2کُرِنتھِیوں 2

1بس مَیں آپنڑے دل ءچ اِرادہ کر گِھدا ہا جو ولا تُہاڈے کولھ پریشان تھی تے نہ آواں 2کیوں جو جے مَیں تُہاکُوں پریشان کراں تاں میکُوں کوݨ خوش کریسی، سوائے تُہاڈے جیہڑے میڈی وجہ کنُوں پریشان تھئے؟ 3مَیں تُہاکُوں اِیہو گالھ لِکھی ہئی1 تاں جو جِیں ویلے مَیں آواں تاں میکُوں اُنہاں لوکاں کنُوں ڈُکھ نہ پُجے جِنہاں کنُوں میکُوں خوشی مِلنڑی چاہیدی ہئی، کیوں جو میکُوں تُہاڈے ساریاں اُتے اِیں گالھ دا بھروسا ہے جو جیہڑی میڈی خوشی ہے اُوہو تُساں ساریاں دی وی خوشی ہے۔ 4مَیں بہُوں مُصیبت تے پریشانی ءچ تے بہُوں سارے ہنجُو وہا وہا تے تُہاکُوں لِکھیا ہا پر میڈا مقصد تُہاکُوں ڈُکھ ڈیوݨ نہ ہا بلکہ مَیں چاہندا ہم جو تُساں جاݨ گِھنو جو مَیں تُہاڈے نال کتنی گہری محبت رکھیندا ہاں۔

قصُوروار کیتے معافی

5جے کہیں بندے ڈُکھ ڈِتے تاں صرف میکُوں ای نئیں بلکہ کہیں حد تئیں تُساں ساریاں کُوں وی ڈِتے۔ مَیں ایہ گالھ زیادہ سختی نال نئیں کرݨ چاہندا۔ 6پر اُوں بندے کیتے ایہ سزا بہُوں ہے جیہڑی اُونکُوں تُساں بہُوں ساریاں دی طرفوں مِلی ہے۔ 7بس ہُنڑ تُساں اُوندا قصُور معاف کر ڈیؤ تے اُونکُوں تسلی ڈیؤ۔ اِینویں نہ تھیوے جو او حد تُوں زیادہ ڈُکھ پارُوں تباہ تھی ونجے۔ 8اِیں واسطے مَیں تُہاڈی مِنت کریندا ہاں جو اُونکُوں آپنڑی محبت دا یقین ڈیواؤ۔

9مَیں اِیں واسطے وی لِکھیا ہا جو تُہاڈا اِمتحان گِھن تے ڈیکھاں جو تُساں سارے گالھیں ءچ فرمانبردار ہیوے یا نئیں۔ 10جِینکُوں تُساں معاف کریندے ہیوے اُونکُوں مَیں وی معاف کریندا ہاں۔ جے مَیں معافی ڈِتی تاں مسیح کُوں حاضر جاݨ تے تُہاڈی خاطر معاف کیتا۔ 11اِینویں نہ تھیوے جو شیطان کُوں ساڈے تُوں فائدہ چاوݨ دا موقع مِل ونجے کیوں جو اساں اُوندیاں چالاں کُوں چنگی طرحاں جانڑدے ہیں۔

تروآس ءچ پولُس دی بے چینی

12جِیں ویلے مَیں مسیح دی خوشخبری دی تبلیغ کیتے تروآس پُجیا تاں خُداوند میڈے کیتے خدمت دا دروازہ کھول ڈِتا ہا۔ 13وَل وی میکُوں دِلی سکون نہ تھیّا کیوں جو میکُوں میڈا بِھرا طِطُس اُتھاں نہ مِلیا ہا۔ اِیں واسطے مَیں اُنہاں لوکاں تُوں رُخصت تھی تے مَکِدُنیہ روانہ تھی گِیا۔

مسیح دے وسیلے نال فتح

14پر خُدا دا شُکر ہے جو او ساکُوں مسیح دی فتح دے جلُوس ءچ ہمیشاں گِھن ویندے تے ساڈے وسیلے نال مسیح کُوں جانڑݨ دی خوشبو ہر جاہ کِھنڈیندے۔ 15کیوں جو خُدا دے حضُور ءچ اساں نجات پاوݨ آلیاں تے ہلاک تھیوݨ آلیاں ڈوہائیں کیتے مسیح دی خوشبو ہیں۔ 16کُجھ لوکاں کیتے تاں موت ڈیوݨ آلی بدبُو تے کُجھ لوکاں کیتے زندگی ڈیوݨ آلی خوشبو ہیں۔ تے کوݨ اِیں کم دے لائق ہے؟ 17اساں اُنہاں اکثر لوکاں آلی کار نئیں جیہڑے پیسے کیتے خُدا دے کلام ءچ ملاوٹ کریندے ہِن بلکہ خُدا دی طرفوں تے اُونکُوں حاضر جاݨ تے مسیح ءچ سچے دل نال گالھ کریندے ہیں۔