Zebur 144

144-küy •••• Padishahning nijatliqi — xelqning bexti

1Dawut yazghan küy: —

Qollirimgha jeng qilishni,

Barmaqlirimgha urushni ögitidighan,

Méning Qoram Téshim Perwerdigargha teshekkür-medhiye qayturulghay! 1

2Méning özgermes shepqitim we méning qorghinim,

Méning égiz munarim we nijatkarim,

Méning qalqinim we tayan’ghinim, men Uningdin himaye tapimen;

U Öz xelqimni qol astimda boysundurghuchidur! 2

3I Perwerdigar, Sen uningdin xewer alidikensen, adem dégen zadi néme?

Uning toghruluq oylaydikensen, insan balisi dégen néme? 3

4Adem bolsa bir nepesturla, xalas;

Uning künliri ötüp kétiwatqan bir kölenggidur, xalas. 4

5I Perwerdigar, asmanlarni égildürüp chüshkeysen;

Taghlargha tégip ulardin is-tütek chiqarghaysen; 5

6Chaqmaqlarni chaqquzup ularni tarqitiwetkeysen;

Oqliringni étip ularni qiyqas-süren’ge salghaysen; 6

7Yuqiridin qolliringni uzitip,

Méni azad qilghaysen;

Méni ulugh sulardin,

Yaqa yurttikilerning changgilidin chiqarghaysen.

8Ularning aghzi quruq gep sözleydu,

Ong qoli aldamchi qoldur. 7

9I Xuda, men Sanga atap yéngi naxsha éytimen;

Ontargha tengkesh bolup Sanga küylerni éytimen. 8

10Sen padishahlargha nijatliq-ghelibe béghishlaysen;

Qulung Dawutni ejellik qilichtin qutuldurisen.

11Méni qutuldurghaysen, yat yurttikilerning qolidin azad qilghaysen;

Ularning aghzi quruq gep sözleydu,

Ong qoli aldamchi qoldur.

12Shundaq qilip oghullirimiz yashliqida puxta yétilgen köchetlerge oxshaydu,

Qizlirimiz ordiche neqishlen’gen tüwrüklerdek bolidu;

13Ashliq ambarlirimiz toldurulup,

Türlük-türlük ozuqlar bilen teminleydighan,

Qoylirimiz otlaqlirimizda minglap, tümenlep qozilaydighan;

14Kalilirimiz boghaz bolidighan;

Héchkim bésip kirmeydighan, héchkim jengge chiqmaydighan;

Kochilirimizda héch jédel-ghowgha bolmaydighan; 9

15Ehwali shundaq bolghan xelq némidégen bextliktur!

Xudasi Perwerdigar bolghan xelq bextliktur!