Biblica® Open Lao Contemporary Version
1 ກະສັດ 18
ເອລີຢາ ແລະ ໂອບາດີຢາ
ຫລັງຈາກນັ້ນມາເປັນເວລາດົນນານ, ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງເອລີຢາໃນປີທີສາມວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ແລະ ສະເໜີຕົວຕໍ່ອາຮາບ ແລ້ວເຮົາຈະສົ່ງຝົນຕົກລົງມາເທິງດິນແດນນີ້”. ດັ່ງນັ້ນ ເອລີຢາຈຶ່ງໄປສະເໜີຕົວຕໍ່ອາຮາບ.
ໃນເວລານັ້ນການອຶດຢາກອາຫານໃນຊາມາເຣຍຮຸນແຮງຫລາຍ, ແລະ ອາຮາບໄດ້ເອີ້ນໂອບາດີຢາ, ຜູ້ບໍລິຫານວັງຂອງເພິ່ນມາຫາ. (ໂອບາດີຢາເປັນຜູ້ເຊື່ອທີ່ເຂັ້ມແຂງໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ. ໃນຂະນະທີ່ນາງເຢເຊເບນກຳລັງຂ້າຜູ້ທຳນວາຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ, ໂອບາດີຢາໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອຜູ້ທຳນວາຍໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນໃຫ້ໄປລີ້ຢູ່ໃນຖ້ຳສອງແຫ່ງ, ແຫ່ງລະຫ້າສິບຄົນ ແລະ ໄດ້ຈັດອາຫານກັບນ້ຳສົ່ງໄປໃຫ້ພວກເຂົາ). ອາຮາບໄດ້ເວົ້າກັບໂອບາດີຢາວ່າ, “ຈົ່ງໄປຊອກຫາບໍ່ນ້ຳ ແລະ ຮ່ອມພູທຸກແຫ່ງທົ່ວດິນແດນ. ເຮົາອາດຈະພົບຫຍ້າພໍລ້ຽງມ້າ ແລະ ມ້າລໍໃຫ້ມີຊີວິດຢູ່ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ຕ້ອງຂ້າສັດໂຕໃດຂອງພວກເຮົາ”. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງແບ່ງກັນອອກໄປສຳຫລວດເບິ່ງ, ອາຮາບໄປທາງໜຶ່ງ ແລະ ໂອບາດີຢາກໍໄປອີກທາງໜຶ່ງ.
ຂະນະທີ່ໂອບາດີຢາຍ່າງໄປຕາມທາງ ເອລີຢາກໍມາພົບລາວ. ໂອບາດີຢາຈື່ເອລີຢາໄດ້, ຈຶ່ງໝອບຄຳນັບລົງທີ່ພື້ນ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ທ່ານແມ່ນເອລີຢານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍແທ້ບໍ?”
ເອລີຢາໄດ້ຕອບວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ, ຈົ່ງໄປບອກກະສັດອາຮາບວ່າ ‘ເອລີຢາຢູ່ບ່ອນນີ້’ ”.
ໂອບາດີຢາໄດ້ຖາມວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດຫຍັງຜິດທ່ານຈຶ່ງຈະສົ່ງຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄປໃຫ້ອາຮາບຂ້າ? ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານດຳລົງຢູ່ສັນໃດ, ກໍບໍ່ມີຊາດໃດ ຫລື ອານາຈັກໃດທີ່ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ສົ່ງຄົນໄປຊອກຫາທ່ານສັນນັ້ນ ແລະ ທຸກຄັ້ງທີ່ມີຊາດໃດ ຫລື ອານາຈັກໃດບອກວ່າທ່ານບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ກະສັດອາຮາບກໍຈະໃຫ້ພວກເຂົາສາບານວ່າພວກເຂົາບໍ່ພົບທ່ານ. ແຕ່ບັດນີ້ ທ່ານບອກໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄປຫານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ເວົ້າວ່າ, ‘ເອລີຢາຢູ່ບ່ອນນີ້’. ແຕ່ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄປຈາກທ່ານແລ້ວ ກໍບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຈະມາຮັບທ່ານໄປໃສ. ຖ້າຂ້ານ້ອຍໄປແລ້ວ ແລະ ບອກອາຮາບ ແລ້ວເພິ່ນມາບໍ່ພົບທ່ານ ເພິ່ນກໍຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍ. ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄດ້ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວມາຕັ້ງແຕ່ຂ້ານ້ອຍຍັງໜຸ່ມ. ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ທ່ານບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນບໍວ່າ ເມື່ອເວລາທີ່ນາງເຢເຊເບນກຳລັງຂ້າຜູ້ທຳນວາຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ນັ້ນ? ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຊື່ອງຜູ້ທຳນວາຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ຮ້ອຍຄົນໄວ້ໃນຖ້ຳສອງແຫ່ງ, ແຫ່ງລະຫ້າສິບຄົນ ແລະ ໄດ້ຈັດອາຫານກັບນ້ຳສົ່ງໄປໃຫ້ພວກເຂົາ. ແລະ ບັດນີ້ ທ່ານບອກໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄປຫານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ເວົ້າວ່າ, ‘ເອລີຢາຢູ່ບ່ອນນີ້’. ເພິ່ນກໍຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍແທ້ໆ!”
