لُوقا 18

بیوہ تے قاضی دی مثال

1وَل یسُوع شاگرداں کُوں سِکھاوݨ کیتے جو ہر ویلے دُعا کریندے راہوݨ تے ہِمت نئیں ہارنڑی چاہیدی، ایہ مثال سُنڑائی:

2”کہیں شہر ءچ ہِک قاضی ہا۔ نہ او خُدا کنُوں ڈردا ہا، تے نہ ای کہیں اِنسان دا لحاظ کریندا ہا۔ 3اُوں شہر ءچ ہِک بیوہ ہئی جیہڑی اُوں قاضی دے کولھ آ تے ایہ آدھی ہئی جو ’میڈا اِنصاف کر، تے میکُوں مُدعی کنُوں بچا۔‘

4شروع ءچ تاں قاضی اِنکار کیتا پر آخر اُوں آپنڑے دل ءچ آکھیا، ’سچ ہے جو نہ مَیں خُدا کنُوں ڈردا ہاں تے نہ کہیں اِنسان دی پرواہ کریندا ہاں۔ 5پر کیوں جو ایہ بیوہ میکُوں تنگ کریندی ہے، اِیں واسطے مَیں اُوندا اِنصاف کریساں، نہ تاں ایہ ہر روز آ تے میڈے نک ءچ دم کر ڈیسی‘۔“

6وَل خُداوند آکھیا، ”سُنڑو، ایہ بے اِنصاف قاضی کیا آدھے۔ 7جے اُوں اِنصاف کیتے تاں کیا خُدا آپنڑے چُنڑے ہوئے لوکاں دا اِنصاف نہ کریسی جیہڑے ڈینہہ رات اُوں کنُوں فریاد کریندے ہِن؟ تے کیا او اُنہاں دی مدد ءچ دیر کریسی؟ 8مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو او اُنہاں دا جلدی اِنصاف کریسی۔ وَل وی جِیں ویلے اِبنِ آدم آسی تاں کیا زمین اُتے اِیمان پیسی؟“

فریسی تے محصُول گِھننڑ آلے دی مثال

9وَل یسُوع کُجھ لوکاں کُوں جیہڑے آپنڑے آپ کُوں بہُوں نیک سمجھدے ہَن تے ڈُوجھیاں کُوں کم تر جانڑدے ہَن، ایہ مثال سُنڑائی:

10”ڈُو بندے دُعا کرݨ کیتے ہیکل ءچ گئے۔ ہِک فریسی تے ڈُوجھا محصُول گِھننڑ آلا۔

11فریسی کھڑا تھی تے آپنڑے دل ءچ اِینویں دُعا کرݨ لگا جو ’اے خُدا! مَیں تیڈا شُکر کریندا ہاں جو مَیں ڈُوجھے بندیاں وانگُوں ظالم، بے اِنصاف، زِنا کار یا اِیں محصُول گِھننڑ آلے وانگُوں نئیں۔ 12مَیں ہفتے ءچ ڈُو پھیری روزہ رکھیندا ہاں تے آپنڑی ساری کمائی دا ڈاہواں حصہ ڈیندا ہاں۔‘

13پر محصُول گِھننڑ آلے دُور کھڑ تے اسمان دو نِگاہ وی نہ کیتی بلکہ چھاتی پِٹ پِٹ تے آکھیا، ’اے خُدا! مَیں گُنہگار اُتے رحم کر۔‘

14مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو فریسی نئیں بلکہ محصُول گِھننڑ آلا خُدا دی نظر ءچ نیک بنڑ تے آپنڑے گھر گِیا کیوں جو جیہڑا کوئی آپنڑے آپ کُوں وڈا بنڑیسی او چھوٹا کیتا ویسی تے جیہڑا کوئی آپنڑے آپ کُوں چھوٹا بنڑیسی او وڈا کیتا ویسی۔“

یسُوع چھوٹے بالاں کُوں برکت ڈیندے

15وَل لوک آپنڑے چھوٹے بالاں کُوں وی اُوندے کولھ گِھن آوݨ لگے تاں جو او بالاں اُتے آپنڑا ہتھ رکھے۔ شاگرداں ایہ ڈیکھ تے اُنہاں کُوں جِھڑکیا، 16پر یسُوع بالاں کُوں آپنڑے کولھ سڈیا تے آکھیا جو ”بالاں کُوں میڈے کولھ آوݨ ڈیؤ تے اُنہاں کُوں نہ ہٹکو کیوں جو خُدا دی بادشاہی ایجھیاں ای دی ہے۔ 17مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو جیہڑا کوئی خُدا دی بادشاہی کُوں بالاں وانگُوں قبول نہ کرے، او اُوندے ءچ کڈھائیں داخل نہ تھیسی۔“

ہِک دولت مند بندہ

18وَل کہیں سردار اُوں کنُوں ایہ پُچھیا جو ”نیک اُستاد! مَیں کیا کراں جو ہمیشاں دی زندگی دا وارث بنڑاں؟“

19یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”تُوں میکُوں نیک کیوں آدھیں؟ کوئی نیک نئیں، صرف ہِک ہے یعنی خُدا۔ 20تُوں حُکماں کُوں تاں جانڑدا ہیں جو زِنا نہ کر، خون نہ کر، چوری نہ کر، کُوڑی گواہی نہ ڈے، آپنڑے ماء پِیُو دی عزت کر1۔“

