Зәбур 87

87-күй •••• Тум қараңғулуқ

1-2Кораһниң оғуллири үчүн йезилған күй-нахша: —

Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, «Махалат-леанот» аһаңида оқулсун дәп, Әзралиқ Һеман язған «Масқил»: —

И Пәрвәрдигар, ниҗатлиғим болған Худа,

Кечә-күндүз Саңа налә қилип кәлдим. 1

3Дуайим Сениң алдиңға кирип иҗабәт болсун;

Нидайимға қулақ салғайсән;

4Чүнки дәрдләрдин җеним тойған,

Һаятим тәһтисараға йеқинлашқан,

5Һаңға чүшүватқанлар қатарида һесаплинимән;

Күч-мадари қуруған адәмдәк болуп қалдим.

6Өлүкләрдин һечбир пәрксизмән,

Теним ләһәттики мурдидәкла,

Унтулғанмән Өлүкләрдәк,

Қолуңдин мәһрум болуп ташланғанмән улардәкла. 2

7Сән мени һаңниң әң тегигә,

Зулмәтлик җайларға, деңизниң чоңқур йәрлиригә чөмдүрдүң.

8Қәһриң үстүмгә еғир жүктәк басти,

Барлиқ долқунлириң билән мени қийнидиң.

9Мәндин дост-бурадәрлиримни жирақлаштурдуң;

Уларни мәндин йиргәндүрдүң;

Мән қамалғанмән, һеч чиқалмаймән.

10Көзлирим азап-оқубәттин хирәләшти;

Һәр күни Саңа нида қилимән, и Пәрвәрдигар,

Қоллиримни Саңа көтирип кәлдим.

11Өлүкләргә мөҗизә көрситәрсәнму?

Мәрһумлар орнидин туруп Саңа тәшәккүр ейтарму?

12Өзгәрмәс муһәббитиң қәбирдә баян қилинарму?

Һалакәт диярида садиқлиқ-һәқиқитиң махтиларму?

13Карамәтлириң зүлмәттә тонуларму?

Һәққанийлиғиң «унтулуш зимини»дә билинәрму?

14Бирақ мән болсам, Пәрвәрдигар, Саңа пәряд көтиримән,

Таң сәһәрдә дуайим алдиңға кириду.

15И Пәрвәрдигар, немигә җенимни ташливәттиң?

Немигә җамалиңни мәндин йошурдуң?

16Яшлиғимдин тартип мән езилгән, бемардурмән;

Вәһшәтлириңни көрүверип һеч һалим қалмиди.

17Қәһриң үстүмдин өтти;

Вәһимилириң мени набут қилди.

18Улар күн бойи ташқин сулиридәк мени оравалди,

Тамамән мени чөмдүрди.

19Җан дост-ағинилиримни мениңдин жирақлаштурдуң,

Мениң әзиз достум болса қараңғулуқтур! 3