Biblica® Open Lao Contemporary Version
ໂຢຊວຍ 10
ຕາເວັນຢຸດຢູ່
ເມື່ອອາໂດນີເສເດັກ ກະສັດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຍິນເລື່ອງທີ່ໂຢຊວຍເຂົ້າຢຶດເມືອງອາອີ ແລະ ທຳລາຍເມືອງອາອີຈົນໝົດ, ເຮັດກັບເມືອງອາອີ ແລະ ກະສັດຂອງເມືອງອາອີເໝືອນກັບທີ່ເຄີຍເຮັດກັບເມືອງເຢຣິໂກ ແລະ ກະສັດຂອງເມືອງເຢຣິໂກ, ແລ້ວປະຊາຊົນເມືອງກີເບໂອນກໍໄດ້ເຮັດສົນທິສັນຍາສັນຕິພາບກັບອິດສະຣາເອນ ແລະ ໄດ້ກາຍເປັນພັນທະມິດຂອງພວກເຂົາ. ກະສັດອາໂດນີເສເດັກ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນພາກັນຕື່ນຕົກໃຈຫລາຍກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ເພາະກີເບໂອນເປັນເມືອງສຳຄັນເທົ່າກັບນະຄອນຫລວງທັງຫລາຍ, ເປັນເມືອງທີ່ໃຫຍ່ກວ່າເມືອງອາອີ ແລະ ຜູ້ຊາຍທຸກຄົນຂອງເມືອງນັ້ນກໍລ້ວນແຕ່ເປັນນັກຮົບທີ່ເກັ່ງກ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ອາໂດນີເສເດັກກະສັດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ ຈຶ່ງຂໍຮ້ອງໂຮຮາມກະສັດແຫ່ງເຮັບໂຣນ, ປີຣາມກະສັດແຫ່ງຢາຣະມຸດ, ຢາເຟຍກະສັດແຫ່ງລາກິດ ແລະ ເດບີກະສັດແຫ່ງເອກໂລນ. ເພິ່ນເວົ້າວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຂຶ້ນມາ ແລະ ຊ່ວຍພວກເຮົາໂຈມຕີກີເບໂອນ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເຮັດສົນທິສັນຍາສັນຕິພາບກັບໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນ”.
ແລ້ວກະສັດທັງຫ້າຂອງຊາວອາໂມຄືກະສັດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ, ເຮັບໂຣນ, ຢາຣະມຸດ, ລາກິດ ແລະ ເອກໂລນໄດ້ຮວມກຳລັງກັນ. ພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປພ້ອມກັບກອງທະຫານທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວຢຶດຕຳແໜ່ງຕໍ່ສູ້ກັບກີເບໂອນ ແລະ ບຸກໂຈມຕີເມືອງນັ້ນ.
ຊາວກີເບໂອນຈຶ່ງສົ່ງຂ່າວມາຫາໂຢຊວຍໃນຄ້າຍພັກທີ່ກິນການວ່າ: “ຂໍຢ່າໄດ້ປະຖິ້ມຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ. ຂໍໃຫ້ຂຶ້ນມາຫາພວກເຮົາໂດຍໄວ ແລະ ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍພວກເຮົາ! ຊ່ວຍພວກເຮົາດ້ວຍ, ເພາະກະສັດທັງໝົດຂອງຊາວອາໂມທີ່ມາຈາກເຂດເນີນພູໄດ້ຮວມກຳລັງກັນມາໂຈມຕີພວກເຮົາແລ້ວ”.
ໂຢຊວຍຈຶ່ງໄດ້ຍົກທັບຂຶ້ນມາຈາກກິນການພ້ອມດ້ວຍກອງທັບທັງໝົດຂອງລາວ ລວມທັງນັກຮົບທີ່ເກັ່ງທີ່ສຸດ. ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເວົ້າກັບໂຢຊວຍວ່າ, “ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ, ເຮົາໄດ້ມອບຄົນເຫລົ່ານີ້ໄວ້ໃນມືຂອງເຈົ້າແລ້ວ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຕ້ານທານເຈົ້າໄດ້”.
