Zebur 31

31-küy •••• Bésim astida

1Neghmichilerning béshigha tapshurulup oqulsun dep, Dawut yazghan küy: —

Sen Perwerdigarni, men bashpanah qildim;

Méni héchqachan yerge qaritip qoymighaysen;

Öz heqqaniyliqing bilen méni azad qilip qutquzghaysen; 1

2Manga qulaq salghaysen, méni tézrek qutquzuwalghaysen;

Manga qoram tash,

Özümni qoghdaydighan qorghanliq qel’e bolghaysen.

3Chünki Sen méning uyultéshim, méning qorghinimdursen;

Shunga Öz naming üchün méni yétekligeysen, méni bashlighaysen.

4Manga yoshurun sélin’ghan tuzaqtin qedemlirimni tartqaysen;

Chünki Sen méning bashpanahimdursen.

5Men rohimni qolunggha tapshurdum;

Sen manga nijatliq qilip hörlükke chiqarghansen, i Perwerdigar, heq Tengri. 2

6Yalghan ilahlargha choqunidighanlardin yirginip keldim;

Men bolsam Perwerdigargha étiqad qilimen. 3

7Özgermes muhebbiting bilen xushal bolup shadlinimen;

Chünki méning xarliqimni kördüngsen;

Jénimning azap-oqubetliridin xewer tapting.

8Méni düshmenlirimning qoligha chüshürmiding,

Belki putlirimni kengri jaygha turghuzdung.

9I Perwerdigar, manga rehim-shepqet körsetkeysen,

Chünki béshimgha külpet chüshti;

Derd-elemdin közüm tügüshey dep qaldi,

Jénim, wujudummu shundaq. 4

10Hayatim qayghu-hesret bilen,

Yillirim ghem-ghusse bilen uprawatidu.

Gunahim tüpeylidin maghdurum kétey dep qaldi,

Ustixanlirim sizip ketti.

11Men reqiblirimning iza-ahanitige qaldim,

Yéqinlirim aldida téximu shundaq;

Tonushlirimghimu bir wehime boldum;

Kochida méni körgenlermu mendin dajip qachidu. 5

12Hemmeylen méni ölgen ademdek, könglidin chiqirip tashlashti;

Puchuq chinidek bolup qaldim.

13Chünki nurghunlarning töhmetlirini anglidim,

Wehime terep-tereplerde turidu;

Ular manga hujum qilishqa meslihetlishiwatidu,

Jénimni élishqa qest qilishiwatidu.

14Biraq men Sanga tayinimen, i Perwerdigar;

«Sen méning Xudayim!» — dédim.

15Méning künlirim Séning qolungdidur;

Méni düshmenlirimning qolidin hem manga ziyankeshlik qilghuchilardin qutquzghaysen.

16Qulunggha didaringning jilwisini chüshürgeysen;

Özgermes muhebbiting bilen manga nijatliq ata qilghaysen.

17I Perwerdigar, méni yerge qaritip qoymighaysen;

Chünki men Sanga iltija qildim;

Reziller yerge qarap qalsun;

Ularning tehtisarada zuwani tutulsun;

18Yalghan lewler zuwandin qalsun!

Ular heqqaniylarni xalighanche mazaq qilip tekebburluq bilen sözlimekte!

19Özüngni bashpanah qilghanlar üchün insan balilirining köz aldida körsetken iltipatliring,

Yeni Özüngdin qorqidighanlar üchün, saqlighan iltipat-németliring neqeder moldur! 6

20Sen ularni insanlarning suyiqestliridin Öz huzurungdiki yoshurun dalda jaygha alisen;

Sen ularni til-ahanetlerdin sayiwiningde yoshurup qoyisen.

21Perwerdigargha teshekkür-medhiyiler yollansun!

Chünki U özgermes muhebbitini zulmetlik bir sheherde ajayib nimayen qildi! 7

22Chünki men dekke-dükkide hoduqup: —

Séni, méni közidin chiqirip qoydimikin, dep qorqqanidim;

Halbuki, men nale kötürüp yélin’ghinimda, peryadimgha qulaq salding.

23Perwerdigarni söyünglar, i Uning barliq mömin bendiliri!

Perwerdigar Özige sadiqlarni qoghdaydu,

Hem tekebburluq bilen ish qilghuchilarning qilmishlirini öz béshigha hessilep qayturidu!

24I Perwerdigarni telmürüp kütkenler,

Jigerlik bol, qelbing merdane qilinsun! 8