Skip to content
BibleKenya

Santhali Project

लुक 11

जिसु कोयजोङे चेत्आकोकान

(माथाय ६:९-१३; ७:७-११)

आदो जिसु मित्‌टेच् जायगारेये ताहेंकाना कोयजोङकान आरे थिरेन खान उनिरेन चेलाको मोदरेन मित् होड़े मेतादेया, “ए प्रोभु, कोयजोङ चेत्आलेमे बाड़े चेत्‌लेका जोहान हों आच्‌रेन चेलाकोय चेत्आत्‌को।”

आदो जिसुइ मेतात्‌कोवा,

आपेपे कोयजोङरे मेनपे, “ए बाबा,

आमाक् सोनोत ञुतुम मानोतोक्‌ ताममा,

आमाक् राज हिजुक्‌मा।

आलेयाक् जा़रुड़ जोमाक् दिना़मगे एमालेम।

आर आलेयाक् का़इको इका़कातालेम,

एनते आले हों आलेयाक् दोदोसको ले इका़काकोकाना

आर बिडा़उते आलोम आदेरलेया।”

आदो जिसु आच्‌रेन चेलाकोय मेतात्‌कोवा, “आपे मोदरेन ओकोय होड़ मित्‌टेन गातेये ताहेनताय आर ताला ञिंदा़ उनि ठेन सेनकातेये मेताय, एहो गाते, पाञ्‌चाते पेया पिठा़ एमा़ञतालाङमे। एनते इञरेन मित्‌टेन होरतेनिच् गातेये हेच् आकावादिञा आर जोम ओचोये ला़गित्‌ चेत् हों बा़नुक्‌तिञा।” आर उनि दो भितरि खोनगे रोड़ रुवा़ड़कातेये मेन, “आलोम आ़ड़िसिञा, एनते नितोक् दो दुवा़र सिञ आकाना आर गिदरा़को इञ तुलुच् आटेत्‌रे मेनाक्‌कोवा, एमाम ला़गित्‌ ओहोंञ बेरेत्‌लेना।” मेतापे का़ना़ञ, गाते कानतायते एमाय ला़गित्‌ बाय बेरेत्‌रे हों एनरेहों आ़डिये जिगिरकानते बेरेत्‌काते तिना़क् जा़रुड़ायकाने एमायगेया। आर इञिञ मेतापेकाना, “कोयपे, आदो एमापेया, ञाम बाड़ायपे, आदोपे ञामा, ठोप्‌ ठोप्‌पे, आदो झिच्आपेया। एनते मित्‌के मित् कोकोयिच् दो मिला़वाया आर ञाम बाक्‌ड़ायिच् दोए ञामा आर ठोप्‌ ठोपेत्‌कानिच् दो झिच्आया।” “आपे मोदरे ओकोय आपातोक् होड़ होपोनतेत्‌ पिठा़इ कोयलेरे धिरिये चालआया? से हाकोय कोयलेरे हाको बोदोल बिञे चालआया? से बेलेये कोयलेरे किदिञकाटकोमे चालआया? एनडेखान आपेपे बा़ड़िच्‌रे हों आपेरेन गिदरा़ भागे भागे दान एमाकोपे बाडायगे खान, तिना़क् आरतेत्‌गे सेरमा बाबा दो आच् कोयेकानको सोनोत जिवे एमाकोवा।”

जिसु आर बेलसेबुल

(माथाय १२:२२-२९,४३-४५; मा़रकुस ३:२०-२७)

आर जिसु मित्‌टेच् भुत ए ओडोक गिडियेदेकान ताहेंकाना, आर उनि दो गुङगा़इ ताहेंकाना। आर भुत ए ओडोक गिडियेन खान उनि गुङगा़ दोए रोड़केदा आर गादेल होड़को हाहाड़ायेना। मेनखान ओनको मोदरे आदोम होड़को मेनकेदा, “भुतकोरेन मुखिया़ बेलसेबुल होतेतेगे भुतकोय ओडोक गिडियेत्‌कोवा।”

आरको बिडा़वेया मेनते सेरमा खोन चिनहा़ जिसु ठेन खोनको खोजकान ताहेंकाना। मेनखान जिसु दो ओनकोवाक् मोनेजोङ बाडाय ओरोमकेत्‌तेये मेतात्‌कोवा, “आच् उपा़रते भिना़भिनि आकान मित्‌के मित् राजोसटि दो उजा़ड़ोक्आ आर ओड़ाक् चेतान ओड़ाक् दो रुबोक्आ। आर सायतान हों आच् उपा़रतेये भिना़भिनि आकान खान, उनियाक् राज दो चेकाते टिका़उक्आ? एनतेपे मेनेदा बेलसेबुल होतेते भुतकोञ ओडोक गिडियेत्‌कोवा। इञगे बेलसेबुल होतेते भुतकोञ ओडोक गिडियेत्‌को खान, एनडेखान आपेरेन होपोनको दो ओकोय होतेतेको ओडोक गिडियेत्‌कोवा? ओना इया़ते ओनकोगे आपेरेन बिक्‌चा़रकोको होयोक