Biblica® Open Lao Contemporary Version
ພຣະບັນຍັດສອງ 9
ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມຊອບທຳຂອງອິດສະຣາເອນ
ຊາວອິດສະຣາເອນ, ຈົ່ງຟັງດັ່ງນີ້: ບັດນີ້ ພວກເຈົ້າກຳລັງຈະຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລະ ເຂົ້າໄປຢຶດຄອງດິນແດນຂອງຊົນຊາດຕ່າງໆທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ເຂັ້ມແຂງກວ່າພວກເຈົ້າ, ພ້ອມກັບເມືອງຂອງພວກເຂົາກໍກວ້າງໃຫຍ່ ມີກຳແພງສູງຈຸຟ້າ. ປະຊາຊົນແຂງແຮງ ແລະ ສູງໃຫຍ່ຄືຊາວອານາກິມ! ພວກເຈົ້າຮູ້ຈັກພວກເຂົາ ແລະ ເຄີຍໄດ້ຍິນຄົນເວົ້າກັນວ່າ: “ຜູ້ໃດຈະຕໍ່ສູ້ພວກຄົນອານາກິມໄດ້?” ແຕ່ວັນນີ້ຈົ່ງໝັ້ນໃຈວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຄືຜູ້ທີ່ຈະນຳໜ້າພວກເຈົ້າໄປເໝືອນໄຟເຜົາຜານ. ພຣະອົງຈະທຳລາຍພວກເຂົາ; ພຣະອົງຈະປາບພວກເຂົາລົງຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ ແລະ ພວກເຈົ້າຈະຂັບໄລ່ ແລະ ກວາດລ້າງພວກເຂົາອອກໄປໂດຍໄວ, ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບພວກເຈົ້າ.
ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າແລ້ວ, ຢ່າຄິດໃນໃຈວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ນຳຂ້ອຍມາຄອບຄອງດິນແດນນີ້ເພາະຄວາມຊອບທຳຂອງຂ້ອຍ”. ບໍ່ແມ່ນດອກ, ເປັນເພາະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງຊົນຊາດເຫລົ່ານີ້, ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າຄອບຄອງດິນແດນຂອງພວກເຂົາໄດ້ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມຊອບທຳ ຫລື ຄວາມສັດຊື່ຂອງພວກເຈົ້າ, ແຕ່ເປັນເພາະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງຊົນຊາດເຫລົ່ານີ້, ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ເປັນໄປຕາມຄຳປະຕິຍານທີ່ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຄືອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະ ຢາໂຄບ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ມອບດິນແດນອັນອຸດົມສົມບູນນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າຄອບຄອງ ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມຊອບທຳຂອງພວກເຈົ້າ, ແຕ່ເພາະພວກເຈົ້າເປັນປະຊາຊົນທີ່ດື້ດ້ານ.
ລູກງົວຄຳ
ຈົ່ງລະນຶກຢູ່ສະເໝີ ແລະ ຢ່າໄດ້ລືມສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຄີຍເຮັດໃຫ້ຄວາມໃຈຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ. ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ່ພວກເຈົ້າອອກມາຈາກເອຢິບຈົນພວກເຈົ້າມາເຖິງບ່ອນນີ້, ພວກເຈົ້າເຄີຍໄດ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ. ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍຢູ່ທີ່ໂຮເຣັບຈົນຈະທຳລາຍພວກເຈົ້າຢູ່ແລ້ວ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນໄປເທິງພູເຂົາເພື່ອຮັບແຜ່ນຫີນ, ເຊິ່ງເປັນແຜ່ນຫີນທີ່ຈາລຶກພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບພວກເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັກຢູ່ເທິງພູເຂົາສີ່ສິບວັນ ແລະ ສີ່ສິບຄືນ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກິນອາຫານ ຫລື ດື່ມນ້ຳເລີຍ. ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບຫີນສອງແຜ່ນທີ່ຈາລຶກໂດຍນິ້ວມືຂອງພຣະເຈົ້າ. ເທິງແຜ່ນຫີນນັ້ນແມ່ນພຣະບັນຍັດທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວປະກາດອອກມາຈາກໄຟຢູ່ເທິງພູເຂົາແກ່ພວກເຈົ້າໃນວັນທີ່ຊຸມນຸມປະຊາຊົນນັ້ນ.
ເມື່ອຄົບສີ່ສິບວັນ ແລະ ສີ່ສິບຄືນແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ມອບແຜ່ນຫີນສອງແຜ່ນ ເຊິ່ງເປັນແຜ່ນຫີນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງລົງໄປຈາກບ່ອນນີ້ໂດຍໄວ ເພາະປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າທີ່ເຈົ້າໄດ້ນຳອອກມາຈາກເອຢິບໄດ້ເສື່ອມຊາມໄປແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ຫັນໜີຈາກສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ໄດ້ຫລອມໂລຫະເຮັດຮູບເຄົາລົບຂຶ້ນມາເພື່ອຕົນເອງ”.
ແລະ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເຫັນຊົນຊາດນີ້ແລ້ວ ແລະ ພວກເຂົາກໍເປັນຊົນຊາດທີ່ດື້ດ້ານແທ້ໆ! ຢ່າມາຫ້າມເຮົາ ເພາະເຮົາຈະທຳລາຍ ແລະ ລຶບຊື່ຂອງພວກເຂົາອອກຈາກໃຕ້ຟ້າສະຫວັນ ແລະ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນຊົນຊາດທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ມີຈຳນວນຫລວງຫລາຍກວ່າພວກເຂົາ”.
ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກັບລົງມາຈາກພູເຂົາທີ່ມີໄຟລຸກກ້າຢູ່ ແລະ ຖືແຜ່ນຫີນແຫ່ງພັນທະສັນຍາສອງແຜ່ນຢູ່ໃນມືມາດ້ວຍ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຫລຽວເບິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ; ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດຮູບປັ້ນງົວນ້ອຍໄວ້ເປັນຮູບເຄົາລົບສຳລັບພວກເຈົ້າເອງ. ພວກເຈົ້າຫັນອອກຈາກວິຖີທາງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໄວ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໂຍນແຜ່ນຫີນທັງສອງແຜ່ນຖິ້ມອອກຈາກມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນຫີນເຫລົ່ານັ້ນແຕກເປັນປ່ຽງໆຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາພວກເຈົ້າ.
ແລ້ວອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າໝອບໜ້າລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວສີ່ສິບວັນສີ່ສິບຄືນ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກິນອາຫານ ແລະ ບໍ່ໄດ້ດື່ມນ້ຳ, ເພາະບາບທັງໝົດທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດ, ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ເປັນການເຮັດໃຫ້ພຣະອົງໃຈຮ້າຍຂຶ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານຄວາມໃຈຮ້າຍ ແລະ ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ, ເພາະພຣະອົງໃຈຮ້າຍພໍທີ່ຈະທຳລາຍພວກເຈົ້າຢູ່ແລ້ວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍຟັງຂ້າພະເຈົ້າອີກ. ແລະ ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຈຮ້າຍໃຫ້ອາໂຣນຫລາຍຈົນຈະທຳລາຍລາວ, ແຕ່ໃນເວລານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານເພື່ອອາໂຣນເໝືອນກັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຈັບເອົາສິ່ງທີ່ເປັນບາບຂອງພວກເຈົ້າຄື ຮູບປັ້ນງົວນ້ອຍທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ສ້າງຂຶ້ນນັ້ນເຜົາຖິ້ມດ້ວຍໄຟ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍບົດຮູບປັ້ນນັ້ນໃຫ້ເປັນຝຸ່ນ ແລະ ໂຮຍຖິ້ມລົງໃນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫລລົງມາຈາກພູ.
ພວກເຈົ້າກໍເໝືອນກັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຈຮ້າຍຢູ່ທີ່ຕາເບຣາ, ທີ່ມັດສາ ແລະ ທີ່ກີບໂຣດຮັດຕາອາວາ.
ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວສົ່ງພວກເຈົ້າອອກຈາກກາເດັດບາກເນອາ ແລະ ສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງເຂົ້າໄປຄອບຄອງດິນແດນທີ່ເຮົາໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຈົ້າ”. ແຕ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກະບົດຂັດຂືນຄຳສັ່ງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າບໍ່ໄວ້ວາງໃຈ ຫລື ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ. ພວກເຈົ້າກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວຕະຫລອດມາຕັ້ງແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຈັກພວກເຈົ້າມາ.
ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ໝອບໜ້າລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຕະຫລອດສີ່ສິບວັນສີ່ສິບຄືນ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວວ່າ, ພຣະອົງຈະທຳລາຍພວກເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍ, ຂໍຢ່າທຳລາຍປະຊາຊົນອັນເປັນມໍລະດົກຂອງພຣະອົງເອງ ເຊິ່ງພະອົງໄດ້ໄຖ່ໂດຍລິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ນຳອອກມາຈາກເອຢິບດ້ວຍມືອັນມີລິດອຳນາດ. ຂໍໂຜດລະນຶກເຖິງອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະ ຢາໂຄບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ຂໍໂຜດເບິ່ງຂ້າມຄວາມຫົວແຂງ, ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ຄວາມບາບຂອງຄົນເຫລົ່ານີ້. ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ປະເທດທີ່ພຣະອົງນຳພວກເຮົາອອກມາຈະກ່າວວ່າ, ‘ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ສາມາດນຳເອົາພວກເຂົາໄປເຂົ້າໄປໃນດິນແດນທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບພວກເຂົາ ແລະ ເພາະພຣະອົງພຣະອົງກຽດຊັງພວກເຂົາ, ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ພາພວກເຂົາເຂົ້າໄປຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ’. ແຕ່ພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ເປັນມໍລະດົກຂອງພຣະອົງທີ່ພຣະອົງໄດ້ນຳອອກມາໂດຍລິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ແລະ ແຂນຂອງພຣະອົງທີ່ຍື່ນອອກ”.
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.