึง/ออกมา/พบ/เธอ

ฉัน/ตามหา/เธอ แล้ว/ฉัน/ก็/พบ/เธอ

16ฉัน/ปู/เตียง/ไว้

ด้วย/ผ้าลินิน/สี/สวย/จาก/อียิปต์

17ประพรม/ด้วย/มดยอบ

กฤษณา/และ/อบเชย

18มา/สิ ให้/เรา/เริง/รัก/ดื่มด่ำ/กัน/ถึง/พรุ่งนี้/เช้า/เลย

ให้/เรา/เริง/สำราญ/ด้วย/ความรัก

19สามี/ของ/ฉัน/ไม่/อยู่/บ้าน

เขา/เดินทาง/ไป/แดน/ไกล

20เขา/เอา/เงิน/ไป/เต็ม/กระเป๋า

กว่า/จะ/กลับมา/ก็/วันเพ็ญ”

21นาง/โอ้โลม/เขา/ด้วย/คำหวาน/หู

ออดอ้อน/จน/เขา/เสีย/ที

22เขา/ก็/เดิน/ต้อยๆ ตาม/นาง/ไป/ทันที

เหมือน/วัว/ถูก/จูง/เข้า/โรง/ฆ่า/สัตว์

เหมือน/กวาง2ก้าวไป/ติดกับ3

23จนกระทั่ง/ถูก/ปัก/ด้วย/ธนู/ลึก/ไป/ถึง/ตับ

เหมือน/นก/บิน/ไป/หา/กับดัก

ไม่รู้ว่า/ความตาย/รออยู่/ข้างหน้า

24ลูก/ทั้งหลาย/เอ๋ย บัดนี้/จง/ฟัง/เรา/เถิด

จง/ใส่ใจ/ถ้อยคำ/ของเรา

25อย่า/ปล่อย/ใจ/ไป/ตาม/ทาง/ของ/นาง

อย่า/หลง/ไป/ตามทาง/นั้น

26เพราะ/เหยื่อ/ที่/นาง/ฟาดฟัน/ลง/นั้น/มากมาย/นัก

แม้แต่/คน/ยิ่งใหญ่/ก็/ตาย/เพราะ/นาง

27บ้าน/ของ/นาง/เป็น/ทางหลวง/สู่/หลุม/ศพ

นำไป/ถึง/ห้อง/แห่ง/ความตาย