Skip to content
BibleKenya

Bhadrawahi Bible

1 राज़े 2

दाऊदेरी मौत ते सुलैमानेरू राज़

ज़ैखन दाऊद राज़ेरो मरनेरो वक्त नेड़े अव, त तैनी अपने मट्ठे सुलैमाने ई हुक्म दित्तो, “मेरे मरनेरो वक्त नेड़े एवरोए ज़ेन्च़रे हर केन्चेरो एइते, एल्हेरेलेइ तू हिम्मत रख ते मज़बूत बन। ते ज़ैन किछ तेरे परमेशर यहोवाए तीं सौंफेरूए, तैसेरी हिफाज़त केरतां तैस बत्ती पुड़ च़लतो रेइयां ज़ेन्च़रे मूसेरे कानूने मां लिखेरूए, तेन्च़रे तैसेरे विधन ते हुक्मन, नियमन, ते हदायतां मनतो रेइयां; ज़ैस सेइं ज़ैन किछ तू केरस ते ज़ैड़ी कोन्च तू गास, तैस मां तू कामयाब भोस; ताके यहोवा अपनो तै वाधो पूरो केरे ज़ै तैनी मेरे बारे मां कियोरो थियो, ‘अगर तेरी औलाद अपने चालरे बारे मां खबरदार राए, ते अपने पूरे दिले ते अपने पूरे प्राणे सेइं सच़्च़ैई सेइं हमेशा मेरे सामने च़ले तैखन त इस्राएलेरे तखते पुड़ बिशनेरे लेई तेरे खानदाने मां मैन्हु केरि कमी न भोल्ही।’

“फिरी तू एप्पु ज़ानतस, कि सरूयाहेरे मट्ठे योआबे मीं सेइं कुन-कुन कियूं! तैनी नेरेरू मट्ठू अब्नेर, ते येतेरू मट्ठू अमासा, ज़ैना इस्राएलेरे दूई सेनापति थिये। तैनी तैना दूईये कत्ल किये, ते मेल मिलापेरे वक्ते एत्रो खून बगाव कि जंग लगोरी थी, ते तैनी अपनु मझ़ ते अपने पव्वां केरी जुट्टी खूने सेइं भेरि। एल्हेरेलेइ तू अपने अक्ली सेइं कम केरां ते खियाल रेखां कि तैस बुढे योआबे सुखे सेइं मरने न देइयां। पन गिलाद प्रदेशेरे रानेबाले बर्जिल्‍लैरे मट्ठन पुड़ महरबानी केरां, ते तैना तेरे मेज़े पुड़ खाने बालन मां रान, कि अवं ज़ैखन तेरे बड्डे ढ्ला अबशालोमे करां नश्शोरो थियो, तैखन तैनेईं मेरी मद्दत कियोरी थी।1 फिरी शुन, तीं कां बिन्यामीनी गेरारू मट्ठू बहूरीम नगरेरू शिमी रहते, ज़ैस दिहाड़े अवं महनैम नगरे जो च़लोरो थियो, तैस दिहाड़े तैनी मीं बड़ी लानत दित्तोरी थी, पन ज़ैखन तै मीं सेइं मिलने यरदन दरियाए कांजो अव, तैखन मीं तैस सेइं यहोवारी कसम केरतां ज़ोवं, कि अवं तीं तलवारी सेइं न मैरेलो। पन हुनी तू तैस बेकसूर न ठहरेइयां, तू अक्लमन्द मैन्हुस, तीं एप्पु पतो भोल्हो कि तैस सेइं कुन कियोरू लोड़े, ते तैस बुढे खून बगेइतां मैरां।” तैखन दाऊद राज़ो अपने दादे-पड़दादां केरो ज़ेरो मेरि जेव ते तै दाऊदपुरे मां दब्बो जेव। दाऊदे इस्राएले पुड़ 40 साल राज़ कियूं, 7 साल त तैनी हेब्रोन नगरे मरां ते 33 साल यरूशलेम नगरे मरां राज़ कियोरू थियूं। तैखन सुलैमान अपने बाजी दाऊदेरे तखते पुड़ बिश्शो ते तैसेरू राज़ बड़ू मज़बूत भोइ जेवं।

सुलैमानेरी धन-दौलत

एक्सां हग्गीतरू मट्ठू अदोनिय्याह, सुलैमानेरी अम्मा बतशेबा कां अव, बतशेबा तैस पुछ़ू, “कुन तू सुखे सेइं एवरोस?” तैनी जुवाब दित्तो, “हाँजी, सुखे सेइं एवरोईं!” फिरी तै ज़ोने लगो, “मीं तीं सेइं अक गल ज़ोनीए।” तैसां ज़ोवं, “ज़ो!” तैनी ज़ोवं, “तीं त पतोए कि राज़ मेरू भोइ जेवरू थियूं, ते सारे इस्राएली लोक मेरे पासे थिये, कि अवं राज़ केरीं। पन हुनी राज़ बेदलोइतां मेरे निकड़े ढ्लाएरू भोवरूए, किजोकि तैन यहोवारी तरफां तैस मैल्होरूए। एल्हेरेलेइ हुनी अवं तीं कां अक बिनती केरताईं, मींजो इन्कार न केरां।” तैसां ज़ोवं, “ज़ो कुन गल्‍ले।” अदोनिय्याह ज़ोवं, “सुलैमान राज़ो तींजो इन्कार न केरेलो; एल्हेरेलेइ तैस सेइं ज़ो, कि तै मींजो शूनेम नगरेरी अबीशग ड्लेइतां दे।” तैखन बतशेबा ज़ोवं, “ठीके अवं तेरे लेई राज़े पुछ़ेली।”

