ເພງສັນລະເສີນ 2

1ດ້ວຍ​ເຫດ​ໃດ​ຊົນຊາດ​ທັງຫລາຍ​ຈຶ່ງ​ສົມຮູ້​ຮ່ວມ​ຄິດ1​ກັນ

ແລະ ຊົນຊາດ​ຕ່າງໆ​ຈຶ່ງ​ວາງ​ແຜນການ​ອັນ​ໄຮ້​ປະໂຫຍດ?

2ບັນດາ​ກະສັດ​ຂອງ​ໂລກ​ນີ້​ໄດ້​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ຕໍ່ຕ້ານ

ແລະ ບັນດາ​ຜູ້ປົກຄອງ​ຮວມ​ຕົວ​ກັນ

ຕໍ່ສູ້​ພຣະເຈົ້າ​ຢາເວ ແລະ ຕໍ່ສູ້​ຜູ້​ທີ່​ພຣະອົງ​ເຈີມ​ໄວ້, ໂດຍ​ກ່າວ​ວ່າ,

3“ໃຫ້​ພວກເຮົາ​ທຳລາຍ​ໂສ້​ຈອງຈຳ​ຂອງ​ພວກເຂົາ

ແລະ ປົດ​ໂສ້​ຂອງ​ພວກເຂົາ​ຖິ້ມ”.

4ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ​ຜູ້​ຢູ່​ໃນ​ຟ້າ​ສະຫວັນ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຫົວຂັວນ;

ພຣະອົງ​ໄດ້​ເຢາະເຢີ້ຍ​ພວກເຂົາ.

5ແລ້ວ​ພຣະອົງ​ໄດ້​ເຕືອນ​ພວກເຂົາ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ໃຈຮ້າຍ​ຂອງ​ພຣະອົງ

ແລະ ເຮັດ​ໃຫ້​ພວກເຂົາ​ຢ້ານກົວ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ໂກດຮ້າຍ ໂດຍ​ເວົ້າ​ວ່າ,

6“ເຮົາ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ກະສັດ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ເຮົາ​ໄວ້​ແລ້ວ

ເທິງ​ຊີໂອນ, ພູເຂົາ​ສັກສິດ​ຂອງ​ເຮົາ”.

7ກະສັດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ຈະ​ປະກາດ​ດຳລັດ​ຂອງ​ພຣະເຈົ້າ​ຢາເວ​ວ່າ:

ພຣະອົງ​ໄດ້​ເວົ້າ​ກັບ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ວ່າ “ເຈົ້າ​ເປັນ​ລູກຊາຍ​ຂອງ​ເຮົາ;

ວັນ​ນີ້​ເຮົາ​ໄດ້​ເປັນ​ບິດາ​ຂອງ​ເຈົ້າ.2

8ຈົ່ງ​ຂໍ​ຈາກ​ເຮົາ,

ແລ້ວ​ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ຊົນຊາດ​ທັງຫລາຍ​ໃຫ້​ເປັນ​ກຳມະສິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ,

ແລະ ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄອບຄອງ​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​ສຸດ​ປາຍ​ແຜ່ນດິນ​ໂລກ.

9ເຈົ້າ​ຈະ​ຕີ​ພວກເຂົາ​ໃຫ້​ແຕກ​ດ້ວຍ​ໄມ້ແສ້​ເຫລັກ3

ເຈົ້າ​ຈະ​ຟາດ​ພວກເຂົາ​ໃຫ້​ແຕກ​ເປັນ​ປ່ຽງໆ​ເໝືອນ​ກັບ​ໝໍ້​ດິນ”.

10ເຫດສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າ​ຜູ້​ເປັນ​ກະສັດ​ທັງຫລາຍ, ຈົ່ງ​ມີ​ປັນຍາ;

ພວກເຈົ້າ​ຜູ້​ເປັນ​ຜູ້ນຳ​ຂອງ​ໂລກ​ນີ້, ຈົ່ງ​ຟັງ​ຄຳ​ຕັກເຕືອນ,

11ຈົ່ງ​ຮັບໃຊ້​ພຣະເຈົ້າ​ຢາເວ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຢຳເກງ

ແລະ ຈົ່ງ​ສະເຫລີມ​ສະຫລອງ​ການ​ປົກຄອງ​ຂອງ​ພຣະອົງ​ຈົນ​ໂຕ​ສັ່ນ.

12ຈົ່ງ​ກົ້ມ​ກາບ​ພຣະບຸດ​ນັ້ນ,4 ບໍ່​ດັ່ງນັ້ນ​ພຣະອົງ​ຈະ​ໃຈຮ້າຍ

ແລະ ວິຖີ​ທາງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຈະ​ຖືກ​ນຳ​ໄປ​ສູ່​ຄວາມ​ພິນາດ​ຂອງ​ເຈົ້າ,

ເພາະ​ວ່າ​ຄວາມ​ໂກດຮ້າຍ​ຂອງ​ພຣະອົງ​ຈະ​ພຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ພິບຕາ​ດຽວ.

ພຣະພອນ​ມີ​ແກ່​ທຸກຄົນ​ທີ່​ເຂົ້າ​ມາ​ລີ້ໄພ​ໃນ​ພຣະອົງ.