ΜΑΡΚΟΝ 6

1Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ 1⸂ἦλθεν⸃ εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ· καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. 2Καὶ γενομένου σαββάτου, ἤρξατο 2⸉ἐν τῇ συναγωγῇ διδάσκειν·⸊ καὶ 3⸆ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα; Καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα 4⸂αὐτῷ,⸃ 5⸆2 καὶ 6⸆3 δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ 7⸂2γίνονται;⸃ 3Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ὁ υἱὸς 8⸆ Μαρίας, 9⸂ἀδελφὸς δὲ⸃ Ἰακώβου καὶ Ἰωσῆ καὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος; Καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς; Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. 410⸂Ἔλεγεν δὲ⸃ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς συγγενέσιν 11⸆ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. 5Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ 12⸉οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι,⸊ εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας, ἐθεράπευσεν. 6Καὶ 13⸂ἐθαύμαζεν⸃ διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν.

Καὶ περιῆγεν τὰς κώμας κύκλῳ διδάσκων.

7Καὶ προσκαλεῖται τοὺς δώδεκα, καὶ ἤρξατο αὐτοὺς ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων. 8Καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν αἴρωσιν εἰς ὁδόν, εἰ μὴ ῥάβδον μόνον· 14⸉μὴ πήραν, μὴ ἄρτον,⸊ μὴ εἰς τὴν ζώνην χαλκόν· 9ἀλλ᾽ ὑποδεδεμένους σανδάλια· καὶ μὴ 15⸂ἐνδύσησθε⸃ δύο χιτῶνας. 10Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὅπου 16⸂ἐὰν⸃ εἰσέλθητε εἰς οἰκίαν, ἐκεῖ μένετε ἕως ἂν ἐξέλθητε ἐκεῖθεν. 11Καὶ 17⸂ὅσοι ἂν μὴ δέξωνται⸃ ὑμᾶς, μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν, ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. 18⸋Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται Σοδόμοις ἢ Γομόρροις ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.⸌ 12Καὶ ἐξελθόντες 19⸂ἐκήρυσσον⸃ ἵνα 20⸂2μετανοήσωσιν·⸃ 13καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.

14Καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης, φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ 21⸂ἔλεγεν⸃ ὅτι Ἰωάννης ὁ βαπτίζων 22⸂2ἐκ νεκρῶν ἠγέρθη,⸃ καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ. 15Ἄλλοι 23⸆ ἔλεγον ὅτι Ἠλίας ἐστίν· ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι Προφήτης 24⸋ἐστίν,⸌ 25⸆2 ὡς εἷς τῶν προφητῶν. 16Ἀκούσας δὲ 26⸋ὁ⸌ Ἡρῴδης 27⸂εἶπεν⸃ 28⸋2ὅτι⸌ Ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, 29⸂2οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν.⸃ 17Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τὸν Ἰωάννην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν 30⸆ φυλακῇ, διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν. 18Ἔλεγεν γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστίν σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου. 19Ἡ δὲ Ἡρῳδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ, καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι· καὶ οὐκ ἠδύνατο· 20ὁ γὰρ Ἡρῴδης ἐφοβεῖτο τὸν Ἰωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν· καὶ 31⸂ἀκούσας⸃ αὐτοῦ, πολλὰ 32⸂2ἐποίει,⸃ καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουεν. 21Καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου, ὅτε Ἡρῴδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον 33⸂ἐποίει⸃ τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας, 22καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸς 34⸂αὐτῆς⸃ 35⸋τῆς⸌ Ἡρῳδιάδος 36⸂2καὶ ὀρχησαμένης, καὶ ἀρεσάσης⸃ τῷ Ἡρῴδῃ καὶ τοῖς συνανακειμένοις, 37⸂3εἶπεν ὁ βασιλεὺς⸃ τῷ κορασίῳ, Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοί· 23καὶ ὤμοσεν αὐτῇ 38⸆ 39⸂ὅτι Ὃ ἐάν⸃ 40⸋με⸌ αἰτήσῃς, δώσω σοί, ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου. 2441⸂Ἡ δὲ⸃ ἐξελθοῦσα εἶπεν τῇ μητρὶ αὐτῆς, Τί 42⸂2αἰτήσομαι;⸃ Ἡ δὲ εἶπεν, Τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ 43⸂3βαπτιστοῦ.⸃ 25Καὶ εἰσελθοῦσα 44⸂εὐθέως⸃ μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα, ᾐτήσατο, λέγουσα, Θέλω ἵνα 45⸉μοι δῷς ἐξαυτῆς⸊ ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ. 26Καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς 46⸂συνανακειμένους⸃ οὐκ ἠθέλησεν 47⸉αὐτὴν ἀθετῆσαι.⸊ 27Καὶ 48⸂εὐθέως⸃ ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν 49⸂2ἐνεχθῆναι⸃ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. 2850⸂Ὁ δὲ⸃ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, καὶ ἤνεγκεν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ· καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς. 29Καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦλθον, καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν 51⸆ μνημείῳ.

30Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, 52⸋καὶ⸌ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν. 31Καὶ 53⸂εἶπεν⸃ αὐτοῖς, Δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ᾽ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον, καὶ 54⸂2ἀναπαύεσθε⸃ ὀλίγον. Ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν εὐκαίρουν. 32Καὶ ἀπῆλθον 55⸂εἰς ἔρημον τόπον τῷ πλοίῳ⸃ κατ᾽ ἰδίαν. 33Καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας 56⸆ καὶ 57⸂ἐπέγνωσαν⸃ 58⸂2αὐτὸν⸃ πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ, καὶ προῆλθον αὐτούς, 59⸋καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτόν.⸌ 34Καὶ ἐξελθὼν εἶδεν 60⸋ὁ Ἰησοῦς⸌ πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽ 61⸂αὐτοῖς,⸃ ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα· καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά. 35Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης, προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ 62⸂λέγουσιν⸃ ὅτι Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἤδη ὥρα πολλή· 36ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας 63⸂ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ἄρτους. Τί γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν.⸃ 37Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. Καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν 64⸉δηναρίων διακοσίων⸊ ἄρτους, καὶ 65⸂δῶμεν⸃ αὐτοῖς φαγεῖν; 38Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Πόσους 66⸉ἄρτους ἔχετε;⸊ Ὑπάγετε 67⸋καὶ⸌ ἴδετε. Καὶ γνόντες λέγουσιν, Πέντε, καὶ δύο ἰχθύας. 39Καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς 68⸂ἀνακλῖναι⸃ πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ. 40Καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαί, 69⸂ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ⸃ πεντήκοντα. 41Καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησεν, καὶ κατέκλασεν τοὺς ἄρτους, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς 70⸋αὐτοῦ⸌ ἵνα 71⸂παραθῶσιν⸃ αὐτοῖς· καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισεν πᾶσιν. 42Καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν· 43καὶ ἦραν 72⸂κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις,⸃ καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων. 44Καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες 73⸋τοὺς ἄρτους⸌ 74⸆ πεντακισχίλιοι ἄνδρες.

45Καὶ 75⸂εὐθέως⸃ ἠνάγκασεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν 76⸋εἰς τὸ πέραν⸌ πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς 77⸂2ἀπολύσῃ⸃ τὸν ὄχλον. 46Καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς, ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι. 47Καὶ ὀψίας γενομένης, ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς. 48Καὶ 78⸂εἶδεν⸃ αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς, 79⸋καὶ⸌ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτούς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης· καὶ ἤθελεν παρελθεῖν αὐτούς. 49Οἱ δέ, ἰδόντες αὐτὸν 80⸉περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης,⸊ ἔδοξαν 81⸂φάντασμα εἶναι,⸃ καὶ ἀνέκραξαν· 50πάντες γὰρ αὐτὸν εἶδον, καὶ ἐταράχθησαν. 82⸂Καὶ⸃ 83⸂2εὐθέως⸃ ἐλάλησεν μετ᾽ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε. 51Καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν 84⸋ἐκπερισσοῦ⸌ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο, 85⸋2καὶ ἐθαύμαζον.⸌ 52Οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις· 86⸂ἦν γὰρ⸃ 87⸉αὐτῶν ἡ καρδία⸊ πεπωρωμένη.

53Καὶ διαπεράσαντες 88⸂ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν⸃ Γεννησαρέτ, καὶ προσωρμίσθησαν. 54Καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου, 89⸂εὐθέως⸃ ἐπιγνόντες αὐτόν, 5590⸂περιδραμόντες ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην,⸃ ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν, ὅπου ἤκουον ὅτι 91⸋ἐκεῖ⸌ ἐστιν. 56Καὶ ὅπου ἂν εἰσεπορεύετο 92⸂εἰς κώμας ἢ πόλεις ἢ ἀγρούς,⸃ ἐν ταῖς ἀγοραῖς 93⸂2ἐτίθουν⸃ τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται· καὶ ὅσοι ἂν 94⸂3ἥπτοντο⸃ αὐτοῦ ἐσῴζοντο.