Biblica® Open Lao Contemporary Version
2 ກະສັດ 6
ຫົວຂວານຟູນ້ຳ
ກຸ່ມຜູ້ທຳນວາຍໄດ້ເວົ້າກັບເອລີຊາວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາຢູ່ກັບທ່ານນີ້ກໍຄັບແຄບຫລາຍສຳລັບພວກເຮົາ. ຂໍອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາໄປທີ່ຈໍແດນ ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນຈະສາມາດເອົາເສົາໄດ້ ແລະ ຂໍອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງບ່ອນອາໄສສຳລັບພວກເຮົາທີ່ຈະພົບກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ”.
ແລະ ເພິ່ນໄດ້ຕອບວ່າ, “ຈົ່ງໄປ”.
ຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຂໍໃຫ້ທ່ານໄປກັບບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄດ້ບໍ?”
ເອລີຊາໄດ້ຕອບວ່າ “ເຮົາຈະໄປ”. ແລ້ວເອລີຊາກໍໄປກັບພວກເຂົາ.
ເມື່ອພວກເຂົາມາຮອດແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລະ ກໍເລີ່ມຕັດຕົ້ນໄມ້. ຂະນະນັ້ນກໍມີຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາທີ່ກຳລັງຕັດຕົ້ນໄມ້ລົງຢູ່ນັ້ນ, ຫົວຂວານເຫລັກກໍຫລຸດຕົກລົງໄປໃນນ້ຳ. ລາວຈຶ່ງຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ໂອ ນາຍເອີຍ! ມັນເປັນຂວານທີ່ຢືມມາ!”
ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖາມວ່າ “ມັນຕົກລົງໄປຢູ່ບ່ອນໃດ?” ເມື່ອຄົນນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເພິ່ນເບິ່ງບ່ອນທີ່ຫົວຂວານຕົກລົງໄປ, ເອລີຊາຈຶ່ງຕັດເອົາກິ່ງໄມ້ ແລ້ວໂຍນໄມ້ລົງໃສ່ບ່ອນນັ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫົວຂວານເຫລັກຟູຂຶ້ນມາ. ເອລີຊາເວົ້າກັບຄົນນັ້ນວ່າ, “ຈົ່ງຍົກຫົວຂວານນັ້ນຂຶ້ນມາ”, ແລ້ວຊາຍຄົນນັ້ນກໍເອື້ອມມືຂອງຕົນອອກໄປ ແລະ ຍົກຫົວຂວານນັ້ນຂຶ້ນມາ.
ເອລີຊາວາງກັບດັກຊາວອາຣາມທີ່ຕາບອດ
ໃນເວລານັ້ນ ກະສັດອາຣາມໄດ້ສູ້ຮົບກັບອິດສະຣາເອນ. ຫລັງຈາກທີ່ປະຊຸມກັນກັບບັນດາຂ້າລາຊະການຂອງເພິ່ນແລ້ວ, ເພິ່ນກໍໄດ້ວ່າ, “ເຮົາຈະຍົກກຳລັງຂອງເຮົາໄປຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ບ່ອນນີ້”.
ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ສົ່ງຂໍ້ຄວາມໄປຫາກະສັດອິດສະຣາເອນວ່າ: “ຢ່າໄປໃກ້ບ່ອນນັ້ນເພາະພວກອາຣາມກຳລັງຈະຍົກທັບລົງມາ”. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ສົ່ງຄົນໄປກວດເບິ່ງບ່ອນທີ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າລະບຸໄວ້. ເອລີຊາໄດ້ເຕືອນກະສັດ ເຕືອນແລ້ວເຕືອນອີກເພື່ອໃຫ້ເພິ່ນລະວັງບ່ອນເຫລົ່ານັ້ນ.
ເລື່ອງນີ້ເຮັດໃຫ້ກະສັດອາຣາມໃຈຮ້າຍ. ເພິ່ນຈຶ່ງເອີ້ນບັນດາຂ້າລາຊະການຂອງຕົນມາ ແລະ ໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງບອກເຮົາມາ! ຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາທີ່ເປັນສາຍໃຫ້ກະສັດອິດສະຣາເອນ?”
ທະຫານຄົນໜຶ່ງຕອບວ່າ “ຂ້າແດ່ກະສັດ, ບໍ່ແມ່ນພວກຂ້ານ້ອຍ, ແຕ່ແມ່ນຜູ້ທຳນວາຍເອລີຊາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນອິດສະຣາເອນ ເປັນຜູ້ບອກກະສັດອິດສະຣາເອນ ທຸກຄຳທີ່ທ່ານເວົ້າຢູ່ໃນຫ້ອງນອນຂອງທ່ານ”.
