متّی 21

یروشلیم ءچ شاہانہ داخلہ

1جِیں ویلے او یروشلیم دے نیڑے پُجے تے زیتون دے پہاڑ اُتے بیت فگے دے کولھ آئے، تاں یسُوع آپنڑے ڈُو شاگرداں کُوں ایہ آکھ تے بھیجیا، 2”آپنڑے سامنڑے آلی وستی ءچ ونجو۔ اُوندے ءچ داخل تھیندے ای تُہاکُوں ہِک گڈھاں بدھی ہوئی مِلسی تے اُوندے نال اُوندا بچّہ وی ہوسی۔ اُنہاں کُوں کھول تے میڈے کولھ گِھن آؤ۔ 3تے جے کوئی تُہاکُوں کُجھ آکھے تاں اکھائے جو مالک کُوں اِنہاں دی ضرورت ہے۔ او فوراً اُنہاں کُوں بھیج ڈیسی۔“

4ایہ اِیں واسطے تھیّا جو جیہڑا نبی دی معرفت آکھیا گِیا ہا او پُورا تھیوے جو

5”صِیُّون دے لوکاں1 کُوں آکھو جو،

ڈیکھو تُہاڈا بادشاہ تُہاڈے کولھ آندا پِیا ہے

او حلیم ہے تے گڈھاں اُتے سوار ہے،

بلکہ گڈھاں دے بچّے اُتے2۔“

6بس شاگرداں وَنج تے اُونویں ای کیتا جینویں یسُوع اُنہاں کُوں حُکم ڈِتا ہا۔ 7اُنہاں گڈھاں تے اُوندے بچّے کُوں گِھن تے آپنڑے کپڑے اُوندے اُتے سَٹ ڈِتے تے یسُوع اُوندے اُتے سوار تھی گِیا۔ 8بِھیڑ ءچوں بہُوں سارے لوکاں آپنڑے کپڑے رستے ءچ وچھا ڈِتے تے کُجھ درختاں دیاں لڑیاں کپ تے راہ ءچ وچھا ڈِتیاں۔ 9تے بِھیڑ جیہڑی اُوندے اگُوں تے پِچُھوں ٹُردی پئی ہئی نعرے مار مار تے آدھی ہئی، ”اِبنِ داؤد کُوں ہوشعنا۔ مُبارک ہے او جیہڑا رب العالمین دے ناں کنُوں آندے۔ سبھ تُوں اُچے اسمان اُتے خُدا دی تمجید ہووے3۔“

10جِیں ویلے او یروشلیم ءچ داخل تھیّا تاں سارے شہر ءچ ہلچل مچ گئی تے لوک آکھنڑ لگے جو ”ایہ کوݨ ہے؟“

11بِھیڑ آکھیا ”ایہ گلیل دے شہر ناصرت دا نبی یسُوع ہے۔“

یسُوع ہیکل ءچ ویندے

12یسُوع ہیکل ءچ داخل تھیّا تے اُنہاں ساریاں کُوں جیہڑے اُتھاں خرید و فروخت کریندے پئے ہَن باہر کڈھ ڈِتا۔ اُوں پیسے بدلاوݨ آلیاں4 دیاں میزاں تے کبوتر ویچنڑ آلیاں دے کُھڈے اُلٹ ڈِتے۔ 13تے اُنہاں کُوں آکھیا، ”لِکھیا ہے جو ’میڈا گھر دُعا دا گھر اکھویسی5،‘ پر تُساں اُونکُوں ’ڈاکواں دا ڈیرہ بنڑا ڈِتے‘۔“

14وَل اندھے تے منڈے ہیکل ءچ اُوندے کولھ آئے تے اُوں اُنہاں کُوں شِفا بخشی۔ 15پر جِیں ویلے سردار کاہِناں تے شریعت دے عالماں اُوندے معجزے ڈِٹھے تے ہیکل ءچ چھوہراں کُوں ”اِبنِ داؤد کُوں ہوشعنا“ دے نعرے مریندے ڈِٹھا تاں کوڑیج پئے، 16تے یسُوع کُوں آکھیا، ”تُوں سُنڑدا پئیں جو ایہ کیا آدھے ہِن؟“

یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”ہا۔ کیا تُساں ایہ نوِشتہ کڈھائیں نئیں پڑھیا جو ’تَیں بالاں تے کھیر پِیوݨ آلیاں دے مُنہ کنُوں آپنڑی حمد کروائی‘6؟“

17وَل او اُنہاں کُوں چھوڑ تے شہر کنُوں باہر بیت عنیاہ ءچ گِیا تے رات اُتھائیں گُزاری۔

یسُوع ہنجیر دے درخت کُوں سزا ڈیندے

18سویل نال جِیں ویلے او وَل شہر دو آندا پِیا ہا تاں اُونکُوں بُکھ لگی۔ 19او رستے ءچ ہنجیر دا ہِک درخت ڈیکھ تے اُوندے نیڑے گِیا پر پتراں دے سِوا اُوندے اُتے کُجھ نہ پا تے آکھیا، ”ولا کڈھائیں تیکُوں پھل نہ لگے۔“ ہنجیر دا درخت اُوں ویلے ای سُک گِیا۔

20شاگرداں ایہ ڈِٹھا تاں حیران تھی تے آکھنڑ لگے، ”ایہ ہنجیر دا درخت ہِک دم کِینویں سُک گِیا؟“

21یسُوع جواب ءچ اُنہاں کُوں آکھیا، ”مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو جے اِیمان رکھو تے شک نہ کرو تاں تُساں نہ صرف او جیہڑا ہنجیر دے درخت نال تھئے کر سگسو، بلکہ جے اِیں پہاڑ کُوں وی اکھیسو جو ’پٹیج تے سمندر ءچ وَنج ڈھے‘ تاں اُونویں ای تھیسی۔ 22تے جیہڑا کُجھ تُساں دُعا ءچ اِیمان نال منگسو او تُہاکُوں مِلسی۔“

یسُوع دے اِختیار اُتے اعتراض

23جِیں ویلے یسُوع ہیکل ءچ آ تے تعلیم ڈیندا پِیا ہا تاں سردار کاہِناں تے قوم دے بزُرگاں اُوندے کولھ آ تے آکھیا، ”تُوں اِنہاں کماں کُوں کِیں اِختیار نال کریندیں؟ تے تیکُوں ایہ اِختیار کئیں ڈِتے؟“

24یسُوع جواب ءچ اُنہاں کُوں آکھیا، ”مَیں وی تُہاڈے کنُوں ہِک گالھ پُچھدا ہاں۔ جے تُساں اُوندا جواب ڈیسو تاں مَیں وی ڈسا ڈیساں جو اِنہاں کماں کُوں کِیں اِختیار نال کریندا ہاں۔ 25یُوحنّا دا بپتسمہ کِتھوں ہا؟ اسمان دی طرفوں یا اِنسان دی طرفوں؟“

او آپس ءچ تکرار کرݨ لگے، ”جے اساں آکھوں، ’اسمان دی طرفوں‘ تاں او ساکُوں اکھیسی ’وَل تُساں اُوندا یقین کیوں نہ کیتا؟‘ 26پر جے آکھوں، ’اِنسان دی طرفوں،‘ تاں اساں عوام کنُوں ڈردے ہیں کیوں جو سبھ یُوحنّا کُوں نبی منیندے ہِن۔“

27بس اُنہاں جواب ءچ یسُوع کُوں آکھیا، ”اساں نئیں جانڑدے۔“

اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”مَیں وی تُہاکُوں نئیں ڈسیندا جو اِنہاں کماں کُوں کِیں اِختیار نال کریندا ہاں۔

ڈُو پوتراں دی مثال

28تُساں کیا سمجھدے ہیوے؟ ہِک بندے دے ڈُو پوتر ہَن۔ اُوں پہلے دے کولھ وَنج تے آکھیا، ’پوتر اَج انگُوراں دے باغ ءچ کم کر۔‘

29اُوں جواب ءچ آکھیا، ’مَیں نہ ویساں،‘ پر بعد ءچ پچھتایا تے چلیا گِیا۔

30وَل پِیُو ڈُوجھے پوتر کولھ وَنج تے اِینویں ای آکھیا۔ اُوں جواب ڈِتا، ’جی ابّا۔‘ پر نہ گِیا۔

31اِنہاں ڈوہاں ءچوں کیہڑے پوتر، پِیُو دا حُکم منیا؟“

اُنہاں جواب ڈِتا، ”پہلے۔“

یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو محصُول گِھننڑ آلے تے طوائفاں تُہاڈے کنُوں پہلے خُدا دی بادشاہی ءچ داخل تھیسن۔ 32کیوں جو یُوحنّا تُہاکُوں راستبازی دا رستہ ڈِکھاوݨ آیا تے تُساں اُوندا یقین، نہ کیتا پر محصُول گِھننڑ آلیاں تے طوائفاں اُوندا یقین کیتا۔ تے ایہ ڈیکھ تے وی تُساں نہ پچھتائے تے اُوندا یقین نہ کیتا۔

انگُوراں دے باغ دے ٹھیکیداراں دی مثال

33ہِک بئی مثال سُنڑو۔ ہِک گھر دا مالک ہا جئیں انگُوراں دا باغ رہایا تے اُوندے چودھارُوں واڑ ڈِتی۔ اُوں اُوندے ءچ رَس کڈھنڑ کیتے حوض کھٹیا تے بُرج بنڑایا تے اُونکُوں ٹھیکیداراں کُوں کاشتکاری کیتے ڈے تے خود پردیس چلیا گِیا۔ 34جِیں ویلے پھل دا موسم نیڑے آیا تاں اُوں آپنڑے نوکراں کُوں آپنڑا پھل گِھننڑ کیتے ٹھیکیداراں دے کولھ بھیجیا۔ 35پر ٹھیکیداراں اُوندے نوکراں کُوں پکڑ تے کہیں کُوں کُٹیا، کہیں کُوں قتل کیتا تے کہیں کُوں سنگسار کیتا۔ 36وَل اُوں بئے نوکراں کُوں بھیجیا جیہڑے پہلے نوکراں کنُوں زیادہ ہَن پر ٹھیکیداراں اُنہاں نال وی اُوہو سلوک کیتا۔ 37آخر ءچ اُوں آپنڑے پوتر کُوں ایہ سوچ تے اُنہاں دے کولھ بھیجیا جو او میڈے پوتر دا تاں لحاظ کریسن۔ 38پر جِیں ویلے ٹھیکیداراں اُوندے پوتر کُوں ڈِٹھا تاں آپس ءچ آکھنڑ لگے، ’اِیہو وارث ہے۔ آؤ اِینکُوں قتل کر تے اِیندی جائیداد اُتے قبضہ کر گِھنوں۔‘ 39بس اُنہاں اُونکُوں پکڑ تے باغ ءچوں باہر کڈھیا تے قتل کر ڈِتا۔

40بس جِیں ویلے باغ دا مالک آسی تاں اُنہاں ٹھیکیداراں نال کیا کریسی؟“

41لوکاں جواب ڈِتا، ”او اُنہاں بدکاراں کُوں درد ناک موت ڈیسی تے باغ دا ٹھیکہ بئے ٹھیکیداراں کُوں ڈے ڈیسی جیہڑے ویلے سِر اُونکُوں پھل ڈیسن۔“

42یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”کیا تُساں خُدا دے کلام ءچ کڈھائیں نئیں پڑھیا جو

’جِیں پتھر کُوں مِستریاں رَد کر ڈِتا

اُوہو کونے دے سرے دا پتھر تھی گِیا۔

ایہ رب العالمین دی طرفوں تھیّا

تے ساڈی نظر ءچ حیران کُن ہے7؟‘

43اِیں واسطے مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو خُدا دی بادشاہی تُہاڈے کنُوں گِھن گِھدی ویسی تے اُوں قوم کُوں ڈے ڈِتی ویسی جیہڑی بادشاہ دی مرضی دے مطابق پھل گِھن آسی۔ 44جیہڑا کوئی اِیں پتھر اُتے ڈھاسی، ٹوٹے ٹوٹے تھی ویسی پر جیندے اُتے ایہ ڈھاسی اُونکُوں پِیہہ تے رکھ ڈیسی8۔“

45جِیں ویلے سردار کاہِناں تے فریسیاں اُوندیاں مثالاں سُنڑیاں تاں سمجھ گئے جو ساڈے بارے ءچ اکھیندے۔ 46تے او اُونکُوں پکڑن دی کوشش ءچ ہَن پر لوکاں کنُوں ڈردے ہَن کیوں جو او اُونکُوں نبی منیندے ہَن۔