Biblica® Open Lao Contemporary Version
ສຸພາສິດ 10
ສຸພາສິດຂອງໂຊໂລໂມນ
ສຸພາສິດຂອງໂຊໂລໂມນມີດັ່ງນີ້:
ລູກທີ່ມີປັນຍາເຮັດໃຫ້ພໍ່ຂອງຕົນມີຄວາມສຸກ,
ແຕ່ລູກທີ່ໂງ່ຈ້າເຮັດໃຫ້ແມ່ໂສກເສົ້າ.
ຊັບສົມບັດທີ່ໄດ້ມາຢ່າງບໍ່ສັດຊື່ນັ້ນບໍ່ມີຄຸນຄ່າຍືນຍົງ,
ແຕ່ຄວາມຊອບທຳຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ.
ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຄົນຊອບທຳອຶດຫິວ,
ແຕ່ພຣະອົງຈະຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ຄົນຊົ່ວຮ້າຍໄດ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ.
ມືທີ່ຂີ້ຄ້ານເຮັດໃຫ້ທຸກຈົນລົງ
ແຕ່ມືທີ່ດຸໝັ່ນເຮັດໃຫ້ຮັ່ງມີຂຶ້ນ.
ຄົນທີ່ຮວບຮວມເອົາຜົນລະປູກໄວ້ໃນລະດູຮ້ອນກໍເປັນລູກທີ່ສະຫລາດ
ແຕ່ຄົນທີ່ນອນຫລັບໃນລະດູເກັບກ່ຽວກໍເປັນລູກທີ່ອັບອາຍຂາຍໜ້າ.
ພຣະພອນຢູ່ເທິງຫົວຂອງຄົນຊອບທຳ,
ແຕ່ຄວາມຮຸນແຮງໄຫລຖ້ວມປາກຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ.1
ຊື່ຂອງຄົນຊອບທຳຈະໃຊ້ເປັນຄຳອວຍພອນ,
ແຕ່ຊື່ຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍຈະເສື່ອມເສຍໄປ.
ໃຈຂອງຄົນມີປັນຍາຈະຮັບເອົາຄຳສັ່ງສອນ,
ແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າທີ່ເວົ້າໂລເລກໍຈະພົບຄວາມຈິບຫາຍ.
ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ເດີນຢູ່ໃນທາງທີ່ສັດຊື່ກໍຈະຍ່າງຢ່າງປອດໄພ,
ແຕ່ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ເດີນຢູ່ໃນທາງທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຈະຖືກເປີດເຜີຍ.
ຜູ້ທີ່ຍິກຄິ້ວຢ່າງມີເລ້ຫລ່ຽມກໍສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນ,
ແລະ ຄົນໂງ່ຈ້າທີ່ເວົ້າໂລເລກໍຈະພົບຄວາມຈິບຫາຍ.
ປາກຂອງຄົນຊອບທຳເປັນນ້ຳພຸແຫ່ງຊີວິດ,
ແຕ່ປາກຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍເຊື່ອງຊ້ອນຄວາມໂຫດຮ້າຍ.
ຄວາມກຽດຊັງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງ,
ແຕ່ຄວາມຮັກກໍປົກປິດຄວາມຜິດທັງໝົດ.
ປັນຍາພົບໄດ້ຢູ່ໃນຮິມສົບຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈແຈ້ງດີ,
ແຕ່ໄມ້ແສ້ມີໄວ້ສໍາລັບຫລັງຂອງຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກຄິດ.
ຄົນມີປັນຍາກໍສະສົມຄວາມຮູ້ໄວ້,
ແຕ່ປາກຂອງຄົນໂງ່ຈ້ານຳເອົາຄວາມຈິບຫາຍມາ.
ຊັບສົມບັດຂອງຄົນຮັ່ງມີເປັນດັ່ງປ້ອມປ້ອງກັນເມືອງຂອງພວກເຂົາ,
ແຕ່ຄວາມທຸກຍາກເປັນດັ່ງຄວາມຈິບຫາຍຂອງຄົນທຸກ.
