Йәшая 60

Қутқузулған Зионниң парлақ келәчики

1— Орнуңдин тур, нур чач! Чүнки нуруң йетип кәлди,

Пәрвәрдигарниң шан-шәриви үстүңдә көтирилди!

2Чүнки қараңғулуқ йәр-зиминни,

Қап қара зулмәт әл-жутларни басиду;

Бирақ Пәрвәрдигар үстүңдә көтирилиду,

Униң шан-шәриви сениңдә көрүниду;

3Һәм әлләр нуруң билән,

Падишаһлар сениң көтирилгән йоруқлуғуң билән маңиду.

4Бешиңни көтәр, әтрапиңға қарап бақ;

Уларниң һәммиси җәм болуп жиғилиду;

Улар йениңға келиду, —

Оғуллириң жирақтин келиду,

Қизлириң янпашларға артилип көтирип келиниду.

5Шу чағда көрисән,

Көзлириң чақнап кетиду,

Жүрәклириң типчәкләп, ич-ичиңгә патмай қалисән;

Чүнки деңиздики байлиқлар сән тәрәпкә бурулуп келиду,

Әлләрниң мал-дуниялири йениңға келиду. 1

6Топ-топ болуп кәткән төгиләр,

Һәм Мидиян һәм Әфаһдики тайлақлар сени қаплайду;

Шебадикиләрниң һәммиси келиду;

Улар алтун һәм хушбуй елип келиду,

Пәрвәрдигарниң мәдһийилирини җакалайду.

7Кедарниң барлиқ қой падилири йениңға жиғилиду;

Небайотниң қочқарлири хизмитиңдә болиду;

Улар Мениң қобул қилишимға еришип қурбангаһимға чиқирилиду;

Шуниң билән гөзәллик-җулалиғимни аян қилидиған өйүмни гөзәлләштүримән. 2

8Кәптәрханилириға қайтип кәлгән кәптәрләрдәк,

Учуп келиватқан булуттәк келиватқан кимду?

9Чүнки араллар Мени күтиду;

Шулар арисидин оғуллириңни жирақтин елип келишкә,

Өз алтун-күмүчлирини биллә елип келишкә,

Таршиштики кемиләр биринчи болиду.

Улар Худайиң Пәрвәрдигарниң намиға,

Исраилдики Муқәддәс Болғучиниң йениға келиду;

Чүнки У саңа гөзәллик-җулалиқ кәлтүрди. 3

10Ят адәмләрниң балилири сепиллириңни қуриду,

Уларниң падишалири хизмитиңдә болиду;

Чүнки ғәзивимдә Мән сени урдум;

Бирақ шапаитим билән саңа рәһим-меһриванлиқ көрсәттим. 4

11Дәрвазилириң һәрдайим очуқ туриду;

(Улар кечә-күндүз етилмәйду)

Шундақ қилғанда әлләрниң байлиқлирини саңа елип кәлгили,

Уларниң падишалирини алдиңға йетәкләп кәлгили болиду.

12Чүнки саңа хизмәттә болушни рәт қилидиған әл яки падишалиқ болса йоқилиду;

Мошундақ әлләр пүтүнләй бәрбат болиду.

13Мениң муқәддәс җайимни гөзәлләштүрүшкә,

Ливанниң шәриви,

— Арча, қариғай вә боксус дәрәқлириниң һәммиси саңа келиду;

Шундақ қилип айиғим турған йәрни шәрәплик қилимән. 5

14Сени харлиғанларниң балилири болса алдиңға егилгиничә келиду;

Сени кәмситкәнләрниң һәммиси айиғиңға баш уриду;

Улар сени «Пәрвәрдигарниң шәһири»,

«Исраилдики Муқәддәс Болғучиниң Зиони» дәп атайду.

15Сән ташливетилгән һәм нәпрәткә учриғанлиғиң үчүн,

Һеч ким зиминиңдин өтмигән;

Әндиликтә Мән сени мәңгүлүк бир шан-шөһрәт,

Әвлат-әвлатларниң бир хурсәнлиги қилимән. 6

16Әлләрниң сүтини емисән,

Падишаһларниң әмчигидин әмгәндәк меһир-шәпқитигә еришсән;

Шуниң билән сән Мән Пәрвәрдигарни өзүңниң Ниҗаткариң һәм Һәмҗәмәт-Қутқузғучиң,

«Яқуптики қудрәт Егиси» дәп билисән. 7 8

17Мисниң орниға алтунни,

Төмүрниң орниға күмүчни әпкелип алмаштуримән;

Яғачниң орниға мисни,

Ташларниң орниға төмүрни әпкелип алмаштуримән;

Сениң һакимлириңни болса тинич-арамлиқ,

Бәглириңни һәққанийлиқ қилимән.

18Зиминиңда зораванлиқниң һеч садаси болмайду,

Чегаралириң ичидә вәйранчилиқ вә һалакәтму йоқ болиду;

Сән сепиллириңни «ниҗат»,

Дәрвазилириңни «мәдһийә» дәп атайсән.

19Нә қуяш күндүздә саңа нур болмайду,

Нә айниң җуласи саңа йоруқлуқ бәрмәйду;

Бәлки Пәрвәрдигар сениң мәңгүлүк нуруң болиду,

Сениң Худайиң гөзәл җулалиғиң болиду.

20Сениң қуяшиң иккинчи патмайду,

Ейиң толунлуғидин янмайду;

Чүнки Пәрвәрдигар сениң мәңгүлүк нуруң болиду,

Һәсрәт-қайғулуқ күнлириңгә хатимә берилиду.

21Сениң хәлқиңниң һәммиси һәққаний болиду;

Йәр-зиминға мәңгүгә егидарчилиқ қилиду;

Уларниң Мениң гөзәл җулалиғимни аян қилиши үчүн,

Улар Өз қолум билән тиккән майса,

Өз қолум билән ишлигиним болиду. 9

22Сәбий бала болса миңға,

Әң кичиги болса улуқ әлгә айлиниду,

Мәнки Пәрвәрдигар буларни өз вақтида тездин әмәлгә ашуримән.