ΠΡΑΞΕΙΣ 16

1Κατήντησεν δὲ 1⸂εἰς Δέρβην καὶ Λύστραν·⸃ καὶ ἰδού, μαθητής τις ἦν ἐκεῖ, ὀνόματι Τιμόθεος, υἱὸς γυναικός 2⸋τινος⸌ Ἰουδαίας πιστῆς, πατρὸς δὲ Ἕλληνος· 2ὃς ἐμαρτυρεῖτο ὑπὸ τῶν ἐν Λύστροις καὶ Ἰκονίῳ ἀδελφῶν. 3Τοῦτον ἠθέλησεν ὁ Παῦλος σὺν αὐτῷ ἐξελθεῖν, καὶ λαβὼν περιέτεμεν αὐτόν, διὰ τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις· ᾔδεισαν γὰρ ἅπαντες 3⸂τὸν πατέρα αὐτοῦ, ὅτι Ἕλλην⸃ ὑπῆρχεν. 4Ὡς δὲ διεπορεύοντο τὰς πόλεις, παρεδίδουν αὐτοῖς φυλάσσειν τὰ δόγματα τὰ κεκριμένα ὑπὸ 4⸂τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων⸃ τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ. 5Αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι ἐστερεοῦντο τῇ πίστει, καὶ ἐπερίσσευον τῷ ἀριθμῷ καθ᾽ ἡμέραν. 65

⸂Διελθόντες⸃ δὲ 6⸂2τὴν Φρυγίαν καὶ τὴν Γαλατικὴν χώραν,⸃ κωλυθέντες ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος λαλῆσαι τὸν λόγον ἐν τῇ Ἀσίᾳ, 7ἐλθόντες 7⸆ κατὰ τὴν Μυσίαν ἐπείραζον 8⸂κατὰ⸃ τὴν Βιθυνίαν 9⸂2πορεύεσθαι·⸃ καὶ οὐκ εἴασεν αὐτοὺς τὸ πνεῦμα· 10⸆2 8παρελθόντες δὲ τὴν Μυσίαν κατέβησαν εἰς Τρῳάδα. 9Καὶ ὅραμα διὰ 11⸋τῆς⸌ νυκτὸς 12⸉ὤφθη τῷ Παύλῳ·⸊ ἀνήρ 13⸉2τις ἦν Μακεδὼν⸊ ἑστώς, 14⸂παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων,⸃ Διαβὰς εἰς 15⸆ Μακεδονίαν, βοήθησον ἡμῖν. 10Ὡς δὲ τὸ ὅραμα εἶδεν, εὐθέως ἐζητήσαμεν ἐξελθεῖν εἰς 16⸋τὴν⸌ Μακεδονίαν, συμβιβάζοντες ὅτι προσκέκληται ἡμᾶς 17⸂ὁ κύριος⸃ εὐαγγελίσασθαι αὐτούς.

11Ἀναχθέντες 18⸂οὖν⸃ ἀπὸ 19⸋τῆς⸌ Τρῳάδος, εὐθυδρομήσαμεν εἰς 20⸆ Σαμοθρᾴκην, τῇ 21⸂2τε⸃ ἐπιούσῃ εἰς Νεάπολιν, 1222⸂ἐκεῖθέν τε⸃ εἰς Φιλίππους, ἥτις ἐστὶν 23⸂2πρώτη τῆς μερίδος⸃ 24⸋τῆς⸌ Μακεδονίας πόλις, κολωνεία· ἦμεν δὲ ἐν 25⸂3αὐτῇ⸃ τῇ πόλει διατρίβοντες ἡμέρας τινάς. 13Τῇ τε ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἐξήλθομεν ἔξω τῆς 26⸂πόλεως⸃ παρὰ ποταμόν, οὗ 27⸂2ἐνομίζετο προσευχὴ⸃ εἶναι, καὶ καθίσαντες ἐλαλοῦμεν ταῖς συνελθούσαις γυναιξίν. 14Καί τις γυνὴ ὀνόματι Λυδία, πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων, σεβομένη τὸν θεόν, ἤκουεν· ἧς ὁ κύριος διήνοιξεν τὴν καρδίαν, προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπὸ 28⸋τοῦ⸌ Παύλου. 15Ὡς δὲ ἐβαπτίσθη, 29⸆ καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς, παρεκάλεσεν λέγουσα, Εἰ κεκρίκατέ με πιστὴν τῷ κυρίῳ εἶναι, εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκόν μου, 30⸂μείνατε.⸃ Καὶ παρεβιάσατο ἡμᾶς.

