Зәбур 126

126-күй •••• Худа бәргән несивәни һеч ким тартивалалмайду

1«Жуқириға чиқиш нахшиси»; Сулайман язған күй: —

Пәрвәрдигар Өзи өй салмиса,

Салғучилар бекардин-бекар униңға әҗир сиңдүриду;

Пәрвәрдигар шәһәрни сақлимиса,

Күзәтчиләр бекардин-бекар ойғақ туриду.

2Силәрниң сәһәрдә орнуңлардин қопушуңлар,

Кәч болғанда йетишиңлар,

Җапа-мушәққәтни нандәк йегиниңлар бекардин-бекардур;

Чүнки У Өз сөйгинигә уйқини бериду. 1

3Мана, балилар Пәрвәрдигардин болған мирастур,

Балиятқуниң мевиси Униң мукапатидур;

4Яшлиқта тапқан балилар,

Батурниң қолидики оқлардәк болиду.

5Оқдени мошулар билән толған адәм бәхитликтур;

Шәһәр дәрвазисида туруп дүшмәнләр билән сөзлишиватқинида,

Улар йәргә қарап қалмайду. 2