Skip to content
BibleKenya

Bhadrawahi Bible

1 राज़े 18

यहोवारी ज़ीत ते बाल देबतेरी हार

किछ महीनां केरे बाद, झ़ड़ी न एजनेरे ट्लेइयोवं साले मां यहोवा एलिय्याह सेइं ज़ोवं, “गेइतां अहाब राज़े सेइं मुलाकात केर, ते अवं ज़मीनी पुड़ झ़ड़ी बखेइलो।” तैखन एलिय्याह नबी अहाब राज़े सेइं मिलनेरे लेई च़लो। तैस मौके सामरिया पहाड़ी नगरे मां बड़ो भारी काल पेवरो थियो। अहाबे ओबद्याह कुजव ज़ै तैसेरे मेहलेरो देख-भाल केरनेबालो अधिकारी थियो, तै यहोवारो भक्त थियो। ओबद्याह त यहोवारो डर इड़ी तगर मनतो थियो। कि ज़ैखन ईजेबेल रानी यहोवारे नेबन मारती थी, तैखन ओबद्याहे 100 नबी नेइतां कुढन मां छ़ुपेइतां रखोरे थिये, ते कुढन मां 50-50 नबी छ़ुपेइतां रखोरे थिये, ते तैन जो रोट्टी ते पानी भी पुज़ेइतां तैन केरि हेरगेश केरतो रहतो थियो। ते अहाबे ओबद्याहे सेइं ज़ोवं, “इस प्रदेशे मां ज़ेत्रे नाग ते दरिया आन तैन सेभन कां गा, भोइ सकते असन घोड़े खचरां ज़ींती रखनेरे लेई घास मैल्हे, ते इश्शे जानबर ज़ींते रान।” एल्हेरेलेइ तैनेईं एप्पु मांमेइं इलाको बन्टो कि तैलमेइं भोइतां च़लम; अहाब एक्‍की पासे जेव, ते ओबद्याह होरि पासे जेव।

ओबद्याह हेजू बत्तां थियो, कि एलिय्याह तैस मैल्हो। तैनी तै पिशानो ते तै तुत्तरेरे भारे तैस कां झुको, ते ज़ोने लगो, “हे मेरे मालिक एलिय्याह, कुन सच़्च़े तू आस?” तैनी जुवाब दित्तो “हाँ अवं आईं: गेइतां अपने मालिके सेइं ज़ो, ‘एलिय्याह मैल्होरोए।’” ओबद्याह तैस सेइं ज़ोवं, “मीं एत्रो कुन पाप कियोरोए कि तू मीं मारानेरे लेई अहाबेरे हथ्थे देनो चातस? तेरे परमेशर यहोवारी कसम कोई एरी कौम या रियासत नईं, ज़ैस मां मेरे मालिके अवं तीं तोप्पने भेज़ोरो न भोईं, ते ज़ैखन तैन लोकेईं ज़ोवं, ‘तै इड़ी नईं,’ त तैनी तैन लोकन कसम देइतां पुछ़ू, ते तैनेईं ज़ोवं कि तै इड़ी नईं। ते हुनी तू ज़ोतस, ‘गा ते अपने मालिके सेइं ज़ो, कि एलिय्याह मैल्होरोए।’ ते फिरी ज़ेरो अवं तीं करां च़लो गेइलो, त तैखने मीं नईं पतो कि यहोवा परमेशरेरो आत्मा तीं कोरहां नेलो, ते अवं गेइतां अहाबे ज़ोइलो, ते तू तैस न मैल्हेलो, त तैखन तै मीं मारेलो: पन अवं तेरो दास बचपनेरो देंतो यहोवारो डर मनतो एवरोईं! मेरे मालिक, कुन तीं एन नईं शुनोरू, कि ज़ैखन ईजेबेल यहोवारे नेबन मारने लगोरी थी त मीं कुन कियोरू थियूं? कि यहोवारे 100 नबी मीं कुढी मां 50-50 छ़ुपेइतां रखोरे थिये, ते तैन रोट्टी पानी देइतां तैन केरि हेरगेश केरतो राव। फिरी हुनी तू ज़ोतस, ‘गेइतां अपने मालिके सेइं ज़ो, कि एलिय्याह मैल्होरोए!’ अगर अवं इन ज़ोइलो त तैखन तै मीं मारेलो।” एलिय्याहे ज़ोवं, “सेना केरो यहोवा ज़ेसेरे हज़ूरी मां अवं रहताईं, तैसेरी कसम अज़ अवं अहाब राज़े सेइं मिलेलो।” तैखन ओबद्याह अहाबे कां मिलने जेव, ते तैस सेइं ज़ोवं; ते अहाब एलिय्याहे सेइं मिलने च़लो।

