ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 19

Jesus Visits Zacchaeus

1Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν 1Ἰεριχώ. 2Καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ 2οὗτος ἦν πλούσιος. 3Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4Καὶ 3προδραμὼν 4ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ 5συκομωραίαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν· ὅτι 6ἐκείνης 7ἔμελλε διέρχεσθαι. 5Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς 8εἶδεν αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. 6Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. 7Καὶ ἰδόντες 9πάντες διεγόγγυζον, λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. 8Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδού, τὰ 10ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, 11δίδωμι τοῖς πτωχοῖς· καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. 9Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν. 10Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

The Parable of the Ten Minas

11Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα, προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺς 12αὐτὸν εἶναι Ἱερουσαλήμ, καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι. 12Εἶπεν οὖν, Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακράν, λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν, καὶ ὑποστρέψαι. 13Καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, 13Πραγματεύσασθε 14ἕως ἔρχομαι. 14Οἱ δὲ 15πολῖται αὐτοῦ 16ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ, λέγοντες, Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾽ ἡμᾶς. 15Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, 17καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους, οἷς 18ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα 19γνῷ 20τίς τί διεπραγματεύσατο. 16Παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος, λέγων, Κύριε, ἡ 21μνᾶ σου 22προσειργάσατο δέκα μνᾶς. 17Καὶ εἶπεν αὐτῷ, 23Εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε· ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων. 18Καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος, λέγων, 24Κύριε, ἡ μνᾶ σου ἐποίησε πέντε μνᾶς. 19Εἶπε δὲ καὶ τούτῳ, Καὶ σὺ 25γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων. 20Καὶ 26ἕτερος ἦλθε, λέγων, Κύριε, ἰδού, ἡς 27μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ· 21ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ· αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ 28ἔσπειρας. 22Λέγει 29δὲ αὐτῷ, Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾜδεις ὅτι 30ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ 31ἔσπειρα· 23καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκας 32τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ 33τράπεζαν, 34καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν 35ἔπραξα αὐτό; 24Καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν, Ἄρατε ἀπ᾽ αὐτοῦ τὴν μνᾶν, καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι. 25Καὶ 36εἶπον αὐτῷ, Κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς. 26Λέγω 37γὰρ ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται· ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται 38ἀπ᾽ αὐτοῦ. 27Πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου 39ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾽ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε, καὶ 40κατασφάξατε ἔμπροσθέν μου.

The Triumphal Entry

28Καὶ εἰπὼν ταῦτα, ἐπορεύετο ἔμπροσθεν, ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα. 29Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς 41Βηθσφαγὴ καὶ 42Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν 43αὐτοῦ, 3044εἰπών, Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην· ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ᾽ ὃν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων 45ἐκάθισε· λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε. 31Καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, Διὰ τί λύετε; οὕτως ἐρεῖτε 46αὐτῷ ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει. 32Ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν 47αὐτοῖς. 33Λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον, 48εἶπον οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς, Τί λύετε τὸν πῶλον; 34Οἱ δὲ 49εἶπον, Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει. 35Καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ 50ἐπιρρίψαντες 51ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον, ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν. 36Πορευομένου δὲ αὐτοῦ, ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια 52αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ. 37Ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, 53ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων, 38λέγοντες,

Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος 54

βασιλεὺς ἐν ὀνόματι Κυρίου· 55

εἰρήνη ἐν οὐρανῷ,

καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις.

39Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου 56εἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου. 40Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν 57αὐτοῖς, Λέγω ὑμῖν 58ὅτι ἐὰν οὗτοι 59σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι 60κεκράξονται.

Jesus Weeps over Jerusalem

41Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν, ἔκλαυσεν ἐπ᾽ 61αὐτῇ, 42λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως 62καὶ σύ, καί γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ σου ταύτῃ, τὰ πρὸς εἰρήνην 63σου· νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου. 43Ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σέ, καὶ 64περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι, καὶ περικυκλώσουσί σε, καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν, 44καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν 65ἐν σοὶ λίθον ἐπὶ λίθῳ· ἀνθ᾽ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου.

Jesus Cleanses the Temple Courts

45Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερόν, ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας 66ἐν αὐτῷ καὶ ἀγοράζοντας, 46λέγων αὐτοῖς, 67Γέγραπται, 68Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ἐστιν· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.

47Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ᾽ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ· οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι, καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ· 48καὶ οὐχ 69εὕρισκον τὸ τί 70ποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπας 71ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.