Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

एजकेल 36

इज़राईला लै बिधाते बर्गत

बिधाता बोलअ, “मणछा, इज़राईल धारा लै खोज़ मेरअ समाद। तिन्‍नां लै बोल मेरी गल्‍ला शूणां ज़ुंण हुंह थारअ परमेशर बिधाता तम्हां लै बोला, ‘थारै दुशमण बोला तै इहअ कि इना पराणीं धारा करनअ तिन्‍नां कबज़अ!’

“तैही खोज़ तूह इज़राईल देशे धारा लै मेरअ समाद। तूह लअ तिन्‍नां का खोज़ी कि हुंह तिन्‍नों परमेशर बिधाता बोला इहअ, ‘दुशमणै किऐ तम्हैं रित्ती। तिंयां पल़ै तम्हां लै फेर-फिरदै चुटी। तम्हां दी किअ तम्हां फेरे होरी देशै कबज़अ। संसारे सोभ लोग हआ थारै सुहांगा अर बेइज़ती करदै लागै दै। ऐबै शूणां मेरी कि हुंह थारअ परमेशर बिधाता बोला तम्हां इज़राईल देशे बडी-होछ़ी सोभी धारा लै, सोभी खागा लै, उज़र अर शुन्‍नीं पल़ी दी ज़ैगा अर तिन्‍नां नगरी लै ज़ेथ सिधी पात्थरे डिंगरी आसा रही दी अर ज़ेथ कोह निं बस्सदअ। ज़ुंण इज़राईल देशा फेर बस्सै दै होरी देशै लुटी अर ऐबै हआ तिंयां तेते सुहांगा अर बेइज़ती करदै लागै दै।’

“हुंह परमेशर बिधाता बोला तिन्‍नां लै इहअ, ‘इना देशा लै आसा ऐबै मुंह खास्सी रोश्शै आई दी, इना लै दैणी मुंह ऐबै सज़ा। एदोम देशा लै आसा मुंह होर पै खास्सी रोश्शै आई दी, किल्हैकि तिन्‍नैं किई मेरी परज़े बेइज़ती। तिंयां तै मेरी ज़ैगा गिम्मी बडै खुश हुऐ दै कि सह ज़ैगा हणीं तिन्‍नें डागै चैणैं च़राऊंणा लै घैहणीं।’

“तैही खोज़ तूह इज़राईल देशे तूह मेरअ समाद इज़राईल देशे सोभी धारा, गाडा अर सोभी खागा लै। तूह लअ तिन्‍नां का खोज़ी कि हुंह परमेशर बिधाता बोला तिन्‍नां लै इहअ, ‘होरी देशै किऐ तम्हैं शर्मिंदै, तम्हैं ज़िरी तिन्‍नें बेइज़ती। तेते आसा मुंह खास्सी रोश्शै आई दी।’ हुंह परमेशर बिधाता दैआ आपणैं सोह खाई तिन्‍नां लै ज़बान, ‘तम्हां फेर ज़ुंणीं-ज़ुंणीं देशै तम्हैं शर्मिंदै किऐ, तिंयां करनै कहा होरी शर्मिंदै।’ पर हुंह बोला इज़राईल देशे सोभी धारा लै, ‘तम्हां दी लागणै भिई डाल़-बूट, तिन्‍नां दैणैं मेरी आपणीं खास परज़ा इज़राईली लै फल़। मेरी परज़ा जाणी छ़ेक्‍कै आपणैं घअरा लै फिरी एछी। तम्हां बाखा आसा हुंह अर मुंह दैणीं तम्हां लै एही बर्गत कि थारै खेच बाहणैं-बऊंणैं भिई। मुंह करनअ इहअ कि मेरी परज़ा इज़राईली बस्सणी तम्हां दी भिई अर तिन्‍नें हणीं खास्सी आद-लुआद। तिंयां बस्सणै तेखअ भिई तिन्‍नां नगरी दी ज़ुंण एभै ढूल़ी दी अर शुन्‍नीं आसा पल़ी दी। मुंह दैणअ तम्हां दी खास्सै मणछ अर डागै-चैणैं बस्सणै। तिन्‍नें आबादी हणीं पैहलै का बी खास्सी अर तिन्‍नें हणीं खास्सी लुआद। मुंह बसाऊंणी आपणीं परज़ा तम्हां दी भिई तेही ई ज़ेही पैहलै ती तेही ई। मुंह दैणीं तम्हां लै पैहलै का खास्सी बर्गत। तेखअ लागणअ तम्हां का थोघ कि हुंह आसा बिधाता। मुंह करनअ इहअ कि मणछ अर मेरी परज़ा इज़राईली तम्हां दी हांढे-फिरे। तिंयां हणैं थारै मालक अर तम्हैं हणीं तिन्‍नें जदी ज़ैगा। तेखअ निं तम्हां करै तिन्‍नें कधि अत्री हणीं।’”

