متّی 9

یسُوع ہِک فالج دے مریض کُوں شِفا ڈیندے

1وَل یسُوع کشتی ءچ سوار تھی تے جھیل دے پار گِیا تے آپنڑے شہر ءچ آیا۔ 2اُتھاں لوک ہِک فالج دے مریض کُوں اُوندے کولھ گِھن آئے جیہڑا کَھٹ اُتے ہا۔ یسُوع اُنہاں دا اِیمان ڈیکھ تے فالج دے مریض کُوں آکھیا، ”پوتر حوصلہ رکھ، تیڈے گُناہ معاف تھئے۔“

3ایہ ڈیکھ تے شریعت دے کُجھ عالماں آپنڑے دل ءچ آکھیا، ”ایہ کُفر بَکدے۔“

4یسُوع اُنہاں دے خیال جاݨ گِھدے تے آکھیا، ”تُساں آپنڑے دل ءچ بُرے گالھیں کیوں سوچیندے ہیوے؟ 5کیا ایہ آکھنڑ اسان ہے جو تیڈے گُناہ معاف تھئے یا ایہ آکھنڑ جو اُٹھی تے ٹُر پِھر؟ 6پر مَیں چاہندا ہاں جو تُہاکُوں پتہ لگے جو اِبنِ آدم کُوں زمین اُتے گُناہ معاف کرݨ دا اِختیار ہے۔“ وَل اُوں فالج دے مریض کُوں آکھیا، ”اُٹھی، آپنڑی کَھٹ چا تے گھر لگا وَنج۔“

7او اُٹھی تے آپنڑے گھر لگا گِیا۔ 8لوک ایہ ڈیکھ تے ڈر گئے تے خُدا دی حمد کرݨ لگے جئیں اِنسان کُوں ایجھا اِختیار بخشیا۔

یسُوع متّی کُوں سڈیندے

9یسُوع اُتھوں کنُوں اگُوں ودھ تے متّی ناں دے ہِک محصُول گِھننڑ آلے کُوں محصُول دی چوکی اُتے بیٹھے ڈِٹھا تے اُونکُوں آکھیا، ”میڈے پِچُھوں تھی پو۔“ او اُٹھی تے اُوندے پِچُھوں تھی پِیا۔

10جِیں ویلے یسُوع متّی دے گھر ءچ کھانڑا کھاوݨ بیٹھا ہا تاں بہُوں سارے محصُول گِھننڑ آلے تے گُنہگار لوک آ تے یسُوع تے اُوندے شاگرداں نال کھانڑا کھاوݨ بیٹھے۔ 11فریسیاں ایہ ڈِٹھا تاں اُوندے شاگرداں کُوں آکھیا، ”تُہاڈا اُستاد محصُول گِھننڑ آلیاں تے گُنہگاراں دے نال کیوں کھاندے؟“

12اُوں ایہ سُنڑ تے آکھیا، ”تندرُستاں کُوں حکیم دی لوڑ نئیں بلکہ بیماراں کُوں۔ 13پر تُساں وَنج تے اِیندا مطلب پتہ کرو جو ’مَیں قُربانی نئیں بلکہ رحم پسند کریندا ہاں1۔‘ کیوں جو مَیں راستبازاں کُوں نئیں بلکہ گُنہگاراں کُوں سڈݨ آیا ہاں۔“

روزہ دے بارے ءچ سوال

14اُوں ویلے یُوحنّا دے شاگرداں یسُوع دے کولھ آ تے آکھیا، ”کیا وجہ ہے جو اساں تے فریسی اکثر روزہ رکھیندے ہیں پر تُہاڈے شاگرد روزہ نئیں رکھیندے؟“

15یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”کیا براتی جِیں ویلے تئیں گھوٹ اُنہاں دے نال ہے ماتم کر سگدے ہِن؟ پر او ڈینہہ آسن جڈاں گھوٹ اُنہاں تُوں جُدا کیتا ویسی۔ اُوں ویلے او روزہ رکھیسن۔

16پُرانڑے کپڑے اُتے نویں کپڑے دی ٹاکی کوئی نئیں لیندا، کیوں جو نواں کپڑا سُنگڑ تے پُرانڑے کپڑے ءچوں کُجھ چھیک گِھنسی تے او زیادہ پھٹ ویسی۔

17تے انگُور دے تازہ رَس کُوں پُرانڑیاں مشکاں ءچ نئیں بھریندے، کیوں جو مشکاں پھٹ ویندیاں ہِن تے رَس ضائع تھی ویندے، تے مشکاں برباد تھی ویندیاں ہِن۔ بلکہ انگُور دا تازہ رَس نوِیاں مشکاں ءچ بھریندن تے او ڈوہائیں محفوظ راہندن۔“

سردار دی دِھی تے ہِک عورت کُوں شِفا

18او اُنہاں کُوں ایہ گالھیں آدھا ای پِیا ہا جو ہِک سردار اُوندے پیراں ءچ ڈھے تے عرض کیتی، ”میڈی دِھی ہُنڑیں موئی ہے پر جے تُساں آ تے اُوندے اُتے آپنڑا ہتھ رکھو تاں او زندہ تھی ویسی۔“

