Zebur 140

140-küy •••• Ahanetchiler hem zomigerler arisida

1Neghmichilerning béshigha tapshurulup oqulsun dep, Dawut yazghan küy: —

Rezil ademdin, i Perwerdigar, méni azad qilghaysen;

Zorawan kishidin méni saqlighaysen.

2Ular könglide yamanliqlarni oylimaqta;

Ular her küni jem bolushup urush chiqarmaqchi.

3Tilini yilanningkidek ittik qilidu;

Kobra yilanning zehiri lewliri astida turidu;

Sélah. 1

4Rezil ademning qolliridin méni aman qilighaysen, i Perwerdigar;

Putlirimni putlashni qestleydighan zorawan kishidin saqlighaysen.

5Tekebburlar men üchün qiltaq, tanilarni yoshurup teyyarlidi;

Yol boyida tor yaydi,

Men üchün tuzaqlarni saldi;

Sélah. 2

6Men Perwerdigargha: «Sen méning Tengrimdursen» — dédim;

Yélinishlirim sadasigha qulaq salghaysen, i Perwerdigar;

7Perwerdigar Reb nijatliqimning küchidur;

Sen jeng künide béshimni yépip qoghdighansen.

8Rezil ademning ümidini ijabet qilmighaysen, i Perwerdigar;

Ularning hiylilirini aqquzmighaysen;

Bolmisa özlirini chong tutuwalidu.

Sélah.

9Méni qorshiwalghanlarning bolsa,

Lewliridin chiqqan shumluq ularning öz béshigha chüshsun; 3

10Üstige choghlar yaghdurulsun;

Ular otqa,

Qaytidin chiqalmighudek hanglargha tashliwétilsun;

11Tili chéqimchi ademning yer yüzide orni bolmisun;

Balayi’apet zorawanlarni tügeshküche owlaydu;

12Men bilimenki, Perwerdigar ézilgenlerning dewasini soraydu,

Yoqsulning heqqini élip béridu;

13Berheq, heqqaniylar naminggha teshekkür éytidu;

Köngli duruslar huzurungda yashaydu.