Biblica® Open Lao Contemporary Version
ເພງຄໍ່າຄວນ 4
ຄຳສູນເສຍຄວາມເຫລື້ອມຂອງມັນໄດ້ຢ່າງໃດ,
ຄຳແທ້ກໍກັບມົວໝອງໄປແລ້ວ!
ອັນຍະມະນີສັກສິດໄດ້ກະຈັດກະຈາຍ
ຢູ່ທຸກແຈຖະໜົນ.
ດ້ວຍເຫດໃດລູກຜູ້ລ້ຳຄ່າແຫ່ງຊີໂອນ,
ຄັ້ງໜຶ່ງເຄີຍມີຄ່າສູງດັ່ງຄຳ,
ບັດນີ້ຈຶ່ງຖືກຖືວ່າເປັນພຽງແຕ່ໝໍ້ດິນ
ຝີມືຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້!
ແມ່ນແຕ່ໝາໄນກໍຍັງໃຫ້ນົມຂອງຕົນ
ເພື່ອລ້ຽງລູກອ່ອນຂອງຕົນ,
ແຕ່ພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍກັບໃຈດໍາ
ເໝືອນນົກກະຈອກເທດໃນທະເລຊາຍ.
ເພາະຄວາມກະຫາຍ ລິ້ນຂອງເດັກອ່ອນ
ຈຶ່ງຕິດຢູ່ເທິງເພດານປາກ;
ເດັກນ້ອຍຮ້ອງຂໍອາຫານ,
ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເອົາອາຫານນັ້ນໃຫ້ພວກເຂົາ.
ບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍກິນອາຫານແຊບ
ກໍເປັນຄົນທີ່ຂາດເຂີນຢູ່ຕາມຖະໜົນ.
ບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍນຸ່ງເຄື່ອງສີມ່ວງອັນລ້ຳຄ່າ
ບັດນີ້ກໍນອນຢູ່ເທິງຂີ້ເຖົ່າ.
ໂທດຂອງພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍ
ແມ່ນໃຫຍ່ກວ່າໂທດຂອງເມືອງໂຊໂດມ,
ເຊິ່ງຖືກໂຄ່ນລົງໃນຊົ່ວພິບຕາດຽວ
ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຍື່ນມືເຂົ້າໄປຊ່ວຍ.
ບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາກໍຜຸດຜ່ອງຍິ່ງກວ່າຫິມະ
ແລະ ຂາວຍິ່ງກວ່ານ້ຳນົມ,
ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາກໍແດງກ່ຳຍິ່ງກວ່າພອຍ
ຮູບຮ່າງໜ້າຕາກໍງົດງາມດັ່ງແກ້ວໄພທູນ.
ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາດຳຍິ່ງກວ່າຂະເໝົ່າ
ເຂົາຢູ່ຕາມຖະໜົນໂດຍບໍ່ຜູ້ໃດຈື່ໄດ້.
ໜັງຂອງພວກເຂົາຫ່ຽວແຫ້ງເຫລືອແຕ່ກະດູກ;
ມັນແຫ້ງຄືກັນກັບທ່ອນໄມ້.
ບັນດາຄົນທີ່ຖືກຂ້າດ້ວຍຄົມດາບ
ກໍຍັງດີກວ່າຄົນທີ່ຕາຍເພາະຄວາມອຶດຢາກ
ທຸກທໍລະມານເພາະຄວາມອຶດຫິວ, ພວກເຂົາຕາຍໄປ
ເພາະຂາດອາຫານຈາກທົ່ງນາ.
ບັນດາແມ່ຍິງຜູ້ມີຄວາມເມດຕາສົງສານ
ກໍໄດ້ເອົາລູກຂອງຕົນມາຕົ້ມກິນດ້ວຍມືຂອງພວກເຂົາເອງ,
ເຊິ່ງໄດ້ກາຍເປັນອາຫານຂອງພວກເຂົາ
ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍຖືກທຳລາຍ.
ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ລະບາຍຄວາມໂກດຮ້າຍຢ່າງເຕັມທີ່;
ພຣະອົງໄດ້ເທຄວາມໃຈຮ້າຍອັນແຮງກ້າຂອງພຣະອົງອອກມາ.
ພຣະອົງໄດ້ຈຸດໄຟຂຶ້ນໃນຊີໂອນ
ເພື່ອເຜົາຜານຮາກຖານທັງຫລາຍຂອງເມືອງນີ້.
ບັນດາກະສັດຂອງໂລກນີ້,
ແລະ ບໍ່ມີຊົນຊາດໃດໃນໂລກນີ້ເຊື່ອວ່າ,
ຂ້າເສິກ ແລະ ສັດຕູຈະສາມາດເຂົ້າໄປ
ປະຕູເຢຣູຊາເລັມເຂົ້າໄດ້.
ແຕ່ມັນກໍເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ເພາະຄວາມບາບຂອງບັນດາຜູ້ທຳນວາຍຂອງເມືອງນັ້ນ
ແລະ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາປະໂລຫິດຂອງເມືອງນັ້ນ,
ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເລືອດຂອງຄົນຊອບທຳ
ຫລັ່ງໄຫລຢູ່ກາງເມືອງ.
ບັດນີ້ພວກເຂົາຍ່າງລູບຄຳໄປຕາມຖະໜົນ
ເໝືອນກັບຄົນຕາບອດ.
ຕົນໂຕເປື້ອນເລືອດ
ຈົນບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າແຕະຕ້ອງເສື້ອຜ້າຂອງພວກເຂົາ.
ຄົນທັງຫລາຍຕ່າງກໍຮ້ອງໃສ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄກ! ພວກເຈົ້າຄົນມີມົນທິນ!
ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄກ! ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄກ! ຢ່າເຕະຕ້ອງພວກເຮົາ!”
ເມື່ອພວກເຂົາໜີ ແລະ ພະເນຈອນໄປ
ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດຕ່າງໆໄດ້ເວົ້າກັນວ່າ,
“ພວກເຈົ້າຈະຢູ່ບ່ອນນີ້ຕໍ່ໄປບໍ່ໄດ້”.
ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງເອງໄດ້ກະຈາຍພວກເຂົາໄປ;
ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເບິ່ງແຍງພວກເຂົາອີກ.
ບັນດາປະໂລຫິດກໍບໍ່ເປັນທີ່ເຄົາລົບນັບຖື,
ບັນດາຜູ້ອາວຸໂສກໍບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈ.
ຫລາຍກວ່ານັ້ນ ຕາຂອງພວກເຮົາກໍອ່ອນແຮງ
ຊອກຫາຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ;
ຈາກຫໍຄອຍຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາໄດ້ເຝົ້າເບິ່ງ
ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດຊ່ວຍເຫລືອພວກເຮົາໄດ້.
ຄົນທັງຫລາຍຕິດຕາມພວກເຮົາທຸກບາດກ້າວ,
ຈົນພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຍ່າງໄປຕາມຖະໜົນຂອງພວກເຮົາ.
ຈຸດຈົບຂອງພວກເຮົາກໍໃກ້ເຂົ້າມາ, ວັນພວກເຮົາກໍໃກ້ຈະຄົບກຳນົດແລ້ວ,
ເພາະຈຸດຈົບຂອງພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.
ຄົນທີ່ໄລ່ຕາມພວກເຮົາແມ່ນວ່ອງໄວ
ຍິ່ງກວ່ານົກອິນຊີໃນທ້ອງຟ້າ;
ພວກເຂົາໄດ້ໄລ່ລ່າພວກເຮົາຢູ່ເທິງພູເຂົາຕ່າງໆ
ແລະ ດັກຖ້າພວກເຮົາຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ.
ກະສັດຂອງພວກເຮົາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຈີມໄວ້ນັ້ນ
ຖືກຕິດຢູ່ໃນກັບດັກຂອງພວກເຂົາ.
ພວກເຮົາເຄີຍຄິດວ່າ ໃຕ້ເງົາຂອງກະສັດ
ເຮົາຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນທ່າມກາງຊົນຊາດຕ່າງໆ.
ຈົ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ດີໃຈ, ລູກສາວແຫ່ງເອໂດມ1
ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນອູດ.
ແຕ່ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍກໍຈະວຽນໄປເຖິງເຈົ້າເໝືອນກັນ;
ເຈົ້າຈະເມົາ ແລະ ເປືອຍກາຍ.
ລູກສາວແຫ່ງຊີໂອນ, ໂທດຂອງເຈົ້າຈະຈົບລົງ;
ພຣະອົງຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ເຈົ້າຕົກເປັນຊະເລີຍຢູ່ອີກ.
ແຕ່ລູກສາວແຫ່ງເອໂດມ, ພຣະອົງຈະລົງໂທດຄວາມບາບຂອງເຈົ້າ
ແລະ ເປີດເຜີຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຈົ້າ.
Source notes (1)
- Footnote ຄື ຊາວເອໂດມ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ອື່ນໆໃນພຣະທຳເຫລັ້ມນີ້
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.