ຄ່າຈ້າງຂອງຄົນຊອບທຳຄືຊີວິດ,
ແຕ່ລາຍໄດ້ຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍຄືຄວາມບາບ ແລະ ຄວາມຕາຍ.
ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ເອົາໃຈໃສ່ລະບຽບວິໄນກໍສະແດງທາງສູ່ຊີວິດ,
ແຕ່ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ບໍ່ຍອມຮັບການດັດແປງແກ້ໄຂກໍພາຄົນອື່ນໄປໃນທາງທີ່ຜິດ.
ຜູ້ທີ່ເຊື່ອງຄວາມກຽດຊັງດ້ວຍປາກທີ່ເວົ້າຕົວະ
ແລະ ຜູ້ທີ່ກະຈາຍຄໍານິນທາກໍເປັນຄົນໂງ່ຈ້າ.
ຄວາມບາບບໍ່ໄດ້ຈົບສິ້ນດ້ວຍການເວົ້າຫລາຍ,
ແຕ່ຄົນສະຫລາດກໍລະງັບລີ້ນຂອງຕົນ.
ລີ້ນຂອງຄົນຊອບທຳເປັນດັ່ງເງິນຊັ້ນດີ,
ແຕ່ໃຈຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍກໍມີຄຸນຄ່າໜ້ອຍດຽວ.
ຮິມສົບຂອງຄົນຊອບທຳກໍລ້ຽງດູຄົນຈຳນວນຫລາຍ,
ແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າຕາຍເພາະຂາດສາມັນສໍານຶກ.
ພຣະພອນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວນຳຄວາມຮັ່ງມີມາໃຫ້,
ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກໜັກເພື່ອຈະຮັ່ງມີ.
ຄົນໂງ່ຈ້າພໍໃຈໃນແຜນການອັນຊົ່ວ
ແຕ່ຄົນທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈກໍຍິນດີໃນປັນຍາຂອງຕົນ.
ສິ່ງທີ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຢ້ານຈະໄລ່ທັນພວກເຂົາ;
ສິ່ງທີ່ຄົນຊອບທຳປາຖະໜາກໍຈະໄດ້ຮັບ.
ເມື່ອລົມພະຍຸພັດຜ່ານ ຄົນຊົ່ວຮ້າຍກໍຖືກພັດໄປ,
ແຕ່ຄົນຊອບທຳຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕະຫລອດໄປ.
ເໝືອນດັ່ງນ້ຳສົ້ມກັບແຂ້ວ ແລະ ຄວັນໄຟກັບຕາບໍ່ຖືກກັນສັນໃດ
ຄົນຂີ້ຄ້ານກັບນາຍຈ້າງກໍບໍ່ຖືກກັນສັນນັ້ນ.
ການຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດຍືນຍາວ,
ແຕ່ປີຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍຈະຖືກຕັດໃຫ້ສັ້ນເຂົ້າ.
ຄວາມຫວັງຂອງຄົນຊອບທຳຄືຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ,
ແຕ່ຄວາມຫວັງຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍກໍບໍ່ມີຫຍັງ.
ທາງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນບ່ອນລີ້ໄພສໍາລັບຄົນທີ່ບໍ່ມີຕຳໜິ,
ແຕ່ເປັນຄວາມຈິບຫາຍຂອງຄົນທີ່ເຮັດຊົ່ວ.
ຄົນຊອບທຳຈະບໍ່ມີວັນຖືກຖອນຮາກ,
ແຕ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຈະບໍ່ໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ.
ປາກຂອງຄົນຊອບທຳນໍາເອົາຜົນແຫ່ງປັນຍາມາໃຫ້,
ແຕ່ລີ້ນທີ່ມັກປີ້ນຄວາມຈະຖືກລະງັບໄວ້.
ຮິມສົບຂອງຄົນຊອບທຳຮູ້ຈັກວ່າຈະເຮັດສິ່ງໃດຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມກະລຸນາ,
ແຕ່ປາກຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍເວົ້າແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈັບໃຈ.
Source notes (1)
- Footnote ຫລື ແຕ່ປາກຂອງຄົນຊົ່ວຊ້ອນຄວາມໂຫດຮ້າຍທາລຸນ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.