Зәбур 91

91-күй •••• Мәдһийә

1-2Шабат күни үчүн бир нахша-күй: —

Пәрвәрдигарға тәшәккүр ейтиш,

Намиңни күйләш әладур, и Һәммидин Алий Болғучи! 1

3Өзгәрмәс муһәббитиңни сәһәрдә,

Җакалаш һәқиқәт-садақитиңни түнләрдә,

4Он тарлиқ саз вә равабни челип,

Чилтар билән муңлуқ аһаңда челиш әладур!

5Чүнки Сән Пәрвәрдигар, Өз қилғиниң арқилиқ мени хурсән қилдиң,

Қоллириңниң қилғанлири билән мән роһлинип нахша ейтимән.

6Пәрвәрдигар, қилған ишлириң немидегән улуқдур!

Ойлириң наһайити чоңқурдур!

7Беғәм киши буни билмәс,

Һамақәт буни чүшәнмәс, 2

8Рәзилләр от-чөптәк айниғанда,

Қәбиһлик қилғучиларниң һәммиси гүлләнгән билән,

Мәңгү һалак болуп кетидиғанлар шулардур! 3

9Лекин Сән, и Пәрвәрдигар, әбәдил-әбәт үстүн турисән.

10Чүнки мана дүшмәнлириң, и Пәрвәрдигар,

Мана дүшмәнлириң йоқилиду;

Барлиқ қәбиһлик қилғучилар тирипирән қиливетилиду!

11Мүңгүзүмни явайи буқиниңкидәк көтирисән;

Бешимға йеңи май сүркилип, мәсиһ қилиниду.

12Мени қәст қилғанларниң мәғлубийитини өз көзум көриду;

Маңа қаршилишишқа қозғалған рәзиллик қилғучиларниң тән бәргәнлигиниму қулиқим аңлайду.

13Һәққаний адәм хорма дәриғи кәби гүлләп-яшнайду;

У Ливандики кедр дәриғидәк өсиду. 4

14Пәрвәрдигарниң өйигә тикилгәнләр,

Худайимизниң һойлилирида гүллиниду;

15Улар қериғандиму йәнә мевә бериду,

Сулуқ һәм йешил болар;

16Шуниң билән улар Пәрвәрдигар дурустур, дәп испатлайду;

У мениң қорам тешимдур,

Униңда наһәқсизлик йоқтур!