परमेशर बिधाता बोलअ इहअ, “इज़राईले जदी ज़ैगा, लोग बोला तेरै बारै इहअ, ‘तूह आसा मणछा खाणैं आल़ी, आप्पू दी बस्सै दै देशे करा तूह अत्री!’ पर आझ़ा बाद निं ताह मणछ खाणैं, नां आपणैं देशे अत्री करनी। अह गल्‍ल डाही मंऐं परमेशर बिधाता बोली। होरी देशे लोग निं आजू कधि तेरी बेइज़ती अर तेरअ सुहांग करनअ। ताह निं कधि आपणैं देशो हणैं दैणअ। अह गल्‍ल डाही मंऐं परमेशर बिधाता बोली।”

इज़राईला लै नऊंईं ज़िन्दगी

बिधाता बोलअ मुल्है भिई इहअ, “मणछा, ज़धू इज़राईली एऊ आपणैं देशै रहा तै, तिन्‍नैं लाई एऊ देशा लै छ़ोत। तिन्‍नैं ज़िऊई एथ आपणीं ज़िन्दगी बूरै कामां दी अर तिन्‍नों बभार त बेघै निक्‍कअ। मंऐं समझ़ै तिंयां ऋत आई दी बेटल़ी ज़िहै छ़ोतलै। तिन्‍नैं किई आपणैं देशै हत्या, मुहुर्ती पूज़ा करी लाई तिन्‍नैं सारै देशै छ़ोत। खिरी दैनअ मंऐं बी आपणअ रोश्श तिन्‍नां लै तरैल़ी। तिंयां छिंगै मंऐं संसारै देशा-देशा जैंदरी। मंऐं किअ तिन्‍नों तिहअ ई नसाफ ज़िहै तिन्‍नें काम अर बभार आसा त। ज़हा-ज़हा देशै बी तिंयां डेऊऐ, तेथ बी किअ हुंह इनै नकदरअ, इनै लाई मेरै पबित्र नाओंआं दी छ़ोत। तैही बोला इना लै लोग इहअ, ‘ईंयां आसा बिधाते खास परज़ा! तज़ी बी पल़अ इना आपणीं ज़ैगा छ़ाडी डेऊणअ!’1 पर मंऐं डाहअ आपणैं पबित्र नाओं धैन, ज़ुंण इज़राईली नकदरअ समझ़अ। ज़हा बी देशै तिंयां डेऊऐ, तिधी लाई तिन्‍नैं मेरै नाओंआं लै छ़ोत।

“ऐबै खोज़ तूह इज़राईले आद-लुआदा का मेरअ समाद। तूह लअ खोज़ी कि हुंह परमेशर बिधाता बोला तिन्‍नां लै इहअ, ‘ऐबै ज़ुंण मुंह करनअ, सह निं इहअ आथी कि तम्हैं आसा तेता जोगी, पर सह करनअ मुंह आपणैं पबित्र नाओंआं लै। ज़ुंण तम्हैं देशै-देशै डेऊई नकदरअ किअ अर छ़ोत लाई। ऐबै रहैऊंणअ मुंह देशा-देशा जैंदरी कि मेरअ नाअं आसा महान अर पबित्र। ज़ुंण तम्हैं तिन्‍नां जैंदरी नकदरअ किअ अर छ़ोत लाई। ज़ांऊं मुंह इहअ करनअ, तेखअ लागणअ तिन्‍नां का थोघ कि हुंह आसा सोभिओ मालक बिधाता। अह गल्‍ल डाही मंऐं बिधाता बोली।2

“‘मुंह झाल़णैं तम्हैं देशा-देशा जैंदरा का संघा पजैल़णैं तम्हैं थारै आपणैं देशे ज़ैगा बापस। तम्हां दी छ़ल़िकणअ मुंह निम्बल़अ पाणीं संघा हणैं तम्हैं शुचै। मुंह करनी थारी सोभी मुहुर्ती अर हर च़िज़ा दूर करी शुधी ज़ेता करै तम्हैं छ़ोतलै हुऐ तै।3 तम्हां लै दैणअ मुंह नऊंअ मन्‍न अर तम्हां भितरी पाणीं मुंह नऊंईं आत्मां। थारी देही का काढणअ मुंह पात्थरा ज़िहअ काठअ नशूण दिल पोर्ही संघा दैणअ मुंह मास्सो दिल।4

“‘मुंह पाणीं तम्हां दी आपणीं आत्मां कि तम्हैं मेरै बधान अर बिधीए साबै ज़िन्दगी ज़िऊए अर तिहअ ई करे ज़िहअ हुंह बोला।5 तेखअ बस्सणै तम्हैं इज़राईल देशे ज़ैगा ज़ुंण ज़ैगा मंऐं थारै दादा-बाबा लै दैनी ती। तम्हैं हणीं मेरी परज़ा अर हुंह हणअ थारअ परमेशर। मुंह डाहणैं तम्हैं तिन्‍नां सोभी च़िज़ा का बच़ाऊई ज़ेता करै तम्हां छ़ोत लागा। मुंह करनअ इहअ कि थारै खेचा हणीं खास्सी पज़ैआ। तेखअ निं तम्हां नाज़ो नकाल़ पल़णअ। थारै खेचै डाल़ा-बूटा दी दैणअ मुंह खास्सै फल़ लागणै। तेखअ निं थारै देशै नकाल़ पल़णअ अर नां होरी देशा जैंदरी थारी बेइज़ती हणीं। तेखअ एछणी तम्हां आद कि तम्हैं किहै बूरै काम किऐ तै अर केही बूरी ज़िन्दगी ज़िऊंदै तै लागै दै। तम्हैं हणैं तिन्‍नां च़िल़्हखरै काम अर पापा लै शर्मिंदै ज़ुंण तम्हैं किऐ तै। इज़राईलीओ, ऐहा गल्‍ला समझ़ा तम्हैं राम्बल़ै करै कि अह निं मंऐं थारी तैणीं आथी लाअ द करी। हुंह च़ाहा इहअ कि तम्हैं ऐहा गल्‍ले माल़ी च़ेते अर तम्हां शरम एछे कि तम्हैं किहअ करदै तै लागै दै! अह गल्‍ल डाही मंऐं थारै मालक बिधाता बोली।’”

परमेशर बिधाता बोलअ इहअ, “ज़ांऊं मुंह तम्हैं थारै सोभी पापा का शुचै करनै, तेखअ दैणअ मुंह तम्हां तिन्‍नां ढूल़ी-पल़ी दी नगरी भिई च़िणनै अर तेथ बस्सणै। थारै उज़र पल़ै दै खेचा दी दैणअ मुंह तम्हां बाहणैं-बऊंणैं। तेखअ निं तेस्सी बाती एछदै-डेऊंदै मणछा का सह ज़ैगा उज़र शुझणीं। ज़ुंण इज़राईल देशा बाती एछदै-नांहंदै हणैं तिन्‍नां करनी एही गल्‍ला, ‘आरो अह ज़ैगा ती एकी ज़मानै उज़र पल़ी दी, ऐबै हुई अह अदन नाओंए बागा ज़ेही हरी-भरी। एथ नगरी बी थिई पठ-ढूल़ी पल़ी अर शुन्‍नीं अर ऐबै भाल़ा एथ आसा लोग बस्सै दै अर फेर-फिरदी आसा उछ़टै गहल़ च़िणैं दै!’ तेखअ ज़ुंण देश तम्हां ओरी-पोरी बच़ै दै हणैं, तिन्‍नां बी भाल़णअ कि पठ ढूल़ी-पल़ी दी शुन्‍नीं नगरी बस्साऊई मंऐं बिधाता भिई। उज़र पल़ी दी ज़ैगा रोहै मंऐं भिई डाल़-बूट।”

परमेशर बिधाता बोलअ इहअ, “तेखअ दैणअ मुंह इज़राईले आद-लुआदा मुंह सेटा अरज़ करनै। तिंयां मणछ बढेरनै मुंह भेडा-बाकरीए हेल़्ही ज़िहै खास्सै। ज़ुंण नगरी एभै ढूल़ी-पल़ी अर शुन्‍नीं आसा पल़ी दी, तेथ दैणअ मुंह खास्सै मणछ बस्सणै। ज़ेही एकी ज़मानै एरुशलेम नगरी तिहा थैरे धैल़ै बल़ीदान करना लै भेडा-बाकरीए हेल़्ही आणा तै। तेखअ लागणअ तिन्‍नां का थोघ कि हुंह आसा बिधाता।”

Source notes (5)
  1. Cross-reference रोम. 2:24
  2. Cross-reference एज. 39:7
  3. Cross-reference इब्रा. 10:22
  4. Cross-reference एज. 11:19,20
  5. Cross-reference एज. 37:14

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.