متّی 11

یُوحنّا بپتسمہ ڈیوݨ آ لا

1جِیں ویلے یسُوع آپنڑے بارہاں شاگرداں کُوں حُکم ڈے چُکیا تاں اُتھوں روانہ تھیّا تاں جو اُنہاں دے شہراں ءچ تعلیم ڈیوے تے تبلیغ کرے۔

2جڈاں یُوحنّا جیہڑا اُوں ویلے قید خانہ ءچ ہا، مسیح دے کماں دے بارے ءچ سُنڑیا تاں آپنڑے شاگرداں کُوں اُوندے کولھ ایہ پُچھنڑ کیتے بھیجیا 3جو ”آوݨ آلے تُساں ای ہیوے یا اساں کہیں بئے دی راہ ڈیکھوں؟“

4یسُوع اُنہاں کُوں جواب ڈِتا، ”جیہڑا کُجھ تُساں ڈیدھے تے سُنڑدے ہیوے وَنج تے یُوحنّا کُوں ڈساؤ، 5جو اندھے ڈیدھے ہِن، منڈے ٹُردے ہِن، کوڑھی پاک صاف کیتے ویندے ہِن، ڈورے سُنڑدے ہِن، مُردے زندہ کیتے ویندے ہِن تے غریباں کُوں خوشخبری سُنڑائی ویندی1 ہے۔ 6مُبارک ہے او جیہڑا میڈی وجہ کنُوں ٹھوکر نہ کھاوے۔“

7جِیں ویلے یُوحنّا دے شاگرد روانہ تھی گئے تاں یسُوع لوکاں کُوں یُوحنّا دے بارے ءچ آکھنڑ لگا جو ”تُساں بیابان ءچ کیا ڈیکھنڑ گئے ہَوے؟ کیا ہوا نال ہلدے ہوئے کانے کُوں؟ 8تاں وَل کیا ڈیکھنڑ گئے ہَوے؟ کیا نفِیس کپڑے پاتے ہوئے بندے کُوں؟ ڈیکھو جیہڑے نفِیس کپڑے پیندے ہِن او شاہی محلاں ءچ راہندے ہِن۔ 9تاں وَل تُساں کیا ڈیکھنڑ گئے ہَوے؟ کیا ہِک نبی کُوں؟ ہا، پر مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو نبی کنُوں وی وڈے کُوں۔ 10ایہ اُوہو ہے جیندے بارے کلام ءچ لِکھیا ہے جو

’ڈیکھ مَیں آپنڑا پیغمبر تیڈے اگُوں بھجیندا ہاں

جیہڑا تیڈے اگُوں تیڈی راہ تیار کریسی2۔‘

11مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو جیہڑے عورتاں کنُوں پیدا تھئے ہِن، اُنہاں ءچوں یُوحنّا بپتسمہ ڈیوݨ آلے کنُوں وڈا کوئی نئیں، پر جیہڑا اسمان دی بادشاہی ءچ سبھ تُوں چھوٹا ہے او اُوں کنُوں وڈا ہے۔ 12یُوحنّا بپتسمہ ڈیوݨ آلے دے ڈینہاں کنُوں اِیں ویلے تئیں اسمان دی بادشاہی دی زور نال مخالفت تھیندی پئی ہے تے زورآور اُونکُوں کَھس گِھندے ہِن۔ 13کیوں جو سارے نبیاں تے توریت، یُوحنّا تئیں نبُوّت کیتی، 14تے جے تُساں چاہو تاں منّو، ایلیّاہ جیہڑا آوݨ آلا ہا اِیہو ہے۔ 15جیندے سُنڑݨ دے کَن ہووݨ او سُنڑ گِھنے۔

16مَیں اِیں زمانے دے لوکاں کُوں کیندے نال تشبیہ ڈیواں؟ او اُنہاں چھوہراں آلی کار ہِن جیہڑے بازاراں ءچ بیٹھے ہوئے آپنڑے دوستاں کُوں سڈ مار تے آدھن،

17’اساں تُہاڈے کیتے بانسری وجائی تے تُساں نہ نچے۔

اساں ماتم کیتا پر تُساں چھاتی نہ پِٹی۔‘

18یُوحنّا آیا تے کیوں جو او کھاوݨ پِیوݨ آلا بندہ نہ ہا، تاں لوک آدھن جو اُوندے ءچ بدرُوح ہے۔ 19اِبنِ آدم آیا تے کھاندے پِیندے تے او آدھن، ’ڈیکھو ایہ کھاؤُ، شرابی تے محصُول گِھننڑ آلیاں تے گُنہگاراں دا یار ہے۔‘ پر حِکمت آپنڑے کماں دے ذریعے برحق ثابت تھیندی ہے۔“

اِیمان نہ گِھن آوݨ آلے شہر

20وَل یسُوع اُنہاں شہراں کُوں ملامت کرݨ لگا جِنہاں ءچ اُوں بہُوں سارے معجزے کیتے ہَن کیوں جو اُنہاں توبہ نہ کیتی ہئی۔ اُوں آکھیا، 21”خُرازین! تَیں اُتے افسوس، بیت صیدا! تَیں اُتے افسوس، کیوں جو جیہڑے معجزے تُہاڈے ءچ کیتے گئے، جے صور تے صیدا3 ءچ تھیندے تاں اُتھاں دے لوک ٹاٹ پا تے، تے سواہ ءچ بہہ تے کڈݨ دے توبہ کر گِھندے۔ 22پر مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو عدالت دے ڈینہہ صور تے صیدا دا حال تُہاڈے حال کنُوں زیادہ برداشت دے لائق ہوسی۔ 23تے کفرنحُوم! کیا تُوں اسمان تئیں اُچا کیتا ویسیں؟ تُوں تاں عالم ِ ارواح ءچ لہایا ویسیں۔ کیوں جو جیہڑے معجزے تیڈے ءچ ظاہر تھئے، جے سدُوم ءچ ظاہر تھیندے تاں او اَج تئیں قائم راہندا۔ 24پر مَیں تُہاکُوں آدھا ہاں جو عدالت دے ڈینہہ سدُوم4 دا حال تُہاڈے حال کنُوں زیادہ برداشت دے لائق ہوسی۔“

میڈے کولھ آؤ تے ارام پاؤ

25اُوں ویلے یسُوع آکھیا، ”اے باپ، اسمان تے زمین دے مالک، مَیں تیڈا شُکر کریندا ہاں جو تَیں ایہ گالھیں سمجھداراں تے عالماں کنُوں لُکائیاں تے بالاں اُتے ظاہر کیتیاں۔ 26ہا باپ، کیوں جو تیڈی نظر ءچ اِیہو چنگا ہا۔

27میڈے باپ دی طرفوں سبھ کُجھ میڈے سپُرد کیتا گِیا ہے تے کوئی پوتر کُوں نئیں جانڑدا سوائے باپ دے، تے نہ ای کوئی باپ کُوں جانڑدے سوائے پوتر دے یا اُوں بندے دے جِیندے اُتے پوتر اُونکُوں ظاہر کرݨ چاہوے۔

28محنت کرݨ آلیو تے بھار تلے دبے ہوئے لوکو! سبھ میڈے کولھ آؤ۔ مَیں تُہاکُوں ارام ڈیساں۔ 29میڈی پنجالی5 چا گِھنو تے میڈے کنُوں سِکھو کیوں جو مَیں نرم تے دل دا فروتن ہاں۔ وَل تُہاکُوں ارام مِلسی 30کیوں جو میڈی پنجالی نرم تے میڈا بھار ہلکا ہے۔“