ເອລີຢາເວົ້າວ່າ “ພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເຮົາຮັບໃຊ້ດຳລົງຢູ່ສັນໃດ, ເຮົາກໍຈະສະເໜີຕົວເຮົາເອງຕໍ່ອາຮາບໃນວັນນີ້ຢ່າງແນ່ນອນສັນນັ້ນ”.
ເອລີຢາເທິງພູເຂົາກາເມນ
ດັ່ງນັ້ນ ໂອບາດີຢາຈຶ່ງໄປພົບອາຮາບ ແລະ ບອກເພິ່ນ ແລ້ວອາຮາບກໍອອກມາພົບເອລີຢາ. ເມື່ອອາຮາບເຫັນເອລີຢາ ເພິ່ນກໍເວົ້າກັບເອລີຢາວ່າ, “ແມ່ນເຈົ້າບໍ, ຜູ້ທີ່ນຳຄວາມເດືອດຮ້ອນມາສູ່ອິດສະຣາເອນ?”
ເອລີຢາໄດ້ຕອບວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນຂ້ານ້ອຍ, ແຕ່ແມ່ນທ່ານກັບເຊື້ອສາຍຂອງພໍ່ຂອງທ່ານຕ່າງຫາກທີ່ນຳຄວາມເດືອດຮ້ອນມາສູ່ອິດສະຣາເອນ. ທ່ານໄດ້ປະຖິ້ມຄຳສັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ໄປຕິດຕາມພະບາອານ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຮວບຮວມປະຊາຊົນຈາກທົ່ວອິດສະຣາເອນມາພົບຂ້ານ້ອຍຢູ່ເທິງພູເຂົາກາເມນ ແລະ ນຳເອົາຜູ້ທຳນວາຍຂອງພະບາອານ 450 ຄົນ ແລະ ຜູ້ທຳນວາຍຂອງເຈົ້າແມ່ອາເຊຣາ 400 ຄົນ ເຊິ່ງກິນອາຫານຢູ່ທີ່ໂຕະຂອງນາງເຢເຊເບນ”.
ດັ່ງນັ້ນ ອາຮາບຈຶ່ງໄດ້ສົ່ງຂ່າວໄປທົ່ວທັງອິດສະຣາເອນ ແລະ ເອີ້ນບັນດາຜູ້ທຳນວາຍມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ເທິງພູເຂົາກາເມນ. ເອລີຢາໄດ້ມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ພວກທ່ານຈະລັ່ງເລໃຈລະຫວ່າງຄວາມຄິດເຫັນສອງຢ່າງນີ້ໄປອີກດົນປານໃດ? ຖ້າພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງຕິດຕາມພຣະອົງ; ແຕ່ຖ້າພະບາອານເປັນພຣະເຈົ້າ, ກໍໄປຕິດຕາມພະບາອານ”.
ແຕ່ປະຊາຊົນບໍ່ເວົ້າຫຍັງ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ເອລີຢາຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, “ເຮົາເປັນຜູ້ທຳນວາຍຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວພຽງຄົນດຽວທີ່ເຫລືອຢູ່, ແຕ່ຝ່າຍພະບາອານມີຜູ້ທຳນວາຍເຖິງ 450 ຄົນ. ຈົ່ງນຳງົວໜຸ່ມສອງໂຕມາໃຫ້ພວກເຮົາ. ໃຫ້ຜູ້ທຳນວາຍຂອງພະບາອານເລືອກໄປໜຶ່ງໃນສອງໂຕນັ້ນ ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາຕັດງົວນັ້ນອອກເປັນສອງຕ່ອນ ແລະ ວາງງົວໄວ້ເທິງຟືນແຕ່ບໍ່ຕ້ອງຈູດໄຟ. ເຮົາຈະຕຽມງົວອີກໂຕໜຶ່ງ ແລະ ວາງງົວນັ້ນໄວ້ເທິງຟືນແຕ່ບໍ່ຈູດໄຟ. ຫລັງຈາກນັ້ນພວກເຈົ້າ ໃຫ້ພວກເຈົ້າຮ້ອງອອກນາມຂອງພະຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ສ່ວນເຮົາຈະຮ້ອງອອກນາມພຣະເຈົ້າຢາເວ. ພຣະເຈົ້າອົງທີ່ຕອບໂດຍສົ່ງໄຟມານັ້ນ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ”.
