Paliya Bible
लुका 7
एक सुबेदार नो भरहो
(मत्ती 8:5-13)
जत्यार ईसु माणहुम ने वात ह़मळाय देदो, अने अळतेण कफरनहुम ह़ेर मे आयो। तां एक रोमी राज ना सुबेदार नो एक गुलाम पावोर हतो, तीहयो तीने घणो मोंग करतो हतो, तीहयो पावोर घणो जबर मांदो पड़्यो के मरवात वाळो हतो। अने सुबेदार ईसुन बारा मे ह़मळी र्यो हतो; एतरे तीहयो युहदी माणहु ना थोड़ाक डायला अदमड़ा ने ईसुन्तां आहयी वीन्ती करवा करीन मोकल्यो के तु आवीन मारा गुलाम पावोर ने वारु करीन बचाड़ ले। तीहया ईसुन्तां आवीन रावण्या करीन वीन्ती करता र्या, के “तु हीनी मदत कर, काहाके हीय्यो सुबेदार घणो वारु माणेह से। काहाके हीय्यो सुबेदार, आमने युहदी माणहु ने मोंग करे, अने अमारी जुगु भगवान नो भक्तीन घोर ने बणावलो से।”
ईसु तीमनी ह़ाते चाल पड़्यो। अने तीहयो तीमना घोरन तां पुगवा मेत हतो, ता सुबेदार आह़फा ना दोस्तीदार ना लारे ईसुन्तां ईसम की मोकल्यो, “ए मालीक, तु वेला ना करे, मे हीनी लायक नी हय के तु मार घोर ना साहळे आवे। एतरे मे मारा मन मे ‘मे वारलो माणेह से’ ईसम लग नी ह़मज्यो, अने तने भेटवा लग नी आयो। पण तु आञे रीन एकीत बोल कीदे, ता मारो पावोर आरगो हय जहे। मे बी बीजा ना हक मे रेवा वाळो एक नानोह माणेह से। मारा हक मे सीपायड़ा रेय। जत्यार मे एक जणा ने ‘जा केम, ता तीहयो जाय’ अने बीजा ने ‘आव’ केम ता तीहयो आवे अने मारा काना बी पावोर ने ‘आहयु कर’ केम, ता तीहया काम ने करे।”
आहयी वात ह़मळीन ईसु वहराय ज्यो अने आह़फा पसळ आवत्ला माणहु भणी भाळीन केदो, “मे तमने आहयु केम के ईस्रायली माणहु मे बी एतरो पक्को भरहो देखवा नी जड़्यो।”
अने जे माणहुम ने सुबेदार मोकल्लो हतो तीहया माणहु पासा घोर जाय्न तीहया मांदला गुलाम पावोर ने आरग्लो देख्या।
ईसु नाईन ह़ेर नी रंडायली ना सोरा ने जीवतो करे
थोड़ाक दाड़ान अळतेण, ईसु नाईन नाम ना ह़ेर मे ज्यो। ईसु ना चेला अने माणहुन एक मोट्लो टोळो बी ईसु ह़ाते ज्यो। जत्यार तीहया ह़ेर ना झापला पोर पुग्या, तीमने थोड़ाक माणहु बारथा आवत्ला भेट्या। तीहया एक मरला माणेह ने गाड़वा लीजवा बाज रेला। तीहयो रंडायली बयर नो एक खोळ्यो सोरो हतो। माणहु नो एक मोट्लो टोळो रंडायली बयर ह़ाते हतो। तीमने देखीन मालीक ईसु ने घणी गीण आवी। ईसु तीमने केदो, “रड़ो ना।” अळतेण तीहयो धोड़ ने तां ज्यो अने धोड़ ने छीम्यो। धोड़ उचलवा वाळा उबा री ज्या। तत्यार ईसु मरला ने केदो “ए जुवान्या, उठ!” मरलो सोरो तत्यारुत उठीन बह ज्यो अने वात करवा बाज ज्यो! ईसु तीने तीनी आय्ह नी सुपरत कर देदो।
आखा माणहु घण-जबर बीह ज्या। तीहया भगवान नी बड़ाय करता जीन केदा, “भगवान वगे गेथा केण्या एक माणेह ने अमारीम गेथो उबो करलो से, ह़ाचलीन भगवान आह़फोत, आह़फा माणहुम ने बचाड़वा आवलो से!”
ईसुन आहया घणा काम नी खबर आखा युहद्या जीला मे अने आड़े-धेड़े ना आखा मुलक मे पुग जी।
बपतीस्मा आपण्या युहन्ना नी वात
(मत्ती 11:2-19)
युहन्ना ना चेला युहन्ना ने आहयी आखी वात ना बारा मे खबर आप्या। तत्यार युहन्ना आह़फा ना चेला मे गेथा बे चेला ने बोलावीन मालीक ईसुन्तां ईसम पुछवा मोकल्यो, “तुत मसी से ह़ु, जे आव्वा वाळो से, के आमु काना बीजा नी वाट जोवया?”
अने आहया बे चेला ईसुन्तां आवीन केदा, “बपतीस्मा आपण्यो युहन्ना आमने तारीन्तां आहयु पुसवा मोकल्लो से, के आव्वा वाळो मसी तु से ह़ु, के आमु काना बीजा नी वाट जोवया?”
ते वखत ईसु घण ढेरका मांदला माणहु ने, मंदवाड़ मे गेथा, हीड़ा-पीड़ा मे गेथा, अने भुत ना हक मे गेथा सोड़ायो, अने ढेरेत आंदळा ना डोळा उगाड़ देदो, अने तीहया देखवा बाज ज्या। अने ईसु युहन्ना ना चेला ने केदो, “जे कंय तमु देख्या अने ह़मळ्या, तीहयु युहन्ना ने जाय्न की देजो; के आंदळा देखवा बाज ज्या, लंगड़ा चालवा-फीरवा बाज ज्या, कुड़ावा वारु हय्न चोखा हय ज्या; अने मरला जीवता हय ज्या; अने गरीब ने खुस-खबर ह़मळावे। अने जुगाळो से तीहयो, जे मारी कारण सी ठोकर नी खाय!”
बपतीस्मा आपण्या युहन्ना ना लारे मोकल्ला चेला पासा जत र्या, तत्यार ईसु बपतीस्मा आपण्या ना बारा मे केवा बाज ज्यो, “तमु उजाड़ी बड़ा मे ह़ु, देखवा जेला हता? वाहळा मे हीलत्ला वाहण्या ने? ता तमु अळी ह़ु देखवा जेला? लेफड़्या लुगड़ा पेरला माणेह ने? नी, जे लेफड़्या लुगड़ा पेरे अने मोज-मस्ती मे रेय, तीहया माणहु ते बांदली हवेली मे रेय। ता ह़ु देखवा जेला? काना भगवान वगे गेथा केण्या माणेह ने देखवा जेला? होव, मे तमने केम, जे भगवान वगे गेथा आखा माणहु गेथो बी मोटा माणेह ने देखवा जेला। आहयो तीहयोत युहन्नो से, जीना बारा मे लीखलु से, के ह़मळ! मे मारो ह़रगदुत तार गेथो अगळ मोकलही। तीहयो तार अगळ तारी जुगु रोहो तीयार करहे।” मे तमने केम, “माणहु मे बपतीस्मा आपण्या युहन्ना गेथु कोय बी मोटु नी हय।” ते बी, मे तमने केम, “भगवान ना राज मे जे आखा गेथो नानो से, तीहयो बपतीस्मा आपण्या युहन्ना गेथो बी मोटो से।” 1
आखा माणहु बी अने फाळो लेण्या बी “बपतीस्मा आपण्या युहन्ना नी ह़मळीन तीनी सी बपतीस्मा लीन भगवान ने खरो मान लेदा। पण फरीसी माणहु अने कायदो ह़ीकाड़वा वाळा मास्तर्या, युहन्ना सी बपतीस्मा नी लेदा अने आह़फाम ना बारा मे भगवान नी मरजी ने टाळ देदा।
“पण मे आहयी पीड़ी ना माणहु नी बराबरी कोय सी करु? तीहया हाट मे बहला तीहया सोराम नी तेवा से? जे एक-बीजा सी आड़ीन केता हता; के आमु तमारी जुगु नचाड़वा करीन खुसी नु गीत गाया, अने तमु नी नाच्या, आमु तमारी जुगु रड़वा-कलपवा नु गीत गाया पण तमु नी रड़्या! काहाके बपतीस्मा आपण्यो युहन्नो रोट्लो नी खादो अने अंगुर नो रोह बी नी पीदो, अने तमु की र्या के ईने भुतड़ो लाग र्यो। मे मनख्या नो सोरो बणीन आयो अने मे खातो-पीतो आय र्यो; अने तमु मने की र्या, देखो, आहयो माणेह हीजर्यो अने ह़रांग्यो से, अने फाळो लेण्या अने पापी माणहु नो दोस्तीदार से। पण जे माणहु ने भगवान नी अक्कल ह़ीकाड़े तीहया खरला से।”