एल्हेरेलेइ बतशेबा अदोनिय्याहेरे लेई सुलैमान राज़े सेइं गलबात केरनेरे लेई जेई, ते राज़ो तैस सेइं मिलनेरे लेई खड़ो भोव, ते तैस जो प्रणाम केरतां अपने तखते पुड़ बिश्शी जेव: फिरी राज़े एपनी अम्मरे लेई अक होरो तखत रखाव, ते तै तैसेरे देइने पासे बिश्शी। तैखन तै ज़ोने लगी, “अवं तीं करां अक निकड़ी ज़ेरि बिनती केरतीं, एल्हेरेलेइ मींजो इन्कार न केरां,” राज़े ज़ोवं, “अम्मा मग; अवं तींजो इन्कार न केरेलो।” तैखन तैसां ज़ोवं, “शूनेमिन अबीशगी सेइं अपने ढ्ला अदोनिय्याह ड्लाह बनाने दे।” एल्हेरेलेइ सुलैमान राज़े एपनी अम्मा ई जुवाब दित्तो, “तू अदोनिय्याहेरे लेई शूनेमिन अबीशग किजो मगतिस? तैसेरे लेई राज़ भी मग, किजोकि तै त मेरो बड्डो ढ्लाए, ते तैसेरे लेई किजो! एब्यातार याजक ते सरूयाहेरे मट्ठे योआबेरे लेई भी मग।” तैखन सुलैमान राज़े यहोवारी कसम खेइतां ज़ोवं, “अदोनिय्याह इस गल्‍लरी कीमत अपने जान देइतां चुकानी पेली। अगर मीं तै न मारो त परमेशर मीं सखते करां सखत सज़ाह दे। हुनी यहोवा ज़ैनी अवं मज़बूत कियो, ते अवं मेरे बाजी दाऊदेरे तखते पुड़ बिशालोरोईं, ते अपने वाधेरे मुताबिक मेरू घर बसाव, तैसेरी कसम अज़्ज़े अदोनिय्याह मारो गालो।” एल्हेरेलेइ सुलैमान राज़े यहोयादारू मट्ठू बनायाहे हुक्म दित्तो ते तैनी गेइतां तैस पुड़ एन्च़रे हमलो कियो कि तै मेरि जेव। तैखन राज़े एब्यातार याजके सेइं ज़ोवं, “अनातोत नगरे मां एपनी ज़मीनी पुड़ जो च़लो गा, किजोकि तू भी मौतरी सज़ारे काबलस। अज़्ज़ेरे दिहाड़े त अवं तीं न मैरी, किजोकि तू मेरे बाजी दाऊदेरे सामने यहोवारो सन्दूख छ़ूतो थियो; ते कने तैन दुखन मां ज़ैना मेरे बाजी पुड़ एइते थिये तू भी तैन मां शामल थियो।” ते सुलैमान राज़े एब्यातार यहोवारे याजक पदे पुड़ेरां हटेइ छ़डो, एल्हेरेलेइ कि ज़ैन वचन यहोवा एली याजकेरे खानदानेरे बारे मां शीलो नगरे मां ज़ोवरू थियूं, तैन पूरू भोए। ई खबर योआबे तगर पुज़्ज़ी; योआब अबशालोमे पत्ती त न थियो च़लोरो, पन अदोनिय्याह पत्ती च़लतो थियो। तैखन योआब अपनो आप बच़ानेरे लेई यहोवारे तेम्बु मांजो नश्शो, ते वेदरां शिंगां ट्लेइतां बिश्शो। ज़ैखन सुलैमान राज़े ऐह खबर मैल्ही, “कि योआब नेशतां यहोवारे तेम्बु मांजो जेवरोए, ते तै वेदी कां बिशोरोए” तैखन सुलैमाने यहोयादारू मट्ठू बनायाह एन ज़ोइतां भेज़ू, कि तू गेइतां तैस मार। तैखन बनायाह यहोवारे तेम्बु कां गेइतां तैस जो ज़ोवं, “राज़ेरो ऐह हुक्मे, कि तू बेइर निस।” तैनी ज़ोवं, “नईं अवं इड़ी मरेलो।” तैखन बनायाह वापस गेइतां ऐह बिस्तार राज़े सेइं दित्तो “योआबे ऐह जुवाब दित्तोरोए।” तैखन सुलैमान राज़े तैस सेइं ज़ोवं, “तैसेरे ज़ोनेरे मुताबिक तैस मार, ते तैस दब; एरू केरतां ज़ैना बेकसूर लोक योआबे मारोरेन, तैसेरो दोष तू मीं पुड़ेरां ते मेरे बाजी केरे घराने पुड़ेरां दूर केरेलो। ते ज़ैना लोक तैनी मारोरेन