لُوقا 5

یسُوع آپنڑے شاگرداں کُوں سڈیندے

1ہِک ڈینہہ یسُوع گنّیسرت دی جھیل دے کنارے اُتے کھڑا ہا تے بِھیڑ خُدا دا کلام سُنڑن کیتے اُوندے اُتے ڈھاندی پئی ہئی۔ 2اُوں جھیل دے کنارے اُتے ڈُو کشتیاں لگیاں ڈِٹھیاں، پر مچھی پکڑن آلے اُنہاں تُوں لہہ تے آپنڑے جال دھوندے پئے ہَن۔ 3یسُوع اُنہاں ڈُو کشتیاں ءچوں ہِک اُتے چڑھیا جیہڑی شمعون دی ہئی، تے اُونکُوں درخاست کیتی جو ”کشتی کُوں کنارے کنُوں تھوڑا جِیہا دُور گِھن جُل۔“ وَل او کشتی ءچ بہہ تے لوکاں کُوں تعلیم ڈیوݨ لگا۔

4تعلیم ڈیوݨ تُوں بعد اُوں شمعون کُوں آکھیا، ”کشتی کُوں جِھکے پانڑی ءچ گِھن جُل تے شکار کیتے آپنڑے جال سٹو۔“

5شمعون جواب ءچ آکھیا، ”اُستاد! اساں ساری رات محنت کیتی ہے پر کُجھ ہتھ نئیں آیا۔ وَل وی تُہاڈے آکھنڑ اُتے جال سٹیندا ہاں۔“ 6جِیں ویلے اُنہاں جال سٹے تاں اِتنیاں مچھیاں پکڑ گِھدیاں جو اُنہاں دے جال پڑیجنڑ لگے۔ 7اِیں واسطے اُنہاں ڈُوجھی کشتی آلے ساتھیاں کُوں اِشارہ کیتا جو ”آؤ ساڈی مدد کرو۔“ بس اُنہاں آ تے ڈوہائیں کشتیاں مچھیاں نال اِتُھوں تئیں بھر ڈِتیاں جو بُڈݨ لگ گئیاں۔

8شمعون پطرس ایہ ڈیکھ تے یسُوع دے پیراں اُتے ڈھٹھا تے آکھیا، ”مالک! میڈے کولُھوں چلے ونجو کیوں جو مَیں گُنہگار بندہ ہاں۔“ 9مچھیاں دے اِیں شکار دی وجہ کنُوں شمعون تے اُوندے دوست بہُوں حیران تھئے۔ 10تے اِیہو حال زبدی دے پوتراں یعقُوب تے یُوحنّا دا ہا جیہڑے شمعون دے ساتھی ہَن۔ یسُوع شمعون کُوں آکھیا، ”ڈر نہ۔ ہُنڑ کنُوں تُوں خُدا کیتے بندیاں کُوں پکڑیسیں1۔“

11او کشتیاں کُوں کنارے اُتے گِھن آئے تے سبھ کُجھ چھوڑ تے اُوندے پِچُھوں ٹُر پئے۔

یسُوع ہِک بندے کُوں شِفا ڈیندے

12جِیں ویلے یسُوع ہِک شہر ءچ ہا تاں ڈیکھو ہِک بندہ جیندے سارے جِسم اُتے کوڑھ ہا، اُونکُوں ڈِٹھا تے مُنہ بھرنے ڈھے تے اُوندی مِنت کرݨ لگا جو ”مالک! جے تُساں چاہو تاں میکُوں پاک صاف کر سگدے ہیوے۔“

13یسُوع آپنڑا ہتھ ودھایا تے اُوندے اُتے رکھ تے آکھیا، ”مَیں چاہندا ہاں۔ پاک صاف تھی وَنج۔“ تے فوراً اُوندا کوڑھ ٹھیک تھی گِیا۔ 14وَل اُوں اُونکُوں تاکید کیتی جو ”ایہ گالھ کہیں کُوں نہ ڈساویں بلکہ وَنج تے آپنڑے آپ کُوں کاہِن کُوں ڈِکھا تے جیہڑا نذرانہ مُوسیٰ مقرر کیتے او آپنڑی پاکیزگی کیتے پیش کر، تاں جو اُنہاں کیتے گواہی ہووے2۔“

15پر یسُوع دے بارے ءچ خبر مزید کِھنڈ گئی تے بہُوں سارے لوک جمع تھی گئے تاں جو اُوندی سُنڑݨ تے آپنڑیاں بیماریاں کنُوں شِفا پاوݨ۔ 16پر او اکثر بیابان ءچ الگ وَنج تے دُعا کریندا ہا۔

یسُوع ہِک فالج دے مریض کُوں شِفا ڈیندے

17ہِک ڈینہہ یسُوع تعلیم ڈیندا پِیا ہا تے کُجھ فریسی تے شریعت دے عالم جیہڑے گلیل تے یہُودیہ دی ہر وستی تے یروشلیم کنُوں آئے ہَن، اُتھاں بیٹھے ہَن۔ تے خُداوند دی قُدرت شِفا ڈیوݨ کیتے یسُوع دے نال ہئی۔ 18اُوں ویلے کُجھ لوک ہِک فالج دے مریض کُوں کَھٹ اُتے گِھن آئے تے کوشش کیتی جو اُونکُوں گھر دے اندر اُوندے سامنڑے رکھنڑ۔ 19جِیں ویلے بِھیڑ دی وجہ کنُوں اُونکُوں اندر نہ گِھن ونج سگے تاں چھت اُتے چڑھ گئے تے کھپریل ہٹا تے فالج دے مریض کُوں کَھٹ سمیت لوکاں دے اَدھ ءچ یسُوع دے سامنڑے لہا ڈِتا۔ 20اُوں اُنہاں دا اِیمان ڈیکھ تے آکھیا، ”جوان! تیڈے گُناہ معاف تھئے۔“

21اِیندے تے شریعت دے عالم تے فریسی سوچنڑ لگے ”ایہ بندہ کوݨ ہے جیہڑا کُفر بَکدے؟ خُدا دے سِوا کوݨ گُناہ معاف کر سگدے؟“

22یسُوع اُنہاں دے خیال جاݨ گِھدے تے اُنہاں کُوں آکھیا، ”تُساں آپنڑے دِلاں ءچ اِینویں کیوں سوچیندے ہیوے؟ 23کیا ایہ آکھنڑ اسان ہے جو ’تیڈے گُناہ معاف تھئے،‘ یا ایہ جو ’اُٹھی تے ٹُر پِھر؟‘ 24پر مَیں چاہندا ہاں جو تُہاکُوں پتہ لگے جو اِبنِ آدم کُوں زمین اُتے گُناہ معاف کرݨ دا اِختیار ہے۔“ وَل اُوں فالج دے مریض کُوں آکھیا، ”مَیں تیکُوں آدھا ہاں، اُٹھی، آپنڑی کَھٹ چا تے گھر لگا وَنج۔“

25او اُونہئی ویلے اُنہاں دے سامنڑے کھڑا تھی گِیا تے جیہڑی کَھٹ اُتے پِیا ہا اُونکُوں چا تے خُدا دی حمد کریندا ہویا آپنڑے گھر چلیا گِیا۔ 26سبھ لوک حیران تھی گئے تے خُدا دی حمد کرݨ لگے۔ او بہُوں ڈر گئے تے آکھنڑ لگے جو اَج اساں عجیب کم ڈِٹھے ہِن۔

یسُوع لاوی کُوں سڈیندے

27اِنہاں گالھیں دے بعد یسُوع باہر گِیا تے ہِک محصُول گِھننڑ آلے کُوں جِیندا ناں لاوی ہا، محصُول دی چوکی اُتے بیٹھے ڈِٹھا تے اُونکُوں آکھیا، ”میڈے پِچُھوں تھی پو۔“ 28او کھڑا تھیّا تے سبھ کُجھ چھوڑ تے اُوندے پِچُھوں تھی پِیا۔

29وَل لاوی آپنڑے گھر ءچ اُوندی وڈی دعوت کیتی۔ بہُوں سارے محصُول گِھننڑ آلے تے ڈُوجھے لوک وی دعوت ءچ شریک ہَن۔ 30فریسی تے اُنہاں دے شریعت دے عالم یسُوع دے شاگرداں کُوں شکایت کر تے آکھنڑ لگے جو ”تُساں محصُول گِھننڑ آلیاں تے گُنہگاراں دے نال کیوں کھاندے پِیندے ہیوے؟“

31یسُوع جواب ءچ اُنہاں کُوں آکھیا، ”تندرُستاں کُوں حکیم دی لوڑ نئیں بلکہ بیماراں کُوں۔ 32مَیں راستبازاں کُوں نئیں بلکہ گُنہگاراں کُوں توبہ کیتے سڈݨ آیا ہاں۔“

روزہ دے بارے ءچ سوال

33وَل اُنہاں اُونکُوں آکھیا ”یُوحنّا دے شاگرد تاں اکثر روزہ رکھیندے تے دُعا منگدے ہِن تے اِینویں ای فریسیاں دے وی، پر تُہاڈے شاگرد کھاندے پِیندے ہِن۔“

34یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”کیا تُساں گھوٹ دی موجودگی ءچ براتیاں کنُوں روزہ رکھوا سگدے ہیوے؟ 35پر او ڈینہہ آسن جڈاں گھوٹ اُنہاں تُوں جُدا کیتا ویسی، وَل اُنہاں ڈینہاں ءچ او روزہ رکھیسن۔“

36اُوں ہِک مثال وی اُنہاں کُوں سُنڑائی جو ”نویں کپڑے کُوں پھاڑ تے اُوندی ٹاکی پُرانڑے کپڑے اُتے کوئی نئیں لیندا۔ نہ تاں نواں کپڑا وی پھٹ ویسی تے نویں کپڑے دی ٹاکی پُرانڑے کپڑے نال نہ رَلسی۔ 37تے انگُور دے تازہ رَس کُوں پُرانڑیاں مشکاں ءچ کوئی نئیں بھریندا نہ تاں مشکاں تازہ رَس پکنڑ نال پھٹ ویسن، تے رَس تے مشکاں ڈوہائیں برباد تھی ویسن۔ 38اِیں واسطے تازہ رَس کُوں نوِیاں مشکاں ءچ بھرنڑا چاہیدے۔ 39تے کوئی بندہ پُرانڑا رَس پی تے نویں دی خواہش نئیں کریندا کیوں جو او آدھا ہے جو ’پُرانڑا ای چنگا ہے‘۔“