ମାଥିଉ 18

ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟରେ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ

1ଏହି ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପଚାରିଲେ, “ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟରେ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ?”

2ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ ସାନ ପିଲାକୁ ପାଖକୁ ଡାକି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଠିଆ କରାଇଲେ 3ତା ପରେ ସେ କହିଲେ: “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ସାନ ପିଲାଙ୍କ ପରି ନ ହୁଅ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଦାପି ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ। 4ଅତଏବ ଯେକେହି ଏହି ସାନ ପିଲା ପରି ନିଜକୁ ନମ୍ର କରେ, ସେ ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ। 5ପୁଣି, କେହି ଯେବେ ମୋ ନାମରେ ଏହିପରି ଜଣେ ସାନ ପିଲାକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରେ।

6“କିନ୍ତୁ କେହି ଯେବେ ମୋ ଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ ରିଖିଥିବା ଏହିପରି ସାମାନ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ପାପରେ ପକାଏ, ତେବେ ତାହାର ଗଳାରେ ଏକ ପ୍ରକାଣ୍ଡ ଚକିପଥର ବାନ୍ଧି ତାକୁ ସମୁଦ୍ରର ଅଗାଧ ଜଳରେ ନିକ୍ଷେପ କରିବା ବରଂ ଭଲ ହେବ। 7ହାୟ, ଯେଉଁସବୁ ବିଷୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାପରେ ପକାଏ, ସେହିସବୁ ହେତୁ ଏହି ଜଗତକୁ ଧିକ୍! ଏସବୁ ବିଷୟ ଅବଶ୍ୟ ଆସିବ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଏସବୁ ଆସେ, ତାକୁ ଧିକ୍! 8ତୁମର ହାତ କି ଗୋଡ଼ ଯଦି ତୁମକୁ ପାପରେ ପକାଏ, ତେବେ ତାହା କାଟି ଫିଙ୍ଗି ଦିଅ। ହାତଗୋଡ଼ ଥାଇ ଚିରପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବା ଅପେକ୍ଷା ପଙ୍ଗୁ ବା ବିକଳାଙ୍ଗ ହୋଇ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ବରଂ ଭଲ। 9ତୁମର ଚକ୍ଷୁ ଯେବେ ତୁମକୁ ପାପରେ ପକାଏ, ତେବେ ତାକୁ ଉପାଡ଼ି ଫିଙ୍ଗି ଦିଅ। ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁ ଘେନି ନରକାଗ୍ମିରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବା ଅପେକ୍ଷା ଗୋଟିଏ ଚକ୍ଷୁରେ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ବରଞ୍ଚ ଭଲ।

ହଜିଲା ମେଣ୍ଢାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଗଳ୍ପ

10“ସାବଧାନ, ତୁମେ ଯେପରି ଏହି ସାନ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ସୁଦ୍ଧା ତୁଚ୍ଛଜ୍ଞାନ ନ କର। କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ସ୍ଵର୍ଗରେ ଏମାନଙ୍କ ଦୂତମାନେ ସର୍ବଦା ମୋର ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥପିତାଙ୍କ ମୁଖ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। 11ଯାହା ହଜିଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆସିଅଛନ୍ତି।

12“କୌଣସି ଲୋକର ଶଏ ମେଣ୍ଢା ମଧ୍ୟରୁ ଯଦି ଗୋଟିଏ ମେଣ୍ଢା ବାଟବଣା ହୋଇ ଚାଲିଯାଏ, ସେ କଣ ବାକି ଅନେଶ୍ୱତ ମେଣ୍ଢାକୁ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଛାଡ଼ି ବାଟବଣା ହୋଇଥିବା ମେଣ୍ଢାକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯିବ ନାହିଁ? ଏ ବିଷୟରେ ତୁମେମାନେ କଅଣ ମନେ କରୁଅଛ? 13ଆଉ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ସେ ଯେତେବେଳେ ତାକୁ ପାଇବ, ସେତେବେଳେ ବାଟବଣା ହୋଇ ନ ଥିବା ଅନେଶ୍ୱତ ମେଣ୍ଢାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ସେହି ଗୋଟିକ ପାଇଁ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ କରିବ! 14ଠିକ ସେହିପରି, ତୁମ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ ଯେ, ଏହି ସାନ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେଲେ ହଜି ଯାଉ।

ମଣ୍ଡଳୀରେ କ୍ଷମା ଦେବା ବିଷୟରେ

15“ତୁମର ଭାଇ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୋଷ କଲେ, ତୁମେ ଯାଇ ତାହାର ଦୋଷ ଦର୍ଶାଅ ଓ ଏହା କେବଳ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ। ସେ ଯେବେ ତୁମ କଥା ଶୁଣେ, ତେବେ ତୁମେ ଭାଇକୁ ଫେରି ପାଇଲ। 16ମାତ୍ର ସେ ଯେବେ ତୁମ କଥା ନ ଶୁଣେ, ତେବେ ଜଣେ କି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ନିଅ, ତା ହେଲେ ଦୁଇ ବା ତିନିଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଷୟ ଟି ସ୍ଥିର କରାଯିବ। 17ସେ ଯଦି ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ କଥା ନ ଶୁଣେ, ତେବେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଜଣାଅ। ସେ ଯେବେ ମଣ୍ଡଳୀର କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ନାରାଜ ହୁଏ, ତେବେ ଅନ୍ୟଜାତୀୟ ଲୋକ ଓ କରଆଦାୟକାରୀ ପ୍ରତି ତୁମେ ଯେପରି ବ୍ୟବହାର କର, ତାହା ପ୍ରତି ସେହିପରି କର।

18“ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯାହାସବୁ ବନ୍ଦ କରିବ, ସେହିସବୁ ସ୍ଵର୍ଗରେ ବନ୍ଦ ହୋଇ ରହିବ ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯାହାସବୁ ଖୋଲିବ, ସେହିସବୁ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଖୋଲା ହେବ।

19“ମୁଁ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେବେ ଦୁଇଜଣ ଏକମତ ହୋଇ କୌଣସି ବିଷୟ ମାଗିବେ, ତାହା ମୋର ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତୁମ ନିମନ୍ତେ ସାଧିତ ହେବ। 20କାରଣ ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇ ବା ତିନିଜଣ ମୋ ନାମରେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେହିଠାରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛି।”

ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଦାସର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଗଳ୍ପ

21ତତ୍ପରେ ପିତର ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ପଚାରିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଭାଇ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୋଷ କଲେ, ମୁଁ ତାକୁ କେତେ ଥର କ୍ଷମା ଦେବି? କଣ ସାତ ଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ?”

22ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ କହୁଛି, କେବଳ ସାତ ଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସତୁରି ଗୁଣ ସାତ ଥର।

23“ଅତଏବ ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ପରି, ଯେ କି ନିଜର ଦାସମାନଙ୍କଠାରୁ ଦେଣାପାଉଣା ହିସାବ ନେବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ 24ସେ ହିସାବ ନେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତେ, ଦଶସହସ୍ର ତାଳନ୍ତ ଋଣ କରିଥିବା ଜଣେ ଲୋକ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଣାଗଲା। 25ସେହି ଲୋକ ଋଣ ଶୁଝିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୋଇଥିବାରୁ ତାହାର କର୍ତ୍ତା ଋଣ ପରିଶୋଧ ପାଇଁ ତାକୁ, ତାହାର ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ତାହାର ସର୍ବସ୍ଵ ବିକ୍ରୟ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।

26“କିନ୍ତୁ ସେହି ଦାସ ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ ପଡ଼ି ବିନତି କଲା, ‘ଆଜ୍ଞା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରନ୍ତୁ ମୁଁ ସବୁ ଶୁଝି ଦେବି।’ 27ସେହି ଦାସର କର୍ତ୍ତା, ତା ପ୍ରତି ଦୟାପରବଶ ହୋଇ ତାକୁ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ କରି ଛାଡ଼ିଦେଲେ।

28“କିନ୍ତୁ ସେହି ଦାସ ଚାଲିଯାଇ ତା ଠାରୁ ଶହେ ଦୀନାର ଉଧାର ଥିବା ତାହାର ଜଣେ ସହକର୍ମୀକୁ ଭେଟିଲା। ସେ ତାକୁ ଧରି ପକାଇ ତାହାର ଗଳା ଚିପି ଦାବୀ କଲା, ମୋ ଠାରୁ ଯାହା ଧାର ନେଇଛୁ, ତାହା ଫେରାଇ ଦେ।

29“ତାହାର ସହଦାସ ତାହାର ପାଦତଳେ ପଡ଼ି ବହୁତ ଅନୁନୟ କରି କହିଲା, ‘ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଝି ଦେବି।’

30“କିନ୍ତୁ ସେହି ଲୋକ ସମ୍ମତ ହେଲା ନାହିଁ ଏବଂ ଋଣ ପରିଶୋଧ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ତାକୁ ନେଇ ବନ୍ଦିଶାଳାରେ ରଖାଇଲା। 31ଅନ୍ୟ ଦାସମାନେ ଯାହା ହୋଇଥିଲା ସେ ଘଟଣା ଦେଖି ମର୍ମାହତ ହେଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସବୁ କଥା ଜଣାଇଲେ।

32“ତେଣୁ ସେହି କର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କର କର୍ମଚାରୀ କୁ ଡକାଇ କହିଲେ, ‘ଆରେ ପାପିଷ୍ଠ ଦାସ, ତୁ ବିନତି କଲୁ ବୋଲି ମୁଁ ତୋର ସବୁ ଋଣରୁ ତୋତେ ମୁକ୍ତ କଲି। 33ମୁଁ ତୋତେ ଯେପରି ଦୟା କଲି, ତୋର ସହକର୍ମୀକୁ ସେହିପରି ଦୟା କରିବା ତୋର କଣ ଉଚିତ ନ ଥିଲା?’ 34ତାହାର କର୍ତ୍ତା ରାଗିଯାଇ ତାହାର ସମସ୍ତ ଋଣ ପରିଶୋଧ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାକୁ କାରାରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରିଦେଲେ।

35“ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଯଦି ତୁମର ଭାଇକୁ ଆନ୍ତରିକଭାବେ କ୍ଷମା ନ ଦିଅ, ତେବେ ମୋର ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ତୁମ ପ୍ରତି ସେହିପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କରିବେ।”