तैन केरि सज़ाह यहोवा तैस देलो, किजोकि तैनी एप्पु करां जादे धर्मी दूई रोड़े मैन्हु, मतलब इस्राएलेरे प्रधान सेनापति नेरेरू मट्ठू अब्नेर ते यहूदारो प्रधान सेनापति येतेरू मट्ठू अमासा पुड़ हमलो कियो ते तैना तलवारी सेइं मारोरे थिये। इस गल्‍लरे बारे मां मेरे बाजी दाऊदे पतो न थियो। तैन केरि मौतरो दोष योआब ते तैसेरी औलादी पुड़ हमेशा रालो, पन दाऊद ते तैसेरे खानदाने ते तैसेरे घराने ते तैसेरे हुकूमती पुड़ यहोवारी तरफां शान्ति हमेशा तगर राली।” तैखन यहोयादारू मट्ठू बनायाह यहोवारे तेम्बु मां जेव ते तैनी योआब मारो; ते सुनसान ठैरी मां तैस्सेरे घरे तै दब्बो जेव। तैखन सुलैमान राज़े योआबेरी जगाई पुड़ यहोयादारू मट्ठू बनायाह प्रधान सेनापति बनाव; ते एब्यातारेरी जगाई पुड़ सादोक याजक ठहराव। तैखन राज़े शिमी कांजो कोई मैन्हु, ते तैस सेइं ज़ोवं, “तू यरूशलेम नगरे मां अपनु अक घर बनेइतां तैड़ी बिश ते नगरे करां बेइर न गेइयां। तू इस गल्‍ली याद रख कि ज़ैस दिहाड़े तू निस्तां किद्रोन नालेरे पार गालो, तेइस तू पक्‍को मारो गालो, ते तू अपने मौतरो ज़िमेवार भोल्हो।” इस गल्‍ली पुड़ शिमीएं राज़े जुवाब दित्तो, “गल त ठीके; ज़ेन्च़रे मेरे मालिक राज़े ज़ोवरूए, तेन्च़रे तेरो दास केरेलो।” फिरी बड़े च़िरे तगर शिमी यरूशलेम नगरे मां राव। पन ट्लाई साल बीतनेरे बाद शिमी एरे दूई दास, गत नगरेरे राज़े माकारू मट्ठू आकीशे कांजो नेशतां जे, ते शिमी इस गल्‍लरो पतो लगो, “तेरे दूई दास गत नगरे मां आन।” तैखन शिमी उठतां अपने गधे पुड़ काठी लेइतां, अपने दासन तोप्पने गत नगरेरे राज़े आकीश राज़े कां जेव, ते अपने दास गत नगरे मरां यरूशलेम नगरे मां वापस आने। पन ज़ैखन सुलैमान राज़े एस गल्‍लरी खबर मैल्ही, “शिमी यरूशलेम नगरे मरां गत नगरे मां जेव, ते तैट्ठां वापस अव,” तैखन तैनी शिमी जो समाद भेज़ो, ते तैस सेइं ज़ोवं, “कुन मीं तीं यहोवारी कसम न थी खुवेवरी? तीं समझ़ेइतां न थियूं ज़ोवरू, ‘तू एस गल्‍ली ज़रूर याद रख कि ज़ैस दिहाड़े तू निस्तां कोन्ची च़लो गास तैस्से दिहाड़े तू ज़रूर मारो गालो?’ ते कुन तीं मीं सेइं न थियूं ज़ोवरू, ‘ज़ै गल मीं शुनी, गल त ठीके?’ त फिरी तीं यहोवारी कसम ते मेरो एत्रो सखत हुक्म कि न मन्नो?” तैखन राज़े शिमी सेइं ज़ोवं, “तू एप्पु अपने मने मां सब बुराई ज़ानतस, ज़ै तीं मेरे बाजी दाऊदे सेइं कियोरी थी? एल्हेरेलेइ ज़ैन तीं कियोरू यहोवा तैसेरी सज़ाह तीं देलो। पन सुलैमान राज़ो धन रालो, ते दाऊदेरू राज़ यहोवारे सामने हमेशा मज़बूत रालू।” तैखन सुलैमान राज़े यहोयादारे मट्ठे बनायाह जो हुक्म दित्तो, ते तैनी बेइर गेइतां तैस एन्च़रे बाई कि तै मेरि जेव, ते एन्च़रे सेइं सुलैमानेरू राज़ मज़बूत भोवं।

Source notes (1)
  1. Cross-reference 2 शमू. 17:27-29.

Bhadrawahi Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.