ते ज़ेरो अहाबे एलिय्याह लाव त ज़ोने लगो, “हे इस्राएले सताने बाला कुन तू तै आस?” एलिय्याहे ज़ोवं, “मीं इस्राएली लोकन कोई कष्ट नईं दित्तोरू, बल्के तीं ते तेरे बाजी केरे घराने एन कष्ट दित्तोरूए; किजोकि तुस यहोवारे हुक्म शैरतां बाल देबतेरे मूरती केरि पूज़ा केरने लगे। ते हुनी कोन्ची भेज़तां सारे इस्राएले ते बाल देबतेरे 450 नबी ते अशेरा देबरे 400 नबी ज़ैना ईजेबेल रैनी सेइं साथी खाते थिये, मीं कां कर्मेल पहाड़े पुड़ अकोट्ठे केर।”

तैखन अहाबे सारे इस्राएली लोकन जो समाद भेज़ो ते तैना सारे नबी कर्मेल पहाड़े पुड़ अकोट्ठे किये। ते एलिय्याह नबी सारे इस्राएली लोकन कां एइतां ज़ोने लगो, “तुस कताली तगर दूई खियालन मां लटकोरे राले अगर यहोवा परमेशरे, त तैस पत्ती च़ला; ते अगर बाले त तैस पत्ती च़ला।” लोकेईं तैसेरे जुवाबे मां कोई गल न ज़ोई। तैखन एलिय्याहे लोकन सेइं ज़ोवं, “यहोवारे नेबन मरां सिर्फ अवें राहोरोइं; ते बाल देबतेरे नबी 450 आन। एल्हेरेलेइ हुनी दूई बछ़ड़ां असन दित्तां गान, ते तैना अक अपने लेई केटतां ते कैड़ु च़ुनतां तैस पुड़ रखन, ते तैस अग न लान; ते अवं होरू बछ़ड़ू केटतां ते कैड़ु च़ुनतां तैन पुड़ रखेलो, ते अग न लेइलो। तैखन तुस अपने देबते कां प्राथना केरथ, ते अवं यहोवा कां प्राथना केरेलो, ते ज़ै अग बिछ़ड़तां जुवाब देलो तैए परमेशर भोल्हो।” तैखन सारे लोक ज़ोने लगे, “ऐह गल ठीके।” ते एलिय्याहे बाल देबतेरे नेबन सेइं ज़ोवं, “पेइले तुस अक बछ़ड़ू च़ुनतां तियार केरा, किजोकि तुस हछे आथ; ते अपने देबते कां प्राथना केरा, पन अग न लेइयथ।” तैखन बाल देबतेरे नबी तैन बछ़ड़ू ज़ैन तैन दित्तोरू थियूं नेइतां तियार कियूं, ते झ़ेझ़ेरे देंते दुपहरन तगर एन ज़ोइतां बाल देबते कां प्राथना केरते राए, “हे बाल इश्शी प्राथना शुन!” पन न कोई आवाज़ शुनोई ते न कोई जुवाब देनेबालो मैल्हो तैखन तैना एपनी बनेवरी वेदी पुड़ उछ़ड़ने ते छालां मारने लगे। दुपहरां केरे मौके एलिय्याहे एन ज़ोइतां तैन केरो मज़ाक बनाव, “ज़ोरे-ज़ोरे सेइं ज़ोथ, तै त देबतोए; तै त ध्यान लेइतां मघन भोल्हो, या कोस्कोई जेवरो भोल्हो या सफरे मां भोल्हो, या भोइ सकते तै झ़ुलोरो भोए तै बींझ़ावरो लोड़ते।” ते तैनेईं बड़े ज़ोरे-ज़ोरे सेइं ज़ोइतां अपने रीतरे मुताबिक छ़ुरेईं ते भालेईं सेइं अपनो आप एत्रो ज़खमी कियो कि तैना खूने सेइं भेरोई जे। दुपहर ढेली जे ते ड्लवझ़री बलि च़ाढ़नेरे मौके तगर तैना नबूवत केरते राए, पन न कोई आवाज़ शुनोई ते न कोई जुवाब देनेबालो मैल्हो, ते न केन्चे ध्यान दित्तू।