21اُوں آکھیا، ”اِنہاں ساریاں اُتے تاں مَیں چھوٹے لا کنُوں عمل کیتا ہے۔“

22جیہڑے ویلے یسُوع ایہ سُنڑیا تاں اُونکُوں آکھیا، ”ہِک گالھ دی تیڈے ءچ ہُنڑ تئیں کمی ہے۔ آپنڑا سبھ کُجھ ویچ تے غریباں ءچ وَنڈ ڈے تاں تیکُوں اسمان اُتے خزانہ مِلسی۔ وَل آ تے میڈے پِچُھوں تھی پو۔“ 23ایہ سُنڑ تے او بہُوں غمگین تھیّا کیوں جو بہُوں دولت مند ہا۔

24یسُوع اُونکُوں ڈیکھ تے آکھیا، ”دولت منداں دا خُدا دی بادشاہی ءچ داخل تھیوݨ کیجھا اوکھا ہے! 25اُوٹھ دا سُوئی دے نکے ءچوں لنگھ ونجنڑ، دولت مند دے خُدا دی بادشاہی ءچ داخل تھیوݨ کنُوں زیادہ سوکھا ہے۔“

26سُنڑݨ آلیاں ایہ آکھیا، ”وَل کوݨ نجات پا سگدے؟“

27اُوں جواب ڈِتا، ”جیہڑا اِنسان کیتے ناممکن ہے او خُدا کیتے ممکن ہے۔“

28پطرس آکھیا، ”ڈیکھو اساں تاں آپنڑا سبھ کُجھ چھوڑ تے تُہاڈے پِچُھوں تھی پئے ہیں۔“

29اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو ایجھا کوئی نئیں جئیں خُدا دی بادشاہی دی خاطر آپنڑا گھر یا ذال یا بِھرانواں یا ماء پِیُو یا بالاں کُوں چھوڑ ڈِتا ہووے 30تے اِیں زمانے ءچ اُونکُوں کئی گُنا زیادہ نہ مِلے تے آوݨ آلی دُنیا ءچ ہمیشاں دی زندگی۔“

یسُوع تریجھی پھیری آپنڑی موت دا ذِکر کریندے

31وَل اُوں اُنہاں بارہاں کُوں آپنڑے نال گِھدا تے اُنہاں کُوں آکھیا جو ”ڈیکھو اساں یروشلیم کُوں ویندے ہیں۔ اُتھاں او سبھ کُجھ پُورا تھیسی جیہڑا نبیاں اِبنِ آدم دے بارے ءچ لِکھیا ہے۔ 32او غیر قوم آلیاں دے حوالے کیتا ویسی تے لوک اُوندا مذاق بنڑیسن تے بے عزت کریسن تے اُوندے اُتے تُھوکیسن، 33تے اُونکُوں کوڑے مریسن تے قتل کریسن۔ پر او تریجھے ڈینہہ زندہ تھی ویسی۔“

34شاگرداں کُوں ایہ گالھیں بالکل سمجھ نہ آئیاں۔ اِنہاں گالھیں دا مطلب اُنہاں تُوں لُکیا ریہا تے او نہ سمجھے جو او کیا آدھے۔

یسُوع ہِک اندھے بِھکاری کُوں شِفا ڈیندے

35جِیں ویلے یسُوع ٹُردے ٹُردے یرِیحُو دے نیڑے پُجیا تاں ہِک اندھا رستے دے کنارے بیٹھا بِھیک منگدا پِیا ہا۔ 36او بِھیڑ دے لنگھنڑ دی اواز سُنڑ تے پُچھنڑ لگا جو ”ایہ کیا تھیندا پئے؟“

37اُنہاں اُونکُوں خبر ڈِتی جو ”یسُوع ناصری ویندا پِیا ہے۔“

38اُوں اُچی اواز ءچ آکھیا، ”یسُوع، اِبنِ داؤد! میڈے اُتے رحم کرو۔“

39جیہڑے لوک اگُوں ٹُردے پئے ہَن او اُونکُوں دَڑکے ڈیوݨ لگے جو ”چُپ تھی وَنج۔“ پر او بِیا وی دھاڑ دھاڑ کرݨ لگ پِیا جو ”اِبنِ داؤد! میڈے اُتے رحم کرو۔“

40یسُوع کھڑ تے حُکم ڈِتا جو ”اُونکُوں میڈے کولھ گِھن آؤ۔“ جِیں ویلے او کولھ آیا تاں اُوں، اُوں کنُوں پُچھیا، 41”تُوں کیا چاہندیں جو مَیں تیڈے کیتے کراں؟“

اُوں آکھیا، ”مالک! ایہ جو مَیں ڈیکھ سگاں۔“

42یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”ڈیکھنڑ لگ وَنج، تیڈے اِیمان تیکُوں چنگا کر ڈِتے۔“

43او اُونہئی ویلے ڈیکھنڑ لگ پِیا تے خُدا دی حمد کریندا ہویا یسُوع دے پِچُھوں ٹُرݨ لگ پِیا۔ تے سارے لوکاں ایہ ڈیکھ تے خُدا دی حمد کیتی۔