متّی 8

یسُوع ہِک بندے کُوں شِفا ڈیندے

1جِیں ویلے یسُوع اُوں پہاڑ تُوں تلے لتھا تاں ہِک بہُوں وڈی بِھیڑ اُوندے پِچُھوں تھی پئی۔ 2تے ڈیکھو ہِک بندہ جِینکُوں کوڑھ دی بیماری ہئی، اُوندے کولھ آیا تے جُھک تے اُونکُوں آکھیا، ”مالک! جے تُساں چاہو تاں میکُوں پاک صاف کر سگدے ہیوے۔“

3یسُوع آپنڑا ہتھ ودھا تے اُ وندے اُتے رکھیا تے آکھیا، ”مَیں چاہندا ہاں، پاک صاف تھی وَنج۔“ او فوراً کوڑھ تُوں پاک صاف تھی گِیا۔ 4یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”خبر دار، کہیں کُوں نہ ڈساویں بلکہ وَنج تے آپنڑے آپ کُوں کاہِن کُوں ڈِکھا تے جیہڑا نذرانہ مُوسیٰ مقرر کیتے او پیش کر، تاں جو اُنہاں کیتے گواہی ہووے۔“

یسُوع ہِک رومی صوبیدار دے نوکر کُو ں شِفا ڈیندے

5جِیں ویلے یسُوع کفرنحُوم شہر ءچ داخل تھیّا تاں ہِک صوبیدار اُوندے کولھ آیا تے مِنت کر تے آکھنڑ لگا، 6”میڈے مالک! میڈا نوکر فالج دا ماریا گھر ءچ پِیا ہے تے بہُوں تکلیف ءچ ہے۔“

7یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”مَیں آ تے اُونکُوں شِفا ڈیساں۔“

8صوبیدار جواب ءچ آکھیا، ”مالک! مَیں اِیں لائق نئیں جو تُساں میڈی چھت تلے آؤ بلکہ صرف آکھ ڈیؤ تاں میڈا نوکر شِفا پا گِھنسی۔ 9کیوں جو مَیں خود وی کہیں بئے دے اِختیار ءچ ہاں تے سپاہی میڈے ماتحت ہِن، تے جڈاں مَیں ہِک کُوں آدھا ہاں جو ’وَنج‘ تاں او ویندے، تے ڈُوجھے کُوں جو ’آ‘ تاں او آندے تے آپنڑے نوکر کُوں جو ’ایہ کر‘ تاں او کریندے۔“

10یسُوع ایہ سُنڑ تے حیران تھیّا تے آپنڑے پِچُھوں آوݨ آلیاں کُوں آکھنڑ لگا، ”مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو مَیں اِسرائیل ءچ وی ایجھا اِیمان نئیں ڈِٹھا۔ 11تے مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو بہُوں سارے لوک مشرق تے مغرب تُوں آ تے ابرہام تے اِضحاق تے یعقُوب دے نال اسمان دی بادشاہی دی ضیافت ءچ شریک تھیسن۔ 12پر بادشاہی دے پوتر باہر اندھارے ءچ سَٹ ڈِتے ویسن جِتھاں رووݨ تے ڈنداں دا پِیہوݨ ہوسی1۔“

13وَل یسُوع صوبیدار کُوں آکھیا، ”وَنج، جِینویں تیڈا اِیمان ہے تیڈے کیتے اُونویں ای تھیوے۔“ تے اُوں ویلے ای اُوندے نوکر شِفا پا گِھدی۔

یسُوع بہُوں لوکاں کُوں شِفا ڈیندے

14یسُوع پطرس دے گھر ءچ آ تے اُوندی سس کُوں بُخار ءچ پئی ڈِٹھا۔ 15اُوں اُوندا ہتھ پکڑیا تاں اُوندا بُخار لہہ گِیا تے او اُٹھی تے اُوندی خدمت کرݨ لگی۔

16جِیں ویلے شام تھئی تاں لوک اُوندے کولھ بہُوں سارے ایجھے لوکاں کُوں گِھن آئے جِنہاں ءچ بدرُوحاں ہَن۔ اُوں بدرُوحاں کُوں حُکم ڈے تے کڈھ ڈِتا تے سبھ بیماراں کُوں چنگا کر ڈِتا۔ 17اِینویں او کلام جیہڑا یسعیاہ نبی دی معرفت فرمایا گِیا ہا پُورا تھیّا جو ”اُوں آپ ای ساڈیاں کمزوریاں گِھن گِھدیاں تے بیماریاں چا گِھدیاں2۔“