तैखन एलिय्याहे सेभी लोकन सेइं ज़ोवं, “मीं कां नेड़े एज्जा;” ते सब लोक तैस कां नेड़े आए। तैखन तैनी यहोवारी वेदी ज़ै तैनेईं बिछ़ड़ोरी थी फिरी तैसारी मरम्मत की। फिरी एलिय्याहे याकूबेरे मट्ठां केरि गिनतरे मुताबिक ज़ैस कां यहोवारू एन वचन एवरू थियूं, “तेरू नवं इस्राएल भोल्हु।” बारहे घोड़ ताले, ते तैन घोड़न सेइं यहोवारे नंव्वेरी अक वेदी बनाई; ते तैसेरे च़ेवरे पासन अक डुग्घी खाई बनाई, कि तैस मां दूई सआ बीज़ एज्जी सकतु थियूं। तैखन तैनी वेदी पुड़ कैड़ु च़ुनतां, ते बछ़ड़ू केटतां तैसेरे टुक्ड़े बनेइतां तैस पुड़ रख्खू, ते ज़ोवं “च़ेवर घड़े पानी भेरतां होमबलि ते कैड़न पुड़ छ़डा।” तैखन तैनी ज़ोवं, “दूइयोवं बार भी एन्च़रे केरा,” तैखन लोकेईं दूइयोवं बार भी एन्च़रे कियूं। तैनी फिरी ज़ोवं, “ट्लेइयोवं बार भी एन्च़रे केरा;” तैखन लोकेईं ट्लेइयोवं बार भी एन्च़रे कियूं। ते पानी वेदरे च़ेवरे पासन भेरतां भोवं, ते खाई भी तैनी पैनी सेइं भरी।

ते ड्लवझ़री बलि च़ाढ़नेरे मौके एलिय्याह नेबे नेड़े गेइतां प्राथना की, “हे अब्राहम, इसहाक, ते इस्राएलेरे परमेशर यहोवा! अज़ एन बांदू केर कि इस्राएले मां तूए परमेशर आस, ते अवं तेरो दास आईं, ते मीं एन्ना सब कम्मां तीं करां वचन मैलतां कियोरन। हे यहोवा! मेरी प्राथना शुन, कि एना लोक बुझ़न कि हे यहोवा, तूए परमेशरस, ते तूए तैन केरो मन अपने पासे आनतस।” तैखन यहोवारी अग अम्बरेरां अई ते होमबलि ते कैड़ु ते घोड़ ते धूड़ी समेत भस्म केरतां छ़डू, ते ज़ैन पानी खैई मां थियूं तैन भी शुक्‍की जेवं। एन हेरतां सारे लोक तुत्तरेरे भारे तल्‍ले मां झुकतां ज़ोने लगे, “यहोवाए परमेशरे, यहोवाए परमेशरे;” एलिय्याहे तैन सेइं ज़ोवं, “बाल देबतेरे नेबन ट्लाथ, तैन मरां अक भी न लोड़े छुटोरो;” तैखन तैनेईं तैना ट्लाते, ते एलिय्याहे तैना बुन कीशोनेरे नाले मां नेइतां मारे। फिरी एलिय्याहे अहाब राज़े सेइं ज़ोवं, “गा उठ ते खा पी, किजोकि मीं बेड़ि झ़ेड़री आवाज़ शुनोने लगोरीए।” तैखन अहाब खाने पीने च़लो जेव, ते एलिय्याह कर्मेल पहाड़ेरी च़ोटी पुड़ च़ेढ़ी जेव, ते तल्‍ले मां झुकतां अपनि क्रोड़ी ज़ैंधन मां रख्खी, ते तैनी अपने सेवके सेइं ज़ोवं, “बाह गेइतां समुन्दरेरे पासे तक,” तैखन तैनी बाह गेइतां हेरू ते बुन वापस गेइतां ज़ोने लगो, “किछ न लेइहोए।” एलिय्याह तै एन्च़रे सत बार भेज़ो। सत्तोवं फेरे तैनी ज़ोवं, “तक समुन्दरे मरां मैन्हेरे हथ्थे बराबर बिदलार निसने लगोरीए।” एलिय्याह ज़ोने लगो, “अहाबे सेइं गेइतां ज़ो, ‘रथ जोट्लतां बुन गा, कोस्कोई एरू न भोए कि तू झ़ेड़रे वजाई सेइं रुकी गास।’” थोड़े ज़ेरे वक्तेरां बाद अम्बर बिदलारी सेइं भेरोई जेवं, ते ऐंधी सेइं कालू भोवं ते बड़ी भारी झ़ड़ी बखने लगी; ते अहाब सुवार भोइतां वापस यिज्रेल नगरे जो च़लो।1 यहोवारी शक्ति एलिय्याह पुड़ एरी भोइ; कि तै मझ़ बेन्धतां अहाबे अग्री-अग्री यिज्रेल नगरे तगर दौड़तो च़लो जेव।2

Source notes (2)
  1. Cross-reference याक. 5:18.
  2. Cross-reference लूक. 12:35.

Bhadrawahi Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.