ΛΟΥΚΑΝ 22

1Ἤγγιζεν δὲ ἡ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων, ἡ λεγομένη Πάσχα. 2Καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὸ πῶς ἀνέλωσιν αὐτόν· ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν.

3Εἰσῆλθεν δὲ 1⸆ Σατανᾶς εἰς Ἰούδαν τὸν 2⸂ἐπικαλούμενον⸃ Ἰσκαριώτην, ὄντα ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δώδεκα. 4Καὶ ἀπελθὼν συνελάλησεν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ 3⸆ στρατηγοῖς τὸ πῶς 4⸉αὐτὸν παραδῷ αὐτοῖς.⸊ 5Καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ 5⸂ἀργύριον⸃ δοῦναι. 6Καὶ ἐξωμολόγησεν, καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν 6⸉αὐτοῖς ἄτερ ὄχλου.⸊

7Ἦλθεν δὲ ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων, 7⸋ἐν⸌ ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ Πάσχα. 8Καὶ ἀπέστειλεν Πέτρον καὶ Ἰωάννην, εἰπών, Πορευθέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ Πάσχα, ἵνα φάγωμεν. 9Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Ποῦ θέλεις 8⸂ἑτοιμάσομεν;⸃ 10Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἰδού, εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς τὴν πόλιν, συναντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τὴν οἰκίαν 9⸂οὗ⸃ εἰσπορεύεται. 11Καὶ ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας, Λέγει σοι ὁ διδάσκαλος, Ποῦ ἐστιν τὸ κατάλυμα, ὅπου τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω; 12Κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει ἀνὼγεον μέγα ἐστρωμένον· ἐκεῖ ἑτοιμάσατε. 13Ἀπελθόντες δὲ εὗρον καθὼς 10⸂εἴρηκεν⸃ αὐτοῖς· καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.

14Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα, ἀνέπεσεν, καὶ οἱ 11⸋δώδεκα⸌ ἀπόστολοι σὺν αὐτῷ. 15Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν μεθ᾽ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν· 16λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι 12⸋οὐκέτι⸌ οὐ μὴ φάγω 13⸂ἐξ αὐτοῦ,⸃ ἕως ὅτου πληρωθῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ. 17Καὶ δεξάμενος ποτήριον, εὐχαριστήσας εἶπεν, Λάβετε τοῦτο, καὶ διαμερίσατε 14⸂ἑαυτοῖς·⸃ 18λέγω γὰρ ὑμῖν 15⸋ὅτι⸌ οὐ μὴ πίω 16⸆ ἀπὸ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως 17⸂ὅτου⸃ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἔλθῃ. 19Καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαριστήσας ἔκλασεν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, λέγων, Τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου, 18⸋τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. 2019⸉Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον⸊ μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον.⸌ 21Πλὴν ἰδού, ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με μετ᾽ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης. 2220⸂Καὶ ὁ μὲν υἱὸς⸃ τοῦ ἀνθρώπου 21⸉πορεύεται κατὰ τὸ ὡρισμένον·⸊ πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾽ οὗ παραδίδοται. 23Καὶ αὐτοὶ ἤρξαντο συζητεῖν πρὸς ἑαυτοὺς τὸ τίς ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν ὁ τοῦτο μέλλων πράσσειν.

24Ἐγένετο δὲ καὶ φιλονεικία ἐν αὐτοῖς τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων. 25Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτῶν εὐεργέται καλοῦνται. 26Ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως· ἀλλ᾽ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν 22⸂γενέσθω⸃ ὡς ὁ νεώτερος· καὶ ὁ ἡγούμενος ὡς ὁ διακονῶν. 27Τίς γὰρ μείζων, ὁ ἀνακείμενος ἢ ὁ διακονῶν; 23⸂Οὐχὶ⸃ ὁ ἀνακείμενος; Ἐγὼ δέ 24⸉εἰμι ἐν μέσῳ ὑμῶν⸊ ὡς ὁ διακονῶν. 28Ὑμεῖς δέ ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ᾽ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου· 29κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν, καθὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου, βασιλείαν, 30ἵνα ἐσθίητε καὶ πίνητε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου 25⸆ καὶ καθίσεσθε ἐπὶ θρόνων, 26⸉κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς⸊ τοῦ Ἰσραήλ. 3127⸋Εἶπεν δὲ ὁ κύριος,⸌ Σίμων, Σίμων, ἰδού, ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς, τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον· 32ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου· καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήριξον τοὺς ἀδελφούς σου. 33Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, μετὰ σοῦ ἕτοιμός εἰμι καὶ εἰς φυλακὴν καὶ εἰς θάνατον πορεύεσθαι. 34Ὁ δὲ εἶπεν, Λέγω σοι, Πέτρε, οὐ 28⸋μὴ⸌ 29⸂φωνήσῃ⸃ σήμερον ἀλέκτωρ, 30⸂2πρὶν ἢ⸃ τρὶς 31⸂3ἀπαρνήσῃ μὴ εἰδέναι με.⸃

35Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὅτε ἀπέστειλα ὑμᾶς ἄτερ βαλαντίου καὶ πήρας καὶ ὑποδημάτων, μή τινος ὑστερήσατε; Οἱ δὲ εἶπον, Οὐθενός. 36Εἶπεν 32⸂οὖν⸃ αὐτοῖς, Ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλάντιον ἀράτω, ὁμοίως καὶ πήραν· καὶ ὁ μὴ ἔχων, 33⸂2πωλήσει⸃ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, καὶ 34⸂3ἀγοράσει⸃ μάχαιραν. 37Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι 35⸋ἔτι⸌ τοῦτο τὸ γεγραμμένον δεῖ τελεσθῆναι ἐν ἐμοί, τὸ Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη· καὶ γὰρ 36⸂τὰ⸃ περὶ ἐμοῦ τέλος ἔχει. 38Οἱ δὲ εἶπον, Κύριε, ἰδού, μάχαιραι ὧδε δύο. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἱκανόν ἐστιν.

39Καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη κατὰ τὸ ἔθος εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν· ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ 37⸋αὐτοῦ.⸌ 40Γενόμενος δὲ ἐπὶ τοῦ τόπου, εἶπεν αὐτοῖς, Προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν. 41Καὶ αὐτὸς ἀπεσπάσθη ἀπ᾽ αὐτῶν ὡσεὶ λίθου βολήν, καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο, 42λέγων, Πάτερ, εἰ βούλει, 38⸂παρενεγκεῖν⸃ 39⸉τὸ ποτήριον τοῦτο⸊ ἀπ᾽ ἐμοῦ· πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου, ἀλλὰ τὸ σὸν 40⸂2γενέσθω.⸃ 4341⸋Ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος 42⸂ἀπ᾽⸃ οὐρανοῦ ἐνισχύων αὐτόν. 44Καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ, ἐκτενέστερον προσηύχετο. 43⸂Ἐγένετο δὲ⸃ ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν.⸌ 45Καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τῆς προσευχῆς, ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητὰς εὗρεν 44⸉αὐτοὺς κοιμωμένους⸊ ἀπὸ τῆς λύπης, 46καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί καθεύδετε; Ἀναστάντες προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν.

47Ἔτι 45⸋δὲ⸌ αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, ὄχλος, καὶ ὁ λεγόμενος Ἰούδας, εἷς τῶν δώδεκα, προήρχετο 46⸂αὐτούς,⸃ καὶ ἤγγισεν τῷ Ἰησοῦ φιλῆσαι αὐτόν. 47⸆ 4848⸂Ὁ δὲ Ἰησοῦς⸃ εἶπεν αὐτῷ, Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως; 49Ἰδόντες δὲ οἱ περὶ αὐτὸν τὸ ἐσόμενον εἶπον 49⸋αὐτῷ,⸌ Κύριε, εἰ πατάξομεν ἐν μαχαίρᾳ; 50Καὶ ἐπάταξεν εἷς τις ἐξ αὐτῶν 50⸉τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως,⸊ καὶ ἀφεῖλεν 51⸉2αὐτοῦ τὸ οὖς⸊ τὸ δεξιόν. 51Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἐᾶτε ἕως τούτου. Καὶ ἁψάμενος τοῦ ὠτίου 52⸋αὐτοῦ,⸌ ἰάσατο αὐτόν. 52Εἶπεν δὲ 53⸋ὁ⸌ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς παραγενομένους 54⸂ἐπ᾽⸃ αὐτὸν ἀρχιερεῖς καὶ στρατηγοὺς τοῦ ἱεροῦ καὶ πρεσβυτέρους, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν 55⸂2ἐξεληλύθατε⸃ μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων; 53Καθ᾽ ἡμέραν ὄντος μου μεθ᾽ ὑμῶν ἐν τῷ ἱερῷ, οὐκ ἐξετείνατε τὰς χεῖρας ἐπ᾽ ἐμέ. Ἀλλ᾽ αὕτη 56⸉ὑμῶν ἐστιν⸊ ἡ ὥρα, καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ σκότους.