ກະສັດຈຶ່ງສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງໄປສືບເບິ່ງວ່າລາວຢູ່ໃສ, ເພື່ອເຮົາຈະສົ່ງຄົນໄປຈັບລາວມາ”. ມີຜູ້ກັບມາລາຍງານວ່າ: “ເອລີຊາຢູ່ທີ່ໂດທານ”. ແລ້ວເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ສົ່ງມ້າກັບລົດມ້າຮົບ ແລະ ກອງກຳລັງໃຫຍ່ໄປທີ່ນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ໄປໃນເວລາກາງຄືນ ແລະ ໄດ້ປິດລ້ອມເມືອງນັ້ນໄວ້.
ໃນຕອນເຊົ້າຂອງມື້ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ອອກໄປຂ້າງນອກກໍເຫັນທະຫານພ້ອມດ້ວຍມ້າ ແລະ ລົດມ້າຮົບໄດ້ປິດລ້ອມເມືອງຢູ່. ຄົນຮັບໃຊ້ຈຶ່ງໄດ້ຖາມວ່າ, “ໂອ ນາຍເອີຍ! ພວກເຮົາຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດ?”
ຜູ້ທຳນວາຍເອລີຊາໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ບັນດາຄົນທີ່ຢູ່ກັບພວກເຮົາກໍມີຫລາຍກວ່າບັນດາຄົນທີ່ຢູ່ກັບພວກເຂົາ”.
ແລ້ວເອລີຊາກໍໄດ້ອະທິຖານວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຂໍໂຜດເປີດຕາຂອງລາວ, ເພື່ອວ່າລາວຈະໄດ້ເບິ່ງເຫັນ”. ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍເປີດຕາຄົນຮັບໃຊ້ນັ້ນ ແລະ ລາວກໍໄດ້ເຫັນໂນນພູນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍມ້າ ແລະ ລົດມ້າຮົບໄຟອ້ອມຮອບເອລີຊາ.
ຂະນະທີ່ສັດຕູບຸກລົງມາຫາເພິ່ນ, ເອລີຊາກໍອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ຂໍຟາດທະຫານເຫລົ່ານີ້ໃຫ້ຕາບອດໝົດ”. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຟາດພວກເຂົາໃຫ້ຕາບອດ ຕາມທີ່ເອລີຊາຂໍ.
ເອລີຊາໄດ້ບອກພວກເຂົາວ່າ, “ນີ້ບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງ ແລະ ນີ້ບໍ່ແມ່ນເມືອງ. ຈົ່ງຕາມຂ້ອຍມາ ແລະ ຂ້ອຍຈະພາພວກເຈົ້າໄປຫາຄົນທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງຊອກຫາຢູ່”. ແລ້ວເອລີຊາກໍພາພວກເຂົາໄປທີ່ຊາມາເຣຍ.
ຫລັງຈາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າມາໃນເມືອງແລ້ວ ເອລີຊາກໍເວົ້າວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍເປີດຕາຂອງຄົນເຫລົ່ານີ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະສາມາດເບິ່ງເຫັນ”. ພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ເປີດຕາຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍເບິ່ງເຫັນ ແລະ ພວກເຂົາມາຢູ່ໃນຊາມາເຣຍ.
ເມື່ອກະສັດອິດສະຣາເອນໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ, ເພິ່ນກໍຖາມເອລີຊາວ່າ, “ພໍ່ເອີຍ, ເຮົາຈະຂ້າພວກເຂົາໄດ້ບໍ? ເຮົາຈະຂ້າພວກເຂົາດີບໍ?”
ເອລີຊາໄດ້ຕອບວ່າ, “ຢ່າຂ້າພວກເຂົາເລີຍ ທ່ານຈະຂ້າບັນດາຄົນທີ່ທ່ານຈັບໄດ້ດ້ວຍດາບ ແລະ ທະນູຂອງທ່ານເອງບໍ? ຈົ່ງຈັດແຈງອາຫານ ແລະ ນ້ຳໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະກິນ ແລະ ດື່ມ ແລະ ກໍກັບໄປຫາເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ”. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຈຶ່ງໄດ້ຈັດງານລ້ຽງໃຫຍ່ໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ຫລັງຈາກພວກເຂົາກິນ ແລະ ດື່ມແລ້ວ, ເພິ່ນກໍສົ່ງພວກເຂົາກັບໄປ ແລ້ວພວກເຂົາກໍກັບໄປຫາເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ. ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ ບັນດາໂຈນຈາກອາຣາມກໍບໍ່ກາຍມາດິນແດນອິດສະຣາເອນອີກເລີຍ.
