Зәбур 17

17-күй •••• Аләмчә қутқузуш

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Пәрвәрдигарниң қули Давут язған күй; Пәрвәрдигар уни барлиқ дүшмәнлиридин һәм Саул падишаниң қолидин қутқузған күни, у Пәрвәрдигарға муну күйниң сөзлирини ейтти: —

Аһ, Пәрвәрдигарим, мениң күч-қудритим,

Мән сени сөйимән!

3Пәрвәрдигар мениң хада ташлиқ теғим, мениң қорғиним, мениң ниҗаткаримдур!

Мениң Тәңрим, мениң қорам тешим, мән Униңдин һимайә тапимән;

У мениң қалқиним, мениң қутқузғучи мүңгүзүм, мениң егиз мунаримдур! 1

4Мәдһийиләргә лайиқ Пәрвәрдигарға нида қилимән,

Шунда дүшмәнлиримдин қутқузулимән;

5Өлүмниң асарәтлири мени қоршивалди,

Ихлассизларниң ямрап кетиши мени қорқутувәтти; 2

6Тәһтисараниң танилири мени чирмивалди,

Өлүм сиртмақлири алдимға кәлди.

7Қийналғинимда мән Пәрвәрдигарға нида қилдим,

Худайимға пәряд көтәрдим;

У ибадәтханисидин авазимни аңлиди,

Мениң пәрядим Униң һозуриға кәлди,

Униң қулиқиға кирди.

8Шу чағ йәр-зимин тәврәп, силкинип кәтти,

Тағларниң һуллири дәһшәтлик тәврәнди, силкинип кәтти;

Чүнки У ғәзәпләнди. 3

9Униң димиғидин ис өрләп туратти,

Ағзидин чиққан от һәммисини жутувәтти;

Униңдин көмүр чоғлири чиқти; 4

10У асманларни тазим қилдуруп чүшти,

Пути асти тум қараңғулуқ еди.

11Бир керубни минип пәрваз қилди,

Шамалниң қанатлирида ғуюлдап учуп кәлди. 5

12У қараңғулуқни өзиниң йошурунидиған җайи қилди,

Суларниң қараңғусини,

Асманларниң қоюқ булутлирини,

Өз әтрапида чедири қилди.

13Униң алдидики йоруқлуқтин,

Қоюқ булутлар, мөлдүр, отлуқ чоғлар чиқип өтти;

14Пәрвәрдигар асманда гүлдүрлиди;

Һәммидин Алий Болғучи авазини яңратти,

Мөлдүр вә отлуқ чоғлар билән.

15Бәрһәқ, У оқлирини етип, дүшмәнлиримни тарқитивәтти;

Чақмақларни чақтуруп, уларни қийқас-чуқанға салди; 6

16Шуниң билән деңизларниң тәкти көрүнүп қалди,

Аләмниң һуллири ашкариланди,

Тәнбиһиң билән,

Димиғиңдин чиққан нәпәсниң зәрбиси билән, и Пәрвәрдигар.

17У жуқуридин қолини узитип, мени тутти;

Мени улуқ сулардин тартип алди.

18У мени күчлүк дүшминимдин,

Һәм маңа өчмәнлик қилғучилардин қутқузди;

Чүнки улар мәндин күчлүк еди.

19Күлпәткә учриған күнүмдә, улар маңа қарши һуҗумға өтти;

Бирақ Пәрвәрдигар мениң таянчим еди.

20У мени кәңри-азатә бир җайға елип чиқарди;

У мени қутқузди, чүнки У мәндин хурсән болди.

21Пәрвәрдигар һәққанийлиғимға қарап маңа илтипат көрсәтти;

Қолумниң һалаллиғини У маңа қайтурди;

22Чүнки Пәрвәрдигарниң йоллирини тутуп кәлдим;

Рәзиллик қилип Худайимдин айрилип кәтмидим;

23Чүнки Униң барлиқ һөкүмлири алдимдидур;

Мән Униң бәлгүлимилирини өзүмдин нери қилмидим;

24Мән Униң билән ғубарсиз жүрдум,

Өзүмни гунадин нери қилдим;

25Шуниң үчүн Пәрвәрдигар һәққанийлиғимға қарап,

Көз алдидики қолумниң һалаллиғиға қарап, қилғанлиримни қайтурди. 7

26Вападар-меһриванларға Өзүңни вападар-меһриван көрситисән;

Ғубарсизларға Өзүңни ғубарсиз көрситисән;

27Сап диллиқларға Өзүңни сап диллиқ көрситисән;

Тәтүрләргә Өзүңни тәтүр көрситисән;

28Чүнки аҗиз мөмин хәлиқни қутқузғучи Өзүңдурсән;

Бирақ тәкәббур көзләрни шәрмәндә қилисән;

29Чириғимни җулалиқ қилған Сәндурсән;

Пәрвәрдигар Худайим мени басқан қараңғулуқни нурландуриду;

30Чүнки Сән арқилиқ дүшмән қошуни арисидин жүгүрүп өттүм;

Сән Худайим арқилиқ мән сепилдин атлап өттүм. 8

31Тәңрим — Униң йоли мукәммәлдур;

Пәрвәрдигарниң сөзи синап испатланғандур;

У Өзигә таянғанларниң һәммисигә қалқандур.

32Чүнки Пәрвәрдигардин башқа йәнә ким илаһтур?

Бизниң Худайимиздин башқа кимму қорам таштур?

33Йәни белимни күч-қувәт билән ориғучи Тәңри,

Йолумни түптүз, мукәммәл қилғучи Тәңридур;

34У мениң путлиримни кейикниңкидәк учқур қилиду,

Шуниң билән мени егиз җайлиримда турғузиду;

35Қоллиримни уруш қилишқа үгитиду,

Шуңлашқа биләклирим мис каманни керәләйду;

36Сән маңа ниҗатлиғиң болған қалқанни ата қилдиң,

Нениң оң қолуң мени йөлиди;

Сениң мулайим кәмтәрлигиң мени улуқ қилди.

37Сән қәдәмлирим астидики җайни кәң қилдиң,

Мениң путлирим тейилип кәтмиди.

38Мән дүшмәнлиримни қоғлап йәттим;

Улар һалак болмиғичә һеч янмидим.

39Қайтидин орнидин туралмас қилип уларни янҗивәттим,

Улар путлирим астида жиқилди.

40Сән җәң қилишқа күч билән белимни бағлидиң;

Сән маңа һуҗум қилғанларни путум астида егилдүрдүң;

41Дүшмәнлиримни көз алдимда арқисиға яндуруп қачқуздуң,

Шуниң билән маңа өчмәнләрни йоқаттим.

42Улар пәряд көтәрди, бирақ қутқузидиған һеч ким йоқ еди;

Һәтта Пәрвәрдигарға нида қилди, Уму уларға җавап бәрмиди.

43Мән уларға соққа берип, шамал учурған топидәк қиливәттим;

Кочидики патқақтәк, уларни төкүвәттим.

44Сән мени хәлиқниң низалиридин қутқузғансән;

Сән мени әлләрниң беши қилғансән;

Маңа ят болған бир хәлиқ хизмитимдә болмақта. 9

45Сөзүмни аңлапла улар маңа итаәт қилиду;

Ят әлдикиләр маңа бичариләрчә тәслим болиду;

46Ят әлдикиләр чүшкүнлишип кетиду;

Улар өз истиһкамлиридин титригән һалда чиқип келиду;

47Пәрвәрдигар һаяттур!

Мениң Қорам Тешим мубарәкләнсун!

Ниҗатлиғим болған Худа һәммидин алийдур, дәп мәдһийиләнсун!

48У, мән үчүн толуқ қисас алғучи Тәңри,

Хәлиқләрни маңа бойсундурған Худадур;

49У мени дүшмәнлиримдин қутқузған;

Бәрһәқ, Сән мени маңа һуҗум қилғанлардин жуқури көтәрдиң;

Зораван адәмдин Сән мени қутулдурдуң.

50Шуниң үчүн мән әлләр арисида Саңа рәхмәт ейтимән, и Пәрвәрдигар;

Намиңни улуқлап күйләрни ейтимән;

51Пәрвәрдигар Өзи тиклигән падишаға зор нусрәтләрни беғишлайду;

Өзи мәсиһ қилғиниға,

Йәни Давутқа һәм униң нәслигә мәңгүгә өзгәрмәс муһәббитини көрситиду. 10