ແລ້ວຄົນທັງໝົດກໍໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ສິ່ງທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນດີແລ້ວ”.
ເອລີຢາໄດ້ເວົ້າກັບຜູ້ທຳນວາຍຂອງພະບາອານວ່າ, “ຈົ່ງເລືອກເອົາງົວໂຕໜຶ່ງໃນສອງໂຕນັ້ນ ແລະ ຈັດຕຽມງົວກ່ອນ ເພາະພຣະເຈົ້າມີກັນຫລາຍຄົນ. ຈົ່ງຮ້ອງນາມຂອງພະຂອງພວກເຈົ້າ, ແຕ່ບໍ່ຕ້ອງຈູດໄຟ”. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເອົາງົວທີ່ມອບໃຫ້ພວກເຂົານັ້ນໄປຈັດຕຽມ.
ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ຮ້ອງນາມຂອງພະບາອານຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າຈົນທ່ຽງ. ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ, “ຂ້າແດ່ພະບາອານ ໂຜດຕອບພວກຂ້ານ້ອຍ!” ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບອັນໃດເລີຍ; ພວກເຂົາໄດ້ເຕັ້ນລຳອ້ອມແທ່ນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ.
ໃນຕອນທ່ຽງ ເອລີຢາກໍເລີ່ມເຢາະເຢີ້ຍພວກເຂົາ. ເພິ່ນໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຮ້ອງດັງຂຶ້ນອີກ! ພະບາອານເປັນພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນບໍ! ບາງທີພະບາອານອາດຈະກຳລັງເຮັດສະມາທິຢູ່ ຫລື ເຂົ້າກຳລັງຫຍຸ້ງຢູ່ ຫລື ກຳລັງເດີນທາງ. ບາງທີພະບາອານກໍກຳລັງນອນຢູ່ ແລະ ຈະຕ້ອງຕື່ນຂຶ້ນມາ”. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ້ອງດັງຂຶ້ນ ແລະ ປາດຕົນເອງດ້ວຍດາບ ແລະ ຫອກ ຕາມພິທີຂອງພວກເຂົາຈົນເລືອດຂອງພວກເຂົາໄຫລ. ເມື່ອຕອນທ່ຽງຜ່ານໄປ ແລະ ພວກເຂົາກໍສືບຕໍ່ສົ່ງສຽງຕະຫລອດຕອນບ່າຍຈົນເຖິງເວລາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນຕອນແລງ. ແຕ່ບໍ່ມີສຽງຕອບຮັບ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດສົນໃຈ.
ດັ່ງນັ້ນ ເອລີຢາຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບປະຊາຊົນທັງໝົດວ່າ, “ຈົ່ງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ບ່ອນນີ້”. ພວກເຂົາກໍມາກາເພິ່ນ ແລະ ເອລີຢາສ້ອມແປງແທ່ນບູຊາຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ເຊິ່ງຢູ່ໃນສະພາບຫັກພັງ. ເອລີຢາໄດ້ເອົາຫີນມາສິບສອງກ້ອນ, ແຕ່ລະກ້ອນແມ່ນສຳລັບແຕ່ລະເຜົ່າ ເຊິ່ງສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກຢາໂຄບ ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ອິດສະຣາເອນຈະເປັນຊື່ຂອງເຈົ້າ”. ເພິ່ນໄດ້ໃຊ້ຫີນສ້າງແທ່ນບູຊາໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຂຸດຮ່ອງອ້ອມແທ່ນບູຊາໃຫ້ໃຫຍ່ພໍທີ່ຈະໃສ່ເມັດພືດໄດ້ປະມານ 2 ຊີ.1 ເພິ່ນໄດ້ລຽງຟືນເທິງແທ່ນບູຊາ, ຕັດງົວໜຸ່ມໂຕນັ້ນອອກເປັນຕ່ອນ ແລ້ວວາງໄວ້ຢູ່ເທິງຟືນ. ຫລັງຈາກນັ້ນເພິ່ນໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຕັກນ້ຳໃສ່ໃຫ້ເຕັມສີ່ຖັງ ເທນ້ຳນັ້ນລົງເທິງເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ຟືນ”.
ເພິ່ນເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງເຮັດອີກເທື່ອໜຶ່ງ”, ພວກເຂົາກໍເຮັດອີກເທື່ອໜຶ່ງ.
ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງເຮັດເປັນເທື່ອທີສາມ”, ພວກເຂົາກໍເຮັດຕາມເປັນເທື່ອທີສາມ. ນ້ຳນັ້ນໄຫລອ້ອມແທ່ນເຕັມຮ່ອງທີ່ຂຸດໄວ້.
ພໍເຖິງເວລາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ, ຜູ້ທຳນວາຍເອລີຢາໄດ້ກ້າວຂາອອກມາຂ້າງໜ້າ ແລະ ອະທິຖານວ່າ: “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະ ອິດສະຣາເອນ, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ຮູ້ທົ່ວກັນໃນວັນນີ້ວ່າພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ແລະ ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງໝົດເຫລົ່ານີ້ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ຂໍໂຜດຕອບຂ້ານ້ອຍ, ໂຜດຕອບຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ, ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນເຫລົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະອົງນຳຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາກັບມາຫາພຣະອົງ”.
ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ໄຟຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວກໍຕົກລົງມາ ແລະ ເຜົາເຄື່ອງບູຊາ, ຟືນ, ຫີນ ແລະ ພື້ນດິນບ່ອນນັ້ນ ແລະ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳໃນຮ່ອງອ້ອມແທ່ນກໍແຫ້ງຫມົດ.
ເມື່ອປະຊາຊົນທັງໝົດໄດ້ເຫັນດັ່ງນີ້, ພວກເຂົາກໍໝອບກາຍລົງ ແລະ ຮ້ອງວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າ! ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າ!”
ແລ້ວເອລີຢາກໍໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຈັບກຸມບັນດາຜູ້ທຳນວາຍຂອງພະບາອານໄວ້. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດໜີລອດໄປໄດ້” ແລ້ວພວກເຂົາກໍເຂົ້າຈັບກຸມ ແລະ ເອລີຢາກໍໄດ້ນຳໂຕບັນດາຜູ້ທຳນວາຍໄປທີ່ຮ່ອມພູກີໂຊນ ແລະ ຂ້າພວກເຂົາ.
ແລ້ວເອລີຢາໄດ້ເວົ້າກັບອາຮາບວ່າ, “ຂໍເຊີນໄປກິນ ແລະ ດື່ມ, ເພາະມີສຽງຝົນຫ່າໃຫຍ່”. ດັ່ງນັ້ນ ອາຮາບຈຶ່ງອອກໄປກິນ ແລະ ດື່ມ, ແຕ່ເອລີຢາໄດ້ປີນຂຶ້ນໄປເທິງຍອດພູເຂົາກາເມນ, ໂນ້ມໂຕລົງທີ່ພື້ນດິນ ແລະ ກົ້ມໜ້າຂອງຕົນລົງໃສ່ລະຫວ່າງຫົວເຂົ່າ.
ເພິ່ນໄດ້ບອກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນວ່າ “ຈົ່ງໄປ ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງໄປທີ່ທາງທະເລ”. ແລ້ວຄົນຮັບໃຊ້ນັ້ນກໍຂຶ້ນໄປ ແລະ ໄດ້ເບິ່ງ.
ຄົນຮັບໃຊ້ໄດ້ບອກເອລີຢາວ່າ, “ບໍ່ມີຫຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ”.
ເອລີຢາເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງກັບຄືນໄປ” ເຈັດຄັ້ງ.
ໃນຄັ້ງທີເຈັດ ຄົນຮັບໃຊ້ນັ້ນໄດ້ລາຍງານວ່າ, “ມີເມກກ້ອນໜຶ່ງນ້ອຍໆມີຂະໜາດປະມານຝ່າມືຂອງຄົນກຳລັງເຄື່ອນຂຶ້ນມາຈາກທະເລ”.
ດັ່ງນັ້ນ ເອລີຢາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ຈົ່ງໄປບອກອາຮາບວ່າ, ‘ຈົ່ງຕຽມລົດມ້າຮົບແລ້ວລົງຈາກພູເຂົາກ່ອນທີ່ຝົນຈະມາແລ້ວທ່ານຈະໄປບໍ່ໄດ້’ ”.
ໃນທັນໃດນັ້ນ ທ້ອງຟ້າກໍມືດຄື້ມດ້ວຍເມກ, ລົມກໍພັດແຮງ, ຝົນກໍເລີ່ມຕົກໜັກ ແລະ ອາຮາບຟ້າວອອກໄປທີ່ຢິດຊະເຣນ. ລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ລົງມາເໜືອເອລີຢາ, ເພິ່ນກໍໄດ້ມັດແອວທັບເສື້ອຄຸມຂອງເພິ່ນໃຫ້ແໜ້ນ, ເພິ່ນແລ່ນນຳໜ້າອາຮາບມາຕະຫລອດທາງຈົນເຖິງເມືອງຢິດຊະເຣນ.
Source notes (1)
- Footnote ຫລື ປະມານ 11 ກິໂລກຣາມ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.