16Ἐγένετο δὲ πορευομένων ἡμῶν εἰς 31⸆ προσευχήν, παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα 32⸂Πύθωνος⸃ 33⸂2ἀπαντῆσαι⸃ ἡμῖν, ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχεν τοῖς κυρίοις αὐτῆς, μαντευομένη. 17Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ 34⸂ἡμῖν,⸃ ἔκραζεν λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν 35⸂2ἡμῖν⸃ ὁδὸν σωτηρίας. 18Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. Διαπονηθεὶς δὲ 36⸋ὁ⸌ Παῦλος, καὶ ἐπιστρέψας, τῷ πνεύματι εἶπεν, Παραγγέλλω σοι ἐν 37⸋2τῷ⸌ ὀνόματι Ἰησοῦ χριστοῦ, ἐξελθεῖν ἀπ᾽ αὐτῆς. Καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ.

19Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν, εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας, 20καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν, Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες, 21καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν, Ῥωμαίοις οὖσιν. 22Καὶ συνεπέστη ὁ ὄχλος κατ᾽ αὐτῶν, καὶ οἱ στρατηγοὶ περιρρήξαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐκέλευον ῥαβδίζειν. 23Πολλάς 38⸂τε⸃ ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγὰς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς· 24ὅς, παραγγελίαν τοιαύτην 39⸂εἰληφώς,⸃ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐσωτέραν φυλακήν, καὶ τοὺς πόδας 40⸉αὐτῶν ἠσφαλίσατο⸊ εἰς τὸ ξύλον. 25Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον Παῦλος καὶ Σίλας προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν θεόν, ἐπηκροῶντο δὲ αὐτῶν οἱ δέσμιοι· 26ἄφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου· ἀνεῴχθησάν 41⸂τε⸃ παραχρῆμα αἱ θύραι πᾶσαι, καὶ πάντων τὰ δεσμὰ ἀνέθη. 27Ἔξυπνος δὲ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ, καὶ ἰδὼν ἀνεῳγμένας τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, σπασάμενος 42⸆ μάχαιραν, ἔμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους. 28Ἐφώνησεν δὲ 43⸂φωνῇ μεγάλῃ ὁ Παῦλος⸃ λέγων, Μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν· ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε. 29Αἰτήσας δὲ φῶτα εἰσεπήδησεν, καὶ ἔντρομος γενόμενος προσέπεσεν 44⸂τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ,⸃ 30καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη, Κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ; 31Οἱ δὲ εἶπον, Πίστευσον ἐπὶ 45⸂τὸν κύριον Ἰησοῦν χριστόν,⸃ καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου. 32Καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὸν λόγον 46⸂τοῦ κυρίου,⸃ 47⸂2καὶ⸃ πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. 33Καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς ἔλουσεν ἀπὸ τῶν πληγῶν, καὶ ἐβαπτίσθη αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ 48⸂πάντες⸃ παραχρῆμα. 34Ἀναγαγών τε αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον 49⸋αὐτοῦ⸌ παρέθηκεν τράπεζαν, καὶ 50⸂ἠγαλλιᾶτο⸃ πανοικὶ πεπιστευκὼς τῷ θεῷ.

35Ἡμέρας δὲ γενομένης, ἀπέστειλαν οἱ στρατηγοὶ τοὺς ῥαβδούχους λέγοντες, Ἀπόλυσον τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους. 36Ἀπήγγειλεν δὲ ὁ δεσμοφύλαξ τοὺς λόγους 51⸋τούτους⸌ πρὸς τὸν Παῦλον ὅτι Ἀπεστάλκασιν οἱ στρατηγοί, ἵνα ἀπολυθῆτε· νῦν οὖν ἐξελθόντες πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ. 37Ὁ δὲ Παῦλος ἔφη πρὸς αὐτούς, Δείραντες ἡμᾶς δημοσίᾳ, ἀκατακρίτους, ἀνθρώπους Ῥωμαίους ὑπάρχοντας, ἔβαλον εἰς φυλακήν, καὶ νῦν λάθρᾳ ἡμᾶς ἐκβάλλουσιν; Οὐ γάρ· ἀλλὰ ἐλθόντες αὐτοὶ 52⸆ ἐξαγαγέτωσαν. 3853⸂Ἀνήγγειλαν⸃ δὲ τοῖς στρατηγοῖς οἱ ῥαβδοῦχοι τὰ ῥήματα ταῦτα· 54⸂2καὶ ἐφοβήθησαν⸃ ἀκούσαντες ὅτι Ῥωμαῖοί εἰσιν, 39καὶ ἐλθόντες παρεκάλεσαν αὐτούς, καὶ ἐξαγαγόντες ἠρώτων 55⸂ἐξελθεῖν τῆς πόλεως. 40Ἐξελθόντες δὲ ἐκ τῆς φυλακῆς⸃ εἰσῆλθον 56⸂πρὸς⸃ τὴν Λυδίαν· καὶ 57⸂2ἰδόντες τοὺς ἀδελφούς, παρεκάλεσαν αὐτούς,⸃ καὶ ἐξῆλθον.