لُوقا 9

یسُوع بارہاں شاگرداں کُوں بھجیندے

1وَل یسُوع اُنہاں بارہاں کُوں سڈ تے اُنہاں کُوں سبھ بیماریاں کنُوں شِفا ڈیوݨ تے بدرُوحاں اُتے قُدرت تے اِختیار بخشیا۔ 2تے اُنہاں کُوں خُدا دی بادشاہی دی تبلیغ کرݨ تے بیماراں کُوں چنگا کرݨ کیتے بھیجیا۔ 3اُوں اُنہاں کُوں آکھیا جو ”رستے کیتے کُجھ نہ گِھنائے نہ سوٹی، نہ تھیلا، نہ روٹی، نہ پیسے، نہ ڈُو ڈُو چولے۔ 4تُساں جیہڑے گھر ءچ داخل تھیؤ اُتھائیں ٹِکے رہوائے، تے اُتھوں ای روانہ تھیوائے۔ 5تے جیہڑے شہر دے لوک تُہاکُوں قبول نہ کرݨ تاں اُتھوں نِکلدے ویلے آپنڑے پیراں دی دُھوڑ1 چِھنڈک ڈیوائے تاں جو اُنہاں دے خلاف گواہی ہووے۔“

6بس او روانہ تھئے تے ہر وستی ءچ وَنج تے خوشخبری دی تبلیغ کریندے تے مریضاں کُوں شِفا ڈیندے ریہے۔

ہیرودیس دی گھبراہٹ

7جڈاں چوتھائی مُلک دے حاکم ہیرودیس ایہ گالھیں سُنڑیاں تاں گھبرا گِیا، کیوں جو کُجھ لوک آدھے ہَن جو یُوحنّا مُردیاں ءچوں زندہ تھی گِیا ہے، 8کُجھ ایہ جو ایلیّاہ ظاہر تھیّا ہے، تے کُجھ ایہ جو پُرانڑے نبیاں ءچوں کوئی نبی زندہ تھی گِیا ہے۔ 9پر ہیرودیس آکھیا، ”یُوحنّا دا تاں مَیں سر کٹوا ڈِتا ہا۔ ہُنڑ ایہ کوݨ ہے جیندے بارے ءچ مَیں ایجھے گالھیں سُنڑدا ہاں؟“ بس او یسُوع کُوں مِلنڑ دی کوشش ءچ ریہا۔

یسُوع پنج ہزار کُوں کھانڑا کھویندے

10وَل رسُولاں جیہڑا کُجھ کیتا ہا، واپس آ تے یسُوع کُوں ڈسایا۔ او اُنہاں کُوں اَنج گِھن تے بیت صیدا ناں دے ہِک شہر دو روانہ تھیّا۔ 11پر جِیں ویلے لوکاں کُوں ایہ پتہ چلیا تاں او اُوندے پِچُھوں اُتھاں پُج گئے۔ او خوشی نال اُنہاں کُوں مِلیا تے اُنہاں نال خُدا دی بادشاہی دے گالھیں کرݨ لگا، تے جِنہاں کُوں شِفا دی ضرورت ہئی اُنہاں کُوں شِفا بخشی۔

12جیہڑے ویلے سِجھ لہنڑ لگا تاں اُنہاں بارہاں آ تے اُونکُوں آکھیا، ”اِنہاں لوکاں کُوں روانہ کر ڈیؤ تاں جو او چودھارُوں دے دیہاتاں تے وستیاں ءچ وَنج تے ٹِکنڑ تے آپنڑے کھاوݨ دا اِنتظام کرݨ کیوں جو اساں اِتھاں ویران جاہ ءچ ہیں۔“

13یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”تُساں ای اِنہاں کُوں کھاوݨ کیتے ڈیؤ۔“

اُنہاں آکھیا، ”ساڈے کولھ صرف پنج روٹیاں تے ڈُو مچھیاں ہِن۔ کیا اساں وَنج تے اِنہاں ساریاں کیتے کھانڑا مُل گِھن آؤں!“ 14کیوں جو او تقریباً پنج ہزار مرد ہَن۔

اُوں آپنڑے شاگرداں کُوں آکھیا جو ”اُنہاں کُوں اندازاً پنجھاہ پنجھاہ دیاں ٹولیاں ءچ بِلھا ڈیؤ۔“

15اُنہاں اِینویں ای کیتا تے ساریاں کُوں بِلھا ڈِتا۔ 16وَل یسُوع او پنج روٹیاں تے ڈُو مچھیاں گِھدیاں تے اسمان دو ڈیکھ تے اُنہاں اُتے برکت ڈِتی تے روٹیاں تروڑ تے شاگرداں کُوں ڈیندا گِیا جو لوکاں دے اگُوں رکھنڑ۔ 17سبھ لوکاں رَج تے کھادا تے شاگرداں بچے ہوئے ٹُکڑیاں دیاں بارہاں ٹوکریاں چاتیاں۔

یسُوع دے حق ءچ پطرس دا اعلان

18ہِک ڈینہہ جِیں ویلے یسُوع کلھا دُعا کریندا پِیا ہا تے شاگرد اُوندے کولھ ہَن تاں اُوں اُنہاں کنُوں پُچھیا، ”لوک میکُوں کیا آدھے ہِن؟“

19اُنہاں جواب ڈِتا، ”کُجھ یُوحنّا بپتسمہ ڈیوݨ آلا آدھے ہِن، کُجھ ایلیّاہ تے کُجھ ایہ جو پُرانڑے نبیاں ءچوں کوئی نبی زندہ تھی گِیا ہے۔“

20اُوں اُنہاں کنُوں پُچھیا، ”پر تُساں میکُوں کیا آدھے ہیوے؟“

پطرس جواب ڈِتا، ”خُدا دا المسیح۔“

یسُوع آپنڑے ڈُکھ چاوݨ تے موت دا ذِکر کریندے

21اُوں اُنہاں کُوں تاکید کر تے حُکم ڈِتا جو ”کہیں کُوں ایہ نہ اکھائے۔“ 22تے آکھیا، ”ضرور ہے جو اِبنِ آدم بہُوں ڈُکھ چاوے تے بزُرگ تے سردار کاہِن تے شریعت دے عالم اُونکُوں رَد کرݨ، تے او قتل کیتا ونجے تے تریجھے ڈینہہ زندہ تھی ونجے۔“

23وَل اُوں ساریاں کُوں آکھیا، ”جے کوئی میڈی پیروی کرݨ چاہندے تاں آپنڑی خُودی دا اِنکار کرے تے ہر روز آپنڑی صلیب چا تے میڈے پِچُھوں تھی پووے۔ 24کیوں جو جیہڑا کوئی آپنڑی جان بچاوݨ چاہندے او اُونکُوں ونجیسی پر جیہڑا کوئی میڈی خاطر آپنڑی جان کُوں ونجیسی او اُونکُوں بچیسی۔ 25بندہ جے ساری دُنیا حاصل کر گِھنے پر آپنڑی جان تُوں محروم تھی ونجے یا اُوندا نُقصان چاوے تاں اُونکُوں کیا فائدہ تھیسی؟ 26کیوں جو جیہڑا کوئی مَیں کنُوں تے میڈے کلام کنُوں شرمیسی، مَیں اِبنِ آدم وی جِیں ویلے آپنڑے تے آپنڑے باپ دے تے پاک فرشتیاں دے جلال ءچ آساں تاں اُوں کنُوں شرمیساں۔

27پر مَیں تُہاکُوں سچ آدھا ہاں جو اِتھاں کھڑے ہوئے لوکاں ءچوں کُجھ ایجھے ہِن جو جئیں تئیں خُدا دی بادشاہی کُوں ڈیکھ نہ گِھننڑ، ہرگز نہ مرسن۔“

یسُوع دی شکل دا بدل ونجنڑاں

28وَل اِنہاں گالھیں دے تقریباً اَٹھ ڈینہہ بعد یسُوع پطرس، یُوحنّا تے یعقُوب کُوں نال گِھن تے پہاڑ اُتے دُعا کرݨ گِیا۔ 29جِیں ویلے او دُعا کریندا پِیا ہا تاں اُوندی شکل بدل گئی تے اُوندا لباس چِٹّا تے نُورانی تھی گِیا۔ 30تے ڈیکھو، ڈُو بندے یعنی مُوسیٰ تے ایلیّاہ اُوندے نال گالھیں کریندے پئے ہَن۔ 31او جلال ءچ ظاہر تھئے تے اُوندے دُنیا تُوں رخصت تھیوݨ دا ذِکر کریندے پئے ہَن جیہڑا یروشلیم ءچ تھیوݨ آلا ہا۔ 32پطرس تے اُوندے ساتھی نیندر ءچ ہَن پر جِیں ویلے او جاگ گئے تاں یسُوع دا جلال ڈِٹھا تے اُنہاں ڈُو آدمیاں کُوں وی جیہڑے اُوندے نال کھڑے ہَن۔ 33جِیں ویلے او بندے اُوں کنُوں ونجنڑ لگے تاں پطرس یسُوع کُوں آکھیا، ”اُستاد! ساڈا اِتھاں راہنڑ چنگا ہے۔ بس اساں ترے خیمے بنڑاؤں، ہِک تُہاڈے کیتے، ہِک مُوسیٰ کیتے تے ہِک ایلیّاہ کیتے۔“ پر پطرس نہ جانڑدا ہا جو کیا آدھے۔

34او ایہ آدھا ای پِیا ہا جو ہِک بدّل آ تے اُنہاں اُتے چھاں کر ڈِتی۔ جِیں ویلے بدّل اُنہاں کُوں ولھیٹنڑ لگا تاں او ڈر گئے۔ 35تے بدّل ءچوں اواز آئی جو ”ایہ میڈا پوتر ہے۔ میڈا چُنڑیا ہویا، اِیندی سُنڑو۔“

36ایہ اواز آوݨ دے بعد یسُوع کلھا نظر آیا۔ اُنہاں ڈینہاں ءچ شاگرداں کہیں کُوں وی اِیں واقعے دے بارے ءچ نہ ڈسایا بلکہ چُپ ریہے۔

یسُوع ہِک بدرُوح گرفتہ چھوہر کُوں شِفا ڈیندے

37ڈُوجھے ڈینہہ جِیں ویلے او پہاڑ کنُوں لتھے تاں ہِک وڈی بِھیڑ اُونکُوں آ مِلی۔ 38بِھیڑ ءچوں ہِک بندے اُچی اواز نال آکھیا، ”اُستاد! مَیں تُہاڈی مِنت کریندا ہاں جو میڈے پوتر اُتے نِگاہ کرو کیوں جو او میڈا ہِکو ہِک پوتر ہے۔ 39ہِک بدرُوح اُونکُوں پکڑ گِھندی ہے تے او ہِک دم چیخنڑ لگ ویندے۔ او اُونکُوں اِینویں مروڑ ڈیندی ہے جو اُوندے مُنہ ءچوں جھگ نِکلنڑ لگ پوندی ہے تے اُونکُوں زخمی کریندی تے مُشکل نال چھوڑیندی ہے۔ 40مَیں تُہاڈے شاگرداں دی مِنت کیتی ہئی جو بدرُوح کُوں کڈھ ڈیوݨ پر او نہ کڈھ سگے۔“

41یسُوع آکھیا، ”بےاعتقاد تے گُمراہ قوم! مَیں کڈݨ تئیں تُہاڈے نال راہساں تے تُہاڈی برداشت کریساں؟ آپنڑے پوتر کُوں اِتھاں گِھن آ۔“

42او آندا ای پِیا ہا جو بدرُوح اُونکُوں زمین اُتے زور نال سَٹ تے مروڑیا۔ پر یسُوع اُوں بدرُوح کُوں دَڑکا ڈِتا تے چھوہر کُوں شِفا بخشی۔ وَل پوتر کُوں پِیُو دے حوالے کر ڈِتا۔ 43سبھ لوک خُدا دی قُدرت ڈیکھ تے حیران تھئے۔

یسُوع دوبارہ آپنڑے ڈُکھ چاوݨ تے موت دا ذِکر کریندے

جِیں ویلے سبھ لوک اُنہاں سبھ کماں کنُوں جیہڑے یسُوع کریندا ہا، حیران تھیندے پئے ہَن، اُوں آپنڑے شاگرداں کُوں آکھیا، 44”میڈے ایہ گالھیں ذہن ءچ رکھ گِھنو کیوں جو اِبنِ آدم بندیاں دے حوالے کیتا ونجنڑ آلا ہے۔“

45پر شاگرد اِیں گالھ کُوں نہ سمجھے بلکہ ایہ اُنہاں کنُوں لُکائی گئی تاں جو اُنہاں کُوں پتہ نہ لگے۔ تے اِیں گالھ دے بارے ءچ اُوندے کنُوں پُچھنڑ تُوں ڈردے ہَن۔