54Συλλαβόντες δὲ αὐτὸν ἤγαγον, καὶ εἰσήγαγον 57⸋αὐτὸν⸌ εἰς 58⸂τὸν οἶκον⸃ τοῦ ἀρχιερέως. Ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει μακρόθεν. 5559⸂Ἁψάντων⸃ δὲ πῦρ ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς, καὶ συγκαθισάντων 60⸋αὐτῶν,⸌ ἐκάθητο ὁ Πέτρος 61⸂2ἐν μέσῳ⸃ αὐτῶν. 56Ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν παιδίσκη τις καθήμενον πρὸς τὸ φῶς, καὶ ἀτενίσασα αὐτῷ, εἶπεν, Καὶ οὗτος σὺν αὐτῷ ἦν. 57Ὁ δὲ ἠρνήσατο 62⸋αὐτόν,⸌ λέγων, 63⸉Γύναι, οὐκ οἶδα αὐτόν.⸊ 58Καὶ μετὰ βραχὺ ἕτερος ἰδὼν αὐτὸν ἔφη, Καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ. Ὁ δὲ Πέτρος 64⸂εἶπεν,⸃ Ἄνθρωπε, οὐκ εἰμί. 59Καὶ διαστάσης ὡσεὶ ὥρας μιᾶς, ἄλλος τις διϊσχυρίζετο, λέγων, Ἐπ᾽ ἀληθείας καὶ οὗτος μετ᾽ αὐτοῦ ἦν· καὶ γὰρ Γαλιλαῖός ἐστιν. 60Εἶπεν δὲ ὁ Πέτρος, Ἄνθρωπε, οὐκ οἶδα ὃ λέγεις. Καὶ παραχρῆμα, ἔτι λαλοῦντος αὐτοῦ, ἐφώνησεν 65⸆ ἀλέκτωρ. 61Καὶ στραφεὶς ὁ κύριος ἐνέβλεψεν τῷ Πέτρῳ. Καὶ ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ 66⸂λόγου⸃ τοῦ κυρίου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι, 67⸆ ἀπαρνήσῃ με τρίς. 62Καὶ ἐξελθὼν ἔξω 68⸋ὁ Πέτρος⸌ ἔκλαυσεν πικρῶς.

63Καὶ οἱ ἄνδρες οἱ συνέχοντες 69⸂τὸν Ἰησοῦν⸃ ἐνέπαιζον αὐτῷ, δέροντες. 64Καὶ περικαλύψαντες αὐτόν, 70⸋ἔτυπτον αὐτοῦ τὸ πρόσωπον, καὶ⸌ ἐπηρώτων 71⸋2αὐτόν,⸌ λέγοντες, Προφήτευσον· τίς ἐστιν ὁ παίσας σε; 65Καὶ ἕτερα πολλὰ βλασφημοῦντες ἔλεγον εἰς αὐτόν.

66Καὶ ὡς ἐγένετο ἡμέρα, συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ, ἀρχιερεῖς 72⸆ καὶ γραμματεῖς, καὶ 73⸂ἀνήγαγον⸃ αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον 74⸂2αὐτῶν,⸃ λέγοντες, 67Εἰ σὺ εἶ ὁ χριστός, εἰπὲ ἡμῖν. Εἶπεν δὲ αὐτοῖς, Ἐὰν ὑμῖν εἴπω, οὐ μὴ πιστεύσητε· 68ἐὰν δὲ 75⸋καὶ⸌ ἐρωτήσω, οὐ μὴ ἀποκριθῆτέ 76⸋2μοι,⸌ 77⸋3ἢ ἀπολύσητε.⸌ 69Ἀπὸ τοῦ νῦν 78⸆ ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ θεοῦ. 70Εἶπον δὲ πάντες, Σὺ οὖν εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ; Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη, Ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐγώ εἰμι. 71Οἱ δὲ εἶπον, Τί ἔτι 79⸉χρείαν ἔχομεν μαρτυρίας;⸊ Αὐτοὶ γὰρ ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτοῦ.