Zabuuriiwwan 141

Akka Qananii Jaldhootaatiin Hin fudhatamneef Duʼaa gochuu

Zabuurii Daawud.

1Rabbii Allaah, ani sin waammadha; dafii na qaqqabi.

Yommuu ani si waammadhus sagalee koo dhagaʼi.

2Duʼaan koo fuula kee duratti akka ixaanaatti anaaf haa fudhatamu;

harka koo ol qabachuun koos akka aarsaa galgalaa anaaf haa taʼu.

3Rabbii Allaah, afaan kootiif eegduu naa dhaabi;

balbala afaan kootiis naa eegi.

4Garaan koo namoota waan hamaa hojjetan wajjin,

hojii hamminaa keessatti hirmaachuuf,

gara jalʼina kamiitti iyyuu hin harkifamin;

akka ani nyaata isaanii miʼaawaa nyaadhus anaaf hin eeyyamin.

5Namni qajeelaan na haa rukutu; kun gara laafinaatii;

inni ana haa ifatu; kunis zayitii mataa koo irraatti.

Mataan koo waan kana hin didu.

Taʼus duʼaan koo yoom iyyuu hojii hamootaatiin mormuu dha.

6Bulchitoonni isaanii ededa boollaa irraa gad ni darbatamu;

isaan dubbii koo ni dhagaʼu; dubbiin koo ni miʼaawaatii.

7Isaanis, “Akkuma namni lafa qotu biyyoo bulleessu sana,

lafeen keenya afaan siiʼool irratti bittinneeffamee jira” jedhu.

8Rabbii Allaah Gooftaa, ani garuu ija koo sirraa hin buqqifadhu;

ani kooluu sitti galeera; dabarsitee duʼatti na hin kennin.

9Kiyyoo isaan naaf kaaʼan irraa,

kiyyoo warri jalʼina hojjetan naaf qopheessan irraas na eegi.

10Warri hamoon kiyyoo ofii isaaniitiin haa qabaman;

ani garuu nagumaan nan baʼa.