হিতো 11

1ভুল তুলাচনী যিহোৱাৰ ঘিণলগীয়া;

কিন্তু সঠিক জোখ তেওঁৰ সন্তোষ জনক।

2যেতিয়া অহংকাৰ হয়, তেতিয়া অপমানো হয়;

কিন্তু নম্ৰতাই প্রজ্ঞা আনে।

3সাধুলোকৰ সততা তেওঁলোকৰ পথদৰ্শক;

কিন্তু বিশ্বাস-ঘাতকসকলৰ কুটিলতাই তেওঁলোকক বিনষ্ট কৰে।

4ক্ৰোধৰ দিনত ধন-সম্পত্তি মূল্যহীন;

কিন্তু সত্যতাই মৃত্যুৰ পৰা তোমাক উদ্ধাৰ কৰে।

5সিদ্ধলোকৰ ধাৰ্মিকতাই তেওঁৰ পথ সমান কৰে;

কিন্তু দুষ্টলোক নিজৰ দুষ্টতাৰ দ্বাৰাই পতিত হয়।

6যিজনে সিদ্ধ কাৰ্যৰ দ্বাৰাই ঈশ্বৰক আনন্দিত কৰে, তেওঁ ৰক্ষা পায়;

কিন্তু নিজৰ আকাংক্ষাৰ বাবে বিশ্বাসঘাতক সকলে ফান্দত পৰে।

7দুষ্টলোকৰ যেতিয়া মৃত্যু হয়, তেতিয়া তেওঁৰ আশাবোৰ বিলুপ্ত হৈ যায়;

আৰু আশা যি তেওঁৰ শক্তি আছিল, সেই শক্তি ব্যৰ্থ হৈ যায়।

8সৎ কাৰ্য কৰা জনে সঙ্কটৰ পৰা ৰক্ষা পায়;

কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে দুষ্টলোকলৈ সঙ্কট আহে।

9তেওঁ নিজৰ অবিশ্বাসী মুখেৰে চুবুৰীয়াক ধ্বংস কৰে;

কিন্তু জ্ঞানেৰে যিজনে সৎ কাৰ্য কৰে, তেওঁ সুৰক্ষিত হয়।

10যেতিয়া সৎ কাৰ্য কৰা লোকৰ উন্নতি হয়, তেতিয়া নগৰখনে উল্লাস কৰে;

কিন্তু যেতিয়া দুষ্টলোকৰ বিনাশ ঘটে, তেতিয়া আনন্দ-ধ্বনি হয়।

11ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰা লোকসকলৰ আশীৰ্ব্বাদৰ দ্বাৰাই নগৰৰ উন্নতি হয়;

কিন্তু দুষ্টলোকৰ মুখৰ দ্বাৰাই নগৰ উচ্ছন্ন হয়।

12বন্ধুক অবজ্ঞা কৰা লোক জ্ঞানশূন্য;

কিন্তু সুবিবেচনা কৰা লোক নিমাতে থাকে।

13পৰচৰ্চ্চা কৰা লোকে গুপুত কথা প্ৰকাশ কৰে;

কিন্তু বিশ্বাসী লোকে বিষয়বোৰ গুপুতে ৰাখে।

14যি খন দেশ জ্ঞানেৰে পৰিচালিত নহয়, সেই দেশৰ পতন হয়;

কিন্তু বহুত উপদেষ্টাৰ আলোচনাৰ দ্বাৰাই দেশৰ উন্নতি হয়।

15যিজনে অচিনাকী লোকৰ জামিন হয়, তেওঁৰ নিশ্চয় অনিষ্ট হ’ব;

কিন্তু যিজনে জামিন হ’বলৈ ইচ্ছা নকৰে, তেওঁ নিৰাপদে থাকে।

16দয়ালু মহিলাই সন্মান পায়;

কিন্তু নিৰ্দয় লোকে সম্পত্তিক ধৰি ৰাখে।

17দয়ালু লোকে নিজৰ উপকাৰ কৰে;

কিন্তু নিৰ্দয় লোকে নিজৰ অনিষ্ট কৰে।

18দুষ্টলোকে উপাৰ্জনৰ বাবে মিছা কথা কয়;

কিন্তু যি জনে সত্যৰ গুটি সিঁচে তেওঁ প্ৰকৃত পুৰস্কাৰ পায়।

19যি সাধুলোকে সৎ কাৰ্য কৰে, তেওঁ জীৱন লাভ কৰে;

কিন্তু যিলোকে দুষ্টতা অনুসৰণ কৰে, তেওঁৰ মৃত্যুৰ হ’ব।

20কুটিল মনৰ লোক যিহোৱাৰ ঘিণ লগা;

কিন্তু যিসকলৰ আচৰণ সিদ্ধ, তেওঁলোকত তেওঁ আনন্দ পায়।

21নিশ্চিত হোৱা যে, দুষ্ট লোকে শাস্তি নোপোৱাকৈ নাথাকিব;

কিন্তু সত্যতাত চলা লোকসকলৰ বংশই উদ্ধাৰ পাব।

22গাহৰিৰ নাকত সোণৰ নথ যেনে,

সুবিবেচনা নথকা সুন্দৰী মহিলাও তেনে।

23সত্যতাত চলা লোকৰ আকাংক্ষাৰ ফল উত্তম;

কিন্তু দুষ্টলোকে কেৱল ক্ৰোধৰ আশা কৰে।

24যি লোকে গুটি সিঁচে, তেওঁ অধিক সংগ্রহ কৰে;

আৰু যি লোকে গুটি নিসিঁচে, তেনে লোকলৈ দৰিদ্ৰতাহে আহে।

25দয়ালু লোকৰ উন্নতি হয়,

আৰু যি লোকে আনলোকক পানী দিয়ে, তেওঁ নিজৰ বাবেও পানী পায়।

26যি লোকে শস্য বিক্রী কৰিবলৈ অমান্তি হয়, তেওঁক লোকসকলে শাও দিয়ে;

কিন্তু যি লোকে বিক্রী কৰে, তেওঁ মুৰত মুকুট স্বৰূপ আশীৰ্ব্বাদ লাভ কৰে।

27যিলোকে আগ্রহেৰে ভাল কৰিবলৈ বিচাৰে, তেওঁ অনুগ্ৰহো বিচাৰে;

কিন্তু যি জনে দুষ্টতা বিচাৰে, তেওঁ তাকে পায়।

28যিজনে নিজৰ ধন-সম্পত্তিত নির্ভৰ কৰে, তেওঁ পতিত হয়;

কিন্তু সত্যতাত চলা জন পাতৰ দৰে লহপহকৈ বাঢ়ি উঠে।

29যিজনে নিজৰ পৰিয়ালক দুখ দিয়ে, তেওঁৰ বায়ুৰূপ আধিপত্য হ’ব;

আৰু অজ্ঞানী লোক বুদ্ধিমানৰ দাস হ’ব।

30সত্যতাত চলা জন জীৱনদায়ক গছৰ দৰে,

কিন্তু হিংস্রতাই জীৱন কাঢ়ি নিয়ে।

31সত্যতাত চলা জনে যদি তেওঁ পাবলগীয়া প্ৰতিফল পায়,

তেনেহ’লে কিমান অধিক পৰিমাণে দুষ্টলোক আৰু পাপীয়ে পাব।