یسُوع دی پیروی کرݨ دے خواہشمند لوک

18جِیں ویلے یسُوع آپنڑے چودھارُوں بِھیڑ ڈِٹھی تاں آپنڑے شاگرداں کُوں جھیل دے پار ونجنڑ دا حُکم ڈِتا۔ 19شریعت دے ہِک عالم اُوندے کولھ آ تے آکھیا، ”اُستاد! تُساں جِتھاں وی ویسو مَیں تُہاڈے پِچُھوں آساں۔“

20یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”لومبڑیاں دیاں گھوراں ہوندن تے پکھیاں دے آلہنڑے پر مَیں اِبنِ آدم کیتے کوئی جاہ نئیں جِتھاں مَیں آپنڑا سر رکھ سگاں۔“

21ہِک بئے شاگرد اُونکُوں آکھیا، ”مالک! میکُوں اِجازت ڈیؤ جو پہلے وَنج تے آپنڑے پِیُو کُوں دفن کراں۔“

22یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”تُوں میڈے پِچُھوں آ، تے مُردیاں کُوں آپنڑے مُردے دفن کرݨ ڈے۔“

یسُوع طوفان کُوں روک ڈیندے

23جِیں ویلے یسُوع کشتی ءچ سوار تھیّا تاں اُوندے شاگرد اُوندے نال تھی پئے۔ 24تے ڈیکھو جھیل ءچ ایجھا زبردست طوفان اُٹھیا جو کشتی چھلاں ءچ لُک گئی پر یسُوع سُتا پِیا ہا۔ 25شاگرداں کولھ آ تے اُونکُوں جگایا تے آکھیا، ”مالک! ساکُوں بچاؤ۔ اساں ہلاک تھیندے پئے ہیں۔“

26اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”کمزور اِیمان آلیو! تُساں کیوں ڈردے ہیوے؟“ وَل اُوں اُٹھی تے ہوا تے پانڑی کُوں دَڑکا ڈِتا تے بالکل سکون تھی گِیا۔

27لوک حیران تھی تے آکھنڑ لگے، ”ایہ کیجھا بندہ ہے جِیندا حُکم ہوا تے پانڑی وی منیندے ہِن؟“

یسُوع ڈُو بدرُوح گرفتہ بندیاں کُوں شِفا ڈیندے

28جِیں ویلے او جھیل دے پار گدرِینِیاں دے علاقے ءچ پُجیا تاں ڈُو بندے جِنہاں ءچ بدرُوحاں ہَن قبراں ءچوں نِکل تے اُونکُوں مِلے۔ او ایجھے خطرناک ہَن جو کوئی اُوں رستے کنُوں لنگھ نہ سگدا ہا۔ 29او چیخ تے آکھنڑ لگے، ”خُدا دے پوتر! تیکُوں ساڈے نال کیا کم؟ کیا تُوں وقت تُوں پہلے ای ساکُوں عذاب ءچ سٹنڑ آیا ہیں؟“

30اُنہاں کنُوں کُجھ پرے سُؤراں دا ہِک وڈا اِجڑ چردا پِیا ہا۔ 31بس بدرُوحاں اُوندی مِنت کیتی تے آکھیا، ”جے تُوں ساکُوں کڈھنڑ ای چاہندا ہیں تاں ساکُوں اُنہاں سُؤراں دے اِجڑ ءچ بھیج ڈے۔“

32اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”ونجو۔“ او نِکل تے سُؤراں ءچ داخل تھی گئیاں تے سُؤراں دا سارا اِجڑ ریڑھ کنُوں بھجدے ہوئے جھیل ءچ وَنج ڈھٹھا تے بُڈ مریا۔

33ایہ ڈیکھ تے سُؤر چراوݨ آلے بھجے تے شہر وَنج تے لوکاں کُوں سارا قصہ سُنڑایا تے جِنہاں ءچ بدرُوحاں ہَن اُنہاں دا حال وی ڈسایا۔ 34وَل سارا شہر یسُوع کُوں مِلنڑ کیتے نِکل آیا تے اُونکُوں ڈیدھے ای مِنت کرݨ لگے جو ”ساڈے علاقے ءچوں چلیا وَنج۔“