ईसु फरीसी ना घोर पापी बयर ने माफी आपे
कानोह फरीसी ईसु ने आह़फा ना घोर खावा करीन नेवतु आप्यो; ता ईसु तीहया फरीसी माणेह ना घोर आवीन खाणु खावा बह्यो। 2अने ह़मळो, तीहया ह़ेर नी एक पापी बयर ने आहयु मालम हय ज्यु के ईसु फरीसी ना घोर खाणु, खावा बाज र्यो। तीहयी तां ह़ारीक घण मोगला दगड़ा नी ह़ीही मे ईत्तर लीन आवी। अने तीहयी पापी बयर रड़ती जाय्न ईसु ना पोग ह़ाते उबी हय्न, अने तीना आहवा ने ईसुन पोग पोर पाड़ीन ईसु ना पोग ने भींगवा बाज जी अने ईसु ना पोग ने आह़फी ना नीम्बाळा वेर नुच्छी अने वळ-वळीन कुको दीन तीना पोग पोर ईत्तर लगाड़ी। आहयु आखु देखीन, फरीसी माणेह, जे ईसु ने खावा करीन नेवतु आपलो हतो, तीहयो आह़फा ना मन मे केदो, “कदीम आहयो भगवान वगे गेथी वात केण्यो माणेह हतो, ता आहयो ह़ाचलीन जाण जतो के, आहयी बयर हीने छीमवा बाज री, तीहयी कोय से अने केवी से, हीय्यी ते पापी बयर से।”
तीना मन नी वात जाणीन ईसु तीहया फरीसी पंथवाळा ने केदो, “ए सीमोन, मे तने कंय केवा हींडु।” तीहयो सीमोन ईसु ने जपाप आप्यो, “ए मास्तर के।”
ईसु केदो के “काना ह़ोवकार ना बे करजा वाळा हता, एक जणो पांच ह़ोव रुप्यान करजा वाळो हतो, अने बीजो पचाह रुप्यान करजा वाळो हतो। बाखीन तीमनी पांह मालीक नो करजो छुटवा कंय नी हतु। एतरे ह़ोवकार बेम जणा ने माफ कर देदो। हाव केवो, तीमनी मे गेथो कोय तीहया ह़ोवकार ने जादा मोंग करहे?”
सीमोन केदो, “मारी नींगा मे, तीहयो वदु मोंग करहे जीनो वदु करजो माफ हयो। तु तालेत वीच्यारीन केदो।” अने ईसु तीहयी बयर भणी भाळीन, सीमोन ने केदो, “आहयी बयर ना बारा मे वीच्यार ते कर? मे तारा घोर आयो, अने तु मने पोग धोव्वा, पाणी लग नी आप्यो; पण आहयी मारा पोग ने आह़फी ना आहवा करीन धोयी अने नीम्बाळा वेर नुच्छी।” अने तु मने कुको नी देदो, पण जत्यार गेथो मे आहया घोर मे आयो, तत्यार गेथी हजु लग, आहयी मारा पोग ने गोळा दी री। अने तु मारा मुंडे तेल नी चोपड़्यो, पण आहयी मारा पोग पोर ईत्तर लगाड़ली से। एतरे मे तने केम, “आना घणा ढेरका पाप हता, पण आने माफी जड़ जेली से। काहाके आहयी घण मोंग देखाड़ली से। पण जीने कमती माफी जड़ी, तीहयो कमतो मोंग देखाड़े।”
अने अळतेण आहयु कीदीन ईसु तीहयी बयर ने केदो, “तारा पाप नी माफी तने जड़ जेली से।”
अने तीहयी टेमे जे माणहु ईसु ह़ाते खाणु खावा बहला हता, तीहया आह़फाम ना मन मे आहयु वीच्यार करवा बाज ज्या, “आहयो कोय से जे पाप नी बी माफी आपे?”
पण ईसु तीहयी बयर ने केदो, “तारो भरहो तने बचाड़ लेदलो से। अने हाव तु सांती सी जत रे।”
Source notes (2)
- Cross-reference मत्ती 21:32; लुका 3:12
- Cross-reference मत्ती 26:7; मरकुस 14:3; युहन्ना 12:3
Paliya Bible. Copyright © The Word for the World International. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.