Зәбур 18

18-күй •••• Аләм һәм Тәврат Худаниң шәривидур!

1-2Давут язған күй: —

Әршләр Тәңриниң улуқлуғини җакалайду,

Асман гүмбизи Униң қоли ясиғанлирини намайән қилиду;

3Уларниң сөзлири күн-күнләр дәриядәк еқиватиду;

Кечә-кечиләп улар билимни аян қиливатиду. 1

4Тилсиз һәм авазсиз болсиму, уларниң садаси аләмгә аңланмақта. 2

5Уларниң өлчәм таниси пүткүл йәр йүзидә тартилмақта;

Уларниң сөзлири аләмниң четигичә йәтмәктә.

Уларниң ичидә Худа қуяш үчүн чедир тиккән, 3 4

6Қуяш һуҗрисидин тойға чиққан жигиттәк чиқиду,

Бәйгигә чүшидиған палвандәк шатлиниду; 5

7Асманларниң бир четидин өрләйду,

Җаһанниң у четигичә чөргиләйду,

Униң һараритидин һеч қандақ мәхлуқат йошуруналмайду.

8Пәрвәрдигарниң тәврат-қануни мукәммәлдур,

У инсан вуҗудини йеңилайду;

Пәрвәрдигар бәргән һөкүм-гувалар муқим-ишәшлик ,

У наданларни дана қилиду. 6 7

9Пәрвәрдигарниң көрсәтмилири дурус,

У қәлбни шатландуриду;

Пәрвәрдигарниң пәрманлири йоруқлуқтур,

У көзләрни нурландуриду. 8

10Пәрвәрдигардин әйминиш пак иштур, у мәңгү давамлишиду;

Пәрвәрдигарниң һөкүмлири һәқтур,

Һәр бири тамамән һәққанийәттур.

11Улар алтундин, бәрһәқ көп сап алтундин қиммәтликтур;

Һәсәлдин, һәсәл җәвһиридин шериндур; 9

12Улар билән қулуң ойғитилиду;

Инсан уларға риайә қилишта чиң турса чоң мукапат бардур.

13Ким өз хаталиқлирини билип йетәлисун?

Мени билип-билмәй қилған гуналиримдин сақит қилғайсән;

14Өз қул-чакариңни башбаштақ гуналардин тартқайсән;

Бу гуналарни маңа ғоҗайин қилдурмиғайсән;

Шуниң билән мән қусурсиз болимән,

Еғир гунадин халий болғаймән.

15И Пәрвәрдигар, мениң Қорам Тешим вә Һәмҗәмәт-Ниҗаткарим,

Ағзимдики сөзләр, қәлбимдики ойлинишлар нәзириңдә мәқбул болғай! 10