سبھ کنُوں وڈا کوݨ ہے؟

46وَل اُنہاں ءچ ایہ تکرار شروع تھئی جو ”ساڈے ءچوں وڈا کوݨ ہے؟“ 47پر یسُوع اُنہاں دے دِلاں دا خیال جاݨ تے ہِک بال کُوں آپنڑے نال کھڑا کیتا۔ 48وَل اُنہاں کُوں آکھیا، ”جیہڑا کوئی میڈے ناں ءچ اِیں بال کُوں قبول کریندے او میکُوں قبول کریندے، تے جیہڑا میکُوں قبول کریندے او میڈے بھیجنڑ آلے کُوں قبول کریندے۔ جیہڑا تُہاڈے ءچوں سبھ کنُوں چھوٹا ہے اُوہو وڈا ہے۔“

جیہڑا تُہاڈا مخالف نئیں او تُہاڈے نال ہے

49یُوحنّا جواب ڈِتا، ”اُستاد! اساں ہِک بندے کُوں تُہاڈے ناں ءچ بدرُوحاں کڈھیندے ڈِٹھا تے اُونکُوں منع کرݨ لگے کیوں جو او ساڈے نال تُہاڈی پیروی نئیں کریندا۔“

50پر یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”اُونکُوں منع نہ کرائے کیوں جو جیہڑا تُہاڈے خلاف نئیں او تُہاڈے نال ہے۔“

سامریہ ءچ یسُوع کُوں رَد کیتا ویندے

51جِیں ویلے او ڈینہہ نیڑے آئے جو یسُوع اسمان اُتے چاتا ونجے تاں اُوں پکّے اِرادے نال یروشلیم دا رُخ کیتا، 52تے آپنڑے اگُوں قاصد روانہ کیتے۔ او وَنج تے سامریاں دی ہِک وستی ءچ داخل تھئے تاں جو اُوندے کیتے تیاری کرݨ۔ 53پر وستی دے لوکاں یسُوع کُوں قبول نہ کیتا کیوں جو او یروشلیم دو ویندا پِیا ہا۔ 54ایہ ڈیکھ تے اُوندے شاگرد یعقُوب تے یُوحنّا آکھنڑ لگے، ”مالک! کیا تُساں چاہندے ہیوے جو اساں حُکم ڈیؤں جو اسمان کنُوں بھاہ نازل تھی تے اُنہاں کُوں بھسم کر ڈیوے [جِینویں ایلیّاہ کیتا]؟“

55پر اُوں مُڑ تے اُنہاں کُوں دَڑکا ڈِتا۔ [تے آکھیا، ”تُساں نئیں جانڑدے جو تُساں کیہڑی رُوح دے ہیوے، 56کیوں جو اِبنِ آدم لوکاں دی جان برباد کرݨ نئیں بلکہ بچاوݨ کیتے آیا ہے۔“] وَل او کہیں بئی وستی ءچ چلے گئے۔

یسُوع دے پیروکار بنڑݨ دے آرزو مند بندے

57جِیں ویلے او رستے ءچ ٹُردے ویندے ہَن تاں کہیں یسُوع کُوں آکھیا، ”تُساں جِتھاں وی ویسو مَیں تُہاڈے پِچُھوں آساں۔“

58یسُوع اُونکُوں آکھیا، ”لومبڑیاں دیاں گھوراں ہوندن تے پکھیاں دے آلہنڑے پر مَیں اِبنِ آدم کیتے کوئی جاہ نئیں جِتھاں مَیں آپنڑا سر رکھ سگاں۔“

59وَل اُوں ہِک بئے بندے کُوں آکھیا، ”میڈے پِچُھوں تھی پو۔“

اُوں آکھیا، ”مالک! میکُوں اِجازت ڈیؤ جو مَیں پہلے وَنج تے آپنڑے پِیُو کُوں دفن کراں۔“

60اُوں اُونکُوں آکھیا، ”مُردیاں کُوں آپنڑے مُردے دفن کرݨ ڈے پر تُوں وَنج تے خُدا دی بادشاہی دی تبلیغ کر۔“

61ہِک بئے وی آکھیا، ”مالک! مَیں تُہاڈے پِچُھوں آساں پر پہلے میکُوں اِجازت ڈیؤ جو آپنڑے گھر دے لوکاں کنُوں رُخصت تھی آواں۔“

62یسُوع جواب ڈِتا، ”جیہڑا کوئی آپنڑا ہتھ ہَل اُتے رکھ تے پِچُھوں ڈیدھے او خُدا دی بادشاہی دے لائق نئیں۔“