ຫລັງຈາກທີ່ເດີນທາງຈາກກິນການຕະຫລອດຄືນ, ໂຢຊວຍກໍໄດ້ເຂົ້າໂຈມຕີພວກເຂົາໂດຍທີ່ພວກເຂົາບໍ່ທັນຮູ້ໂຕ. ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສັບສົນຢູ່ຕໍ່ໜ້າອິດສະຣາເອນ, ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງເອົາຊະນະພວກເຂົາໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງຢູ່ທີ່ກີເບໂອນ. ອິດສະຣາເອນໄລ່ຕາມພວກເຂົາ ແລະ ຂ້າພວກເຂົາທັງໝົດຕະຫລອດທາງຂຶ້ນໄປເບັດໂຮໂຣນ ຈົນເຖິງອາເສກາ ແລະ ມັກເກດາ. ຂະນະທີ່ພວກເຂົາແລ່ນໜີອິດສະຣາເອນມາຕາມທາງຈາກເບັດໂຮໂຣນໄປຍັງອາເສກາ, ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໂຍນໝາກເຫັບຂະໜາດໃຫຍ່ໃສ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຕາຍຍ້ອນໝາກເຫັບຫລາຍກວ່າຖືກຂ້າຕາຍດ້ວຍຄົມດາບຂອງຊາວອິດສະຣາເອນ.
ໃນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບຊາວອາໂມໃຫ້ກັບອິດສະຣາເອນ, ໂຢຊວຍໄດ້ເວົ້າຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຕໍ່ໜ້າອິດສະຣາເອນວ່າ:
“ຂໍໃຫ້ຕາເວັນຢຸດຢູ່ເໜືອກີເບໂອນ,
ແລະ ພວກເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ດວງເດືອນຢຸດຢູ່ເໜືອຮ່ອມພູໄອຢາໂລນ”.
ແລ້ວຕາເວັນກໍຢຸດຢູ່,
ແລະ ເດືອນກໍຢຸດໂຄຈອນ,
ຈົນກວ່າຊົນຊາດນັ້ນໄດ້ແກ້ແຄ້ນສັດຕູຂອງຕົນຢ່າງໝົດກ້ຽງ,1
ດັ່ງທີ່ມີບັນທຶກໄວ້ໃນໜັງສືຂອງຢາຊາ.
ດວງຕາເວັນຢຸດຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຕົກດິນຊ້າເປັນເວລາໜຶ່ງມື້ເຕັມ. ບໍ່ເຄີຍມີມື້ໃດຄືກັບມື້ນັ້ນມາກ່ອນ ຫລື ຕັ້ງແຕ່ວັນນັ້ນມາ, ວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຟັງຄຳອະທິຖານຂອງມະນຸດ. ພຣະເຈົ້າຢາເວຕໍ່ສູ້ເພື່ອອິດສະຣາເອນຢ່າງແນ່ນອນ!
ແລ້ວໂຢຊວຍກັບອິດສະຣາເອນທັງໝົດຈຶ່ງກັບໄປຄ້າຍພັກທີ່ກິນການ.
ກະສັດທັງຫ້າຂອງອາໂມຖືກຂ້າ
ຝ່າຍກະສັດທັງຫ້າໄດ້ຫລົບໜີໄປລີ້ຢູ່ໃນຖ້ຳທີ່ມັກເກດາ. ເມື່ອໂຢຊວຍໄດ້ຮັບລາຍງານວ່າພົບກະສັດທັງຫ້າລີ້ຢູ່ໃນຖ້ຳທີ່ມັກເກດາ. ລາວຈຶ່ງສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງກິ້ງຫີນກ້ອນໃຫຍ່ປິດປາກຖ້ຳ ແລະ ວາງຄົນເຝົ້າໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ຢ່າຢຸດ! ຈົ່ງໄລ່ຕາມສັດຕູຂອງພວກທ່ານ! ຈົ່ງໂຈມຕີພວກເຂົາຈາກດ້ານຫລັງ ແລະ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາກັບເຂົ້າເຖິງເມືອງຂອງພວກເຂົາໄດ້, ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານໄດ້ມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງພວກທ່ານແລ້ວ”.
ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງປາບພວກເຂົາທັງໝົດໃຫ້ພ່າຍແພ້ໝົດ, ແຕ່ມີຜູ້ລອດຊີວິດໄດ້ບໍ່ພໍເທົ່າໃດຄົນທີ່ສາມາດໄປເຖິງເມືອງທີ່ມີປ້ອມຂອງພວກເຂົາ. ກອງທັບທັງໝົດຈຶ່ງໄດ້ກັບຄືນມາຫາໂຢຊວຍຍັງຄ້າຍພັກທີ່ມັກເກດາຢ່າງປອດໄພ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດກ່າວຮ້າຍຕໍ່ຊາວອິດສະຣາເອນຈັກຄຳ.
ໂຢຊວຍໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງເປີດປາກຖ້ຳ ແລະ ນຳກະສັດທັງຫ້າອອກມາຫາເຮົາ”. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງນຳກະສັດທັງຫ້າອອກມາຈາກຖ້ຳ ຄືກະສັດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ, ເຮັບໂຣນ, ຢາຣະມຸດ, ລາກິດ ແລະ ເອກໂລນ. ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ນຳກະສັດເຫລົ່ານີ້ມາຫາໂຢຊວຍແລ້ວ, ໂຢຊວຍຈຶ່ງໄດ້ເອີ້ນຄົນອິດສະຣາເອນທັງໝົດມາ ແລະ ໄດ້ເວົ້າກັບຜູ້ບັນຊາການກອງທັບທີ່ມາກັບຕົນວ່າ, “ຈົ່ງມາທີ່ນີ້ ແລະ ຈົ່ງເອົາຕີນຂອງພວກເຈົ້າຢຽບຄໍກະສັດເຫລົ່ານີ້”. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ້າວອອກມາຂ້າງໜ້າ ແລະ ວາງຕີນຂອງຕົນໃສ່ທີ່ຄໍຂອງກະສັດເຫລົ່ານັ້ນ.
ໂຢຊວຍໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ “ຢ່າຢ້ານ ຫລື ທໍ້ຖອຍໃຈ. ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ກ້າຫານ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະເຮັດຕໍ່ສັດຕູທັງໝົດທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງຈະຕໍ່ສູ້”. ແລ້ວໂຢຊວຍກໍໄດ້ຂ້າກະສັດທັງຫ້າ ແລະ ເອົາສົບຂອງພວກເພິ່ນໄປປະຈານຢູ່ເທິງເສົາຫ້າຕົ້ນ ແລະ ສົບເຫລົ່ານັ້ນຖືກແຂວນປະໄວ້ເທິງເສົາຈົນຮອດຄ່ຳ.
ເມື່ອຕາເວັນຕົກດິນ ໂຢຊວຍໄດ້ສັ່ງໃຫ້ປົດສົບຂອງກະສັດທັງຫ້ານັ້ນລົງມາຈາກເສົາ ແລະ ໂຍນສົບເຫລົ່ານັ້ນເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳທີ່ພວກເພິ່ນເຄີຍລີ້ຢູ່. ພວກເຂົາໄດ້ວາງກ້ອນຫີນຂະໜາດໃຫຍ່ໄວ້, ເຊິ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.
ມີໄຊເໜືອເມືອງທາງໃຕ້
ໃນວັນນັ້ນໂຢຊວຍໄດ້ເຂົ້າຢຶດເມືອງມັກເກດາ. ລາວໄດ້ສັງຫານເມືອງ ແລະ ກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນດ້ວຍດາບ ແລະ ທຳລາຍທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນຈົນໝົດ. ລາວບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດລອດຊີວິດໄດ້. ແລ້ວໂຢຊວຍກໍເຮັດຕໍ່ກະສັດແຫ່ງມັກເກດາເໝືອນດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ເຮັດຕໍ່ກະສັດຂອງເຢຣິໂກ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດທີ່ໄປກັບລາວຈຶ່ງເຄື່ອນອອກຈາກມັກເກດາໄປທີ່ລິບນາ ແລະ ໂຈມຕີເມືອງນັ້ນ. ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບເມືອງນັ້ນ ແລະ ກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນໄວ້ໃນມືຂອງອິດສະຣາເອນເໝືອນກັນ. ໂຢຊວຍໄດ້ສັງຫານເມືອງນັ້ນ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນດ້ວຍດາບ. ລາວບໍ່ປ່ອຍຜູ້ໃດໃຫ້ລອດຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວລາວກໍໄດ້ເຮັດກັບກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນເໝືອນດັ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດກັບກະສັດຂອງເມືອງເຢຣິໂກ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດທີ່ໄປກັບລາວຈຶ່ງເຄື່ອນອອກຈາກເມືອງລິບນາໄປທີ່ເມືອງລາກິດ; ລາວໄດ້ເຂົ້າປະຈຳທີ່ຕໍ່ສູ້ເມືອງນັ້ນ ແລະ ບຸກໂຈມຕີເມືອງນັ້ນ. ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບເມືອງລາກິດໄວ້ໃນມືຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະ ໂຢຊວຍກໍຢຶດເມືອງໄດ້ໃນມື້ທີສອງ. ລາວໄດ້ທຳລາຍເມືອງນັ້ນ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນດ້ວຍດາບ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ເຮັດກັບເມືອງລິບນາ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ໂຮຣາມກະສັດແຫ່ງເກເຊກໍໄດ້ຂຶ້ນມາຊ່ວຍເມືອງລາກິດ, ແຕ່ໂຢຊວຍໄດ້ເອົາຊະນະໂຮຣາມ ແລະ ກອງທັບຂອງເພິ່ນ ຈົນບໍ່ມີຜູ້ໃດລອດຊີວິດ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດທີ່ໄປກັບລາວຈຶ່ງເຄື່ອນອອກຈາກເມືອງລາກິດໄປທີ່ເມືອງເອກໂລນ; ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າປະຈຳທີ່ຕໍ່ສູ້ເມືອງນັ້ນ ແລະ ບຸກໂຈມຕີເມືອງນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ຢຶດເອົາເມືອງນັ້ນໃນມື້ດຽວກັນ ແລະ ຂ້າຟັນດ້ວຍດາບ ແລ້ວທຳລາຍທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດກັບເມືອງລາກິດ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດທີ່ໄປກັບລາວຈຶ່ງເຄື່ອນອອກຈາກເມືອງເອກໂລນໄປທີ່ເມືອງເຮັບໂຣນ ແລະ ບຸກໂຈມຕີເມືອງນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ຢຶດເອົາເມືອງ ແລະ ທຳລາຍເມືອງນັ້ນ, ພ້ອມກະສັດຂອງເມືອງ, ໝູ່ບ້ານຕ່າງໆທີ່ຢູ່ໃນເມືອງ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນດ້ວຍດາບ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດລອດຊີວິດ. ເໝືອນກັນກັບຢູ່ທີ່ເມືອງເອກໂລນ, ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍເມືອງນັ້ນ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນທັງໝົດ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດທີ່ໄປກັບລາວຈຶ່ງຫັນກັບມາ ແລະ ບຸກໂຈມຕີເມືອງເດບີ. ພວກເຂົາໄດ້ຢຶດເມືອງ, ກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນ ແລະ ໝູ່ບ້ານຕ່າງໆຂອງເມືອງນັ້ນ, ແລ້ວກໍຂ້າພວກເຂົາດ້ວຍດາບ. ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນພວກເຂົາກໍໄດ້ທຳລາຍທັງໝົດ. ພວກເຂົາບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດລອດຊີວິດ. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດກັບເມືອງເດບີ ແລະ ກະສັດຂອງເມືອງນີ້ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຕໍ່ເມືອງລິບນາກັບກະສັດຂອງເມືອງລິບນາ ແລະ ເຮັດກັບເມືອງເຮັບໂຣນ.
ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຊວຍໄດ້ປາບດິນແດນແຖບນັ້ນທັງໝົດ, ລວມທັງເຂດເນີນພູ, ເຂດເນເກັບ, ຕີນພູທາງທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ ເຂດເປີ້ນພູ, ພ້ອມກັບກະສັດທັງໝົດທີ່ຢູ່ເຂດນັ້ນ. ລາວບໍ່ໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດລອດຊີວິດ. ລາວໄດ້ທຳລາຍທຸກຄົນທີ່ຫາຍໃຈທັງໝົດ, ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ສັ່ງໄວ້. ໂຢຊວຍໄດ້ປາບພວກເຂົາຕັ້ງແຕ່ກາເດັດບາກເນອາ ຈົນຮອດກາຊາ ແລະ ຈາກເຂດແດນໂກເຊັນທັງໝົດຈົນໄປເຖິງກີເບໂອນ. ກະສັດເຫລົ່ານີ້ທັງໝົດ ແລະ ດິນແດນຂອງພວກເຂົາ ໂຢຊວຍໄດ້ເອົາຊະນະໃນການຕໍ່ສູ້ຄັ້ງດຽວ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວ, ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຕໍ່ສູ້ເພື່ອອິດສະຣາເອນ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍພ້ອມດ້ວຍຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດຈຶ່ງກັບຄືນສູ່ຄ້າຍພັກທີ່ກິນການ.
Source notes (1)
- Footnote ຫລື ມີໄຊເໜືອສັດຕູ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.