19یسُوع اُٹھی تے اُوندے نال ٹُر پِیا تے اُوندے شاگرد وی اُوندے پِچُھوں تھی پئے۔

20تے ڈیکھو ہِک تریمت جِیندا بارہاں سالہاں کنُوں خون جاری ہا اُوندے پِچُھوں آ تے اُوندی پُشاک دے پَلے کُوں ہتھ لایا، 21کیوں جو او آپنڑے دل ءچ ایہ سُوچیندی ہئی جو ”جے مَیں اُوندی پُشاک کُوں ای ہتھ لا گِھنساں تاں ٹھیک تھی ویساں۔“

22یسُوع مُڑ تے اُونکُوں ڈِٹھا تے آکھیا، ”دِھی حوصلہ رکھ۔ تیڈے اِیمان تیکُوں چنگا کر ڈِتے۔“ تے او تریمت اُوں ویلے ای ٹھیک تھی گئی۔

23جِیں ویلے یسُوع سردار دے گھر آیا تے بانسری وجاوݨ آلیاں کُوں تے بِھیڑ کُوں شور مچیندے ڈِٹھا، 24تاں آکھیا، ”پرے تھی ونجو کیوں جو چھوہیر موئی نئیں بلکہ سُتی پئی ہے۔“ ایہ سُنڑ تے او اُوندے اُتے کِھلنڑ لگ پئے۔ 25پر جِیں ویلے بِھیڑ کُوں اُتھوں کڈھ ڈِتا گِیا تاں یسُوع اندر وَنج تے چھوہیر دا ہتھ پکڑیا تے او اُٹھ پئی۔ 26اِیں گالھ دی شُہرت اُوں سارے علاقے ءچ کِھنڈ گئی۔

یسُوع ڈُو اندھیاں کُوں شِفا ڈیندے

27جیہڑے ویلے یسُوع اُتھوں کنُوں اگُوں روانہ تھیّا تاں ڈُو اندھے اُوندے پِچُھوں دھاڑ دھاڑ کریندے ہوئے آکھنڑ لگے، ”اِبنِ داؤد! ساڈے اُتے رحم کرو۔“

28جِیں ویلے او گھر ءچ داخل تھیّا تاں او اندھے اُوندے کولھ آئے تے یسُوع اُنہاں تُوں پُچھیا، ”کیا تُہاڈا اِیمان ہے جو مَیں ایہ کر سگدا ہاں؟“

اُنہاں اُونکُوں آکھیا، ”ہا مالک۔“

29وَل اُوں اُنہاں دے اکھیں کُوں ہتھ لایا تے آکھیا، ”تُہاڈے اِیمان دے مطابق تُہاڈے کیتے تھیوے۔“ 30تے اُنہاں دے اکھیں کُھل گئیاں تے یسُوع اُنہاں کُوں سختی نال آکھیا، ”خبردار کہیں کُوں وی اِیں گالھ دا پتہ نہ لگے۔“

31پر اُنہاں باہر وَنج تے سارے علاقے ءچ اُونکُوں مشہور کر ڈِتا۔

یسُوع ہِک گُونگے کُوں شِفا ڈیندے

32جیہڑے ویلے او باہر ویندے پئے ہَن تاں لوک ہِک گُونگے کُوں جَیندے ءچ بدرُوح ہئی اُوندے کولھ گِھن آئے۔ 33جِیں ویلے او بدرُوح کڈھ ڈِتی گئی تاں گُونگا بولنڑ لگ پِیا تے لوکاں حیران تھی تے آکھیا جو ”اِسرائیل ءچ ایجھا کم کڈھائیں نئیں ڈِٹھا گِیا۔“

34پر فریسیاں آکھیا، ”ایہ تاں بدرُوحاں دے سردار2 دی مدد نال بدرُوحاں کُوں کڈھیندے۔“

یسُوع کُوں لوکاں اُتے ترس آندے

35یسُوع سارے شہراں تے دیہاتاں ءچ وَنج تے اُنہاں دے عبادت خانیاں ءچ تعلیم ڈیندا تے بادشاہی دی خوشخبری سُنڑیندا تے ہر طرحاں دی بیماری تے کمزوری کُوں دُور کریندا ریہا۔ 36تے جِیں ویلے اُوں بِھیڑ کُوں ڈِٹھا تاں اُونکُوں اُنہاں اُتے ترس آیا کیوں جو او اُنہاں بھیڈاں وانگُوں جِنہاں دا کوئی آجڑی نہ ہووے بہُوں بدحال تے پریشان ہَن۔ 37وَل اُوں آپنڑے شاگرداں کُوں آکھیا، ”فصل تاں بہُوں ہے پر مزدُور تھوڑے ہِن۔ 38اِیں واسطے فصل دے مالک دی مِنت کرو جو آپنڑی فصل کپنڑ کیتے مزدُور بھیج ڈیوے۔“