ເມືອງຊາມາເຣຍຢູ່ໃນການອຶດຢາກອາຫານເພາະຖືກປິດລ້ອມ
ຕໍ່ມາ ກະສັດເບັນຮາດາດແຫ່ງອາຣາມກໍລະດົມກອງທັບທັງໝົດຂອງເພິ່ນ ແລ້ວຍົກທັບໄປລ້ອມເມືອງຊາມາເຣຍ. ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການອຶດຢາກອາຫານຄັ້ງໃຫຍ່ຂຶ້ນໃນເມືອງນັ້ນ; ການລ້ອມເມືອງໄດ້ແກ່ຍາວໄປຈົນແມ່ນແຕ່ຫົວລໍຍັງມີລາຄາຂາຍເປັນເງິນ 80 ເຊເຂວ1 ແລະ ແກ່ນໝາກຖົ່ວປ່າ2 ຈຳນວນໜຶ່ງໃນສີ່ຂາບ3 ຊື້ຂາຍກັນເປັນເງິນ 5 ເຊເຂວ.4
ຂະນະທີ່ກະສັດອິດສະຣາເອນຍ່າງຜ່ານກຳແພງເມືອງ, ຍິງຄົນໜຶ່ງກໍຮ້ອງເພິ່ນວ່າ, “ຂ້າແດ່ກະສັດ, ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ!”
ກະສັດອິດສະຣາເອນໄດ້ຕອບວ່າ, “ຖ້າພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ຊ່ວຍເຈົ້າ, ເຮົາຈະຫາຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກໃສມາໃຫ້ເຈົ້າ? ຈາກລານນວດເຂົ້າບໍ? ຈາກອ່າງບີບໝາກອະງຸ່ນບໍ?” ແລ້ວເພິ່ນກໍໄດ້ຖາມນາງວ່າ, “ມີເລື່ອງຫຍັງບໍ?”
ຍິງນັ້ນໄດ້ຕອບວ່າ, “ຍິງຄົນນີ້ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ‘ມື້ນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາກິນຊີ້ນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ ແລ້ວມື້ອື່ນພວກເຮົາຈະກິນຊີ້ນລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ’. ດັ່ງນັ້ນ ພວກຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເອົາລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍມາເຮັດອາຫານກິນ. ຮອດມື້ຕໍ່ມາຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ, ‘ຈົ່ງຂ້າລູກຂອງເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ເອົາມາກິນ’, ແຕ່ຍິງນີ້ໄດ້ເຊື່ອງລູກໄວ້”.
ເມື່ອກະສັດອິດສະຣາເອນໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນກໍຈີກເສື້ອຄຸມຂອງຕົນ. ຂະນະທີ່ເພິ່ນຍ່າງໄປຕາມກຳແພງເມືອງ, ປະຊາຊົນຫລຽວເບິ່ງ ແລະ ເຫັນວ່າເພິ່ນໄດ້ສວມຊຸດຜ້າກະສອບຢູ່ຂ້າງໃນ. ກະສັດອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຈັດການກັບເຮົາຢ່າງໜັກທີ່ສຸດ, ຖ້າໃນວັນນີ້ຫົວຂອງເອລີຊາລູກຊາຍຂອງຊາຟັດຍັງບໍ່ຫລຸດຈາກບ່າຂອງລາວ!”
ຝ່າຍເອລີຊາກໍກຳລັງນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ແລະ ມີບັນດາຜູ້ອາວຸໂສກໍນັ່ງຢູ່ກັບເພິ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ກະສັດອິດສະຣາເອນໄດ້ໃຊ້ຄົນໄປກ່ອນ ແຕ່ກ່ອນທີ່ຄົນນັ້ນຈະມາຮອດ, ເອລີຊາໄດ້ເວົ້າກັບຜູ້ອາວຸໂສເຫລົ່ານັ້ນວ່າ, “ພວກທ່ານບໍ່ເຫັນບໍວ່າຄົນຊົ່ວນັ້ນກຳລັງສົ່ງຄົນມາຕັດຫົວເຮົາແລ້ວ? ເບິ່ງແມ, ເມື່ອຜູ້ສື່ສານມາຮອດ ຈົ່ງປິດປະຕູ ແລະ ໄລ່ລາວອອກໄປ. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສຽງຍ່າງຂອງນາຍຂອງລາວທີ່ຕາມມາທາງຫລັງບໍ?”
ໃນຂະນະທີ່ເອລີຊາຍັງເວົ້າກັບພວກເຂົາຢູ່, ຜູ້ສື່ສານກໍໄດ້ລົງມາຫາເອລີຊາ.
ກະສັດອິດສະຣາເອນໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຄວາມເດືອດຮ້ອນນີ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ. ແລ້ວເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈະລໍຖ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຕໍ່ໄປອີກ?”
Source notes (4)
- Footnote ຫລື ປະມານ 920 ກຣາມ ມີຄ່າເທົ່າກັບຄ່າແຮງສອງເດືອນ ທັງສອງແຫ່ງໃນຂໍ້ນີ້
- Footnote ຫລື ຂີ້ນົກເຂົາ
- Footnote ຫລື ປະມານ 100 ກຣາມ
- Footnote ຫລື ປະມານ 58 ກຣາມ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.