رومیوں 13

مُلکی حکُومت تے ساڈیاں ذمہ داریاں

1ہر بندہ اِختیار آلیاں حکومتاں دی تابعداری کرے، کیوں جو کوئی حکُومت ایجھی نئیں جیہڑی خُدا دی طرفوں نہ ہووے۔ جیہڑیاں حکومتاں موجود ہِن، خُدا ای دی طرفوں مقرر تھئیاں ہِن۔ 2اِیں واسطے جیہڑا کوئی حکُومت دی مخالفت کریندے او خُدا دے قائم کیتے ہوئے اِنتظام دی مخالفت کریندے، اُونکُوں سزا مِلسی۔ 3کیوں جو نیک کم کرݨ آلا حاکماں کنُوں نئیں ڈردا۔ پر بُرے کم کرݨ آلا ڈردے۔ جے تُوں حاکم کنُوں بے خوف راہوݨ چاہندیں تاں نیکی کیتا کر، وَل اُوندی طرفوں تیکُوں شاباش مِلسی۔ 4حاکم تیڈی بھلائی کیتے خُدا دا خادم ہے۔ پر جے تُوں غلط کم کریں تاں ڈر کیوں جو اُوندے ہتھ ءچ تلوار اِینویں نئیں ڈِتی گئی۔ او خُدا دا خادم ہے تے ہر مُجرم کُوں سزا ڈے تے خُدا دا غضب ظاہر کریندے۔ 5اِیں واسطے نہ صرف سزا کنُوں بچنڑ کیتے بلکہ آپنڑے ضمیر کُوں صاف رکھنڑ کیتے وی حکُومت دے تابع راہو۔

6تُساں ٹیکس وی اِیں وجہ تُوں ڈیندے ہیوے، کیوں جو حکُومت کرݨ آلے خُدا دے خادم ہِن تے آپنڑے کم ءچ مصروف راہندے ہِن۔ 7ہر ہِک کُوں اُوندا حق ڈِتا کرو۔ جِینکُوں ٹیکس ڈیونڑا چاہیدے اُونکُوں ٹیکس ڈیؤ، جِینکُوں محصُول ڈیونڑا ہووے اُونکُوں محصُول ڈیؤ، جئیں کنُوں ڈرنڑا چاہیدے، اُوں کنُوں ڈرو تے جِیندا احترام کرنڑا چاہیدے، اُوندا احترام کرو۔

ساڈیاں مشترکہ ذمہ داریاں

8آپس دی محبت دے سِوا کہیں چیز دے قرضدار نہ راہو کیوں جو جیہڑا ڈُوجھے نال محبت رکھیندے او شریعت اُتے عمل کریندے۔ 9کیوں جو ایہ سارے حُکم جو ”زِنا نہ کر، خون نہ کر، چوری نہ کر، لالچ نہ کر1“ تے اِنہاں دے علاوہ جیہڑے وی حُکم باقی ہِن، اُنہاں ساریاں دا خلاصہ اِیں ہِک حُکم ءچ موجود ہے جو ”آپنڑے ہمسائے نال آپنڑے وانگُوں محبت رکھ2۔“ 10محبت آپنڑے ہمسائے نال بُرائی نئیں کریندی، اِیں واسطے محبت کرݨ شریعت کُوں پُورا کرݨ ہے۔

11وقت کُوں پچھاݨ تے اِینویں ای کرو، کیوں جو نیندر کنُوں جاگنڑ دا ویلا آ گئے۔ جِیں ویلے اساں اِیمان گِھن آئے ہسے، اُوں وقت دی نسبت ہُنڑ ساڈی نجات بہُوں نیڑے ہے۔ 12رات تقریباً لنگھ گئی ہے تے ڈینہہ نِکلنڑ آلا ہے، اِیں واسطے اساں اندھارے دے کماں کُوں چھوڑ تے نُور دے ہتھیار بَدھ گِھنوں۔ 13اساں حیادار زندگی گُزاروں جِینویں لوک ڈینہہ دی روشنی ءچ کریندے ہِن۔ اِیں واسطے ساڈے ءچ نچنڑ ٹپنڑ، نشہ بازی، زِناکاری، شہوت پرستی، جھیڑے تے حسد نہ ہووے۔ 14بلکہ خُداوند یسُوع المسیح کُوں پا گِھنو3 تے جِسم دیاں بُریاں خواہشاں کُوں پُورا کرݨ ءچ نہ لگے راہو۔