2 ਸ਼ਮੁਏਲ 15

ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ

1ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਥ, ਕੁਝ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਦੌੜਨ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। 2ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਖਲੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ, “ਤੂੰ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਹੈ?” ਜੇਕਰ ਉਹ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, “ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਫਲਾਣੇ ਗੋਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।” 3ਤਦ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, “ਵੇਖ, ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਠੀਕ ਅਤੇ ਸੱਚੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੁਣੇ।” 4ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦਾ, “ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਿਆਂਕਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ! ਫਿਰ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਫ਼ਰਿਆਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਨਿਆਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਦਾ।”

5ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਦੇ ਕੋਲ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਉਹ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। 6ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

7ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੇਬਰੋਨ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੁੱਖਣਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ। 8ਅਰਾਮ ਦੇ ਗੇਸ਼ੂਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੱਖਣਾ ਮੰਗੀ, ‘ਜੇਕਰ ਯਾਹਵੇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਨੂੰ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੇਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਯਾਹਵੇਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।’ ”

9ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਉੱਠ ਕੇ ਹੇਬਰੋਨ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

10ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਭੇਜੇ ਸਨ, “ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰ੍ਹੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ ਤਾਂ ਐਲਾਨ ਕਰੋ, ‘ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਹੇਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹੈ।’ ” 11ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਤੋਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨਾਲ ਦੋ ਸੌ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੇ। ਜੋ ਸੱਦੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। 12ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਗਿਲੋਹ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਨੂੰ ਬਲੀਦਾਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਲੋਹ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਦਾਵੀਦ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

ਦਾਵੀਦ ਦਾ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਤੋਂ ਭੱਜਣਾ

13ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੇ ਆ ਕੇ ਦਾਵੀਦ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ, “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ।”

14ਜਦੋਂ ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਉੱਠੋ! ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਭੱਜਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਾਂਗੇ। ਛੇਤੀ ਤੁਰੋ, ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬੁਰਿਆਈ ਲਿਆਵੇ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰੇ।”

15ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡਾ ਮਾਲਕ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।”

16ਤਦ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਪਰ ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਘਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਦਸ ਰਖੇਲਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। 17ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮਗਰ ਹੋ ਗਏ। ਤੁਰਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਉਹ ਆਖਰੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰੁਕ ਗਏ। 18ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਦੀ ਲੰਘੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰੇਥੀ, ਪਲੇਥੀ ਅਤੇ ਛੇ ਸੌ ਗਿੱਤੀ ਜੁਆਨ ਜੋ ਗਾਥ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਸਨ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ।

19ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਗਿੱਤੀ ਦੇ ਵਾਸੀ ਇੱਤਾਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈ? ਤੂੰ ਮੁੜ ਜਾ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਰਦੇਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 20ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾ! ਕੱਲ ਹੀ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈ। ਕੀ ਮੈਂ ਅੱਜ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਾ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਤੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ। ਯਾਹਵੇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਦਯਾ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਵਿਖਾਵੇ।”

21ਪਰ ਇੱਤਾਈ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੀਉਂਦੇ ਯਾਹਵੇਹ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਰਾਜਾ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਜਾਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਮਰਿਆ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਜੀਉਂਦਾ ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗਾ।

22ਤਦ ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਇੱਤਾਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਚੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘ। ਫਿਰ ਇੱਤਾਈ ਗਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਭ ਬੱਚੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ।

23ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਰੋਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪ ਵੀ ਕਿਦਰੋਨ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਜਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

24ਅਤੇ ਸਾਦੋਕ ਵੀ ਸਾਰੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇਮ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਚੁੱਕੀ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਬੀਯਾਥਰ ਨੇ ਭੇਂਟ ਚੜਾਈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹਰ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਨਾ ਗਏ।

25ਤਦ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸਾਦੋਕ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਉ। ਜੇ ਯਾਹਵੇਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੋੜ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਣ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਕਰਾਵੇਗਾ। 26ਪਰ ਜੇ ਯਾਹਵੇਹ ਆਖੇ, ‘ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ,’ ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕਰੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।”

27ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਦੋਕ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, “ਭਲਾ, ਤੂੰ ਦਰਸ਼ੀ ਨਹੀਂ? ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਅਹੀਮਾਜ਼ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਯੋਨਾਥਾਨ ਜੋ ਅਬੀਯਾਥਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਜਾਣ। 28ਵੇਖ, ਮੈਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਘਾਟ ਕੋਲ ਠਹਿਰਾਂਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ।” 29ਸੋ ਸਾਦੋਕ ਅਤੇ ਅਬੀਯਾਥਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਲਿਆਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।

30ਦਾਵੀਦ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਰੋਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਪੈਰ ਨੰਗੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਵੀ ਸਿਰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। 31ਇਸ ਮੌਕੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦਾਵੀਦ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ, “ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਵੀ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਤਦ ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਮੂਰਖਤਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇ।”

32ਜਦੋਂ ਦਾਵੀਦ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਰਕੀ ਹੂਸ਼ਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। 33ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸੁਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੋਝ ਹੋਵੇਂਗਾ। 34ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੂੰ ਆਖੇ, ‘ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹੋਵਾਂਗਾ,’ ਤਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। 35ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਦੋਕ ਅਤੇ ਅਬੀਯਾਥਰ ਦੋਵੇਂ ਜਾਜਕ ਉੱਥੇ ਹੋਣ ਗਏ। ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮਹਿਲ ਤੋਂ ਸੁਣੇਗਾ ਸਭ ਤੂੰ ਸਾਦੋਕ ਅਤੇ ਅਬੀਯਾਥਰ ਜਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰ ਦੇਵੀਂ। 36ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਸਾਦੋਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹੀਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਅਬੀਯਾਥਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ। ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਸੁਣੋ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਦੇਣਾ।”

37ਤਦ ਦਾਵੀਦ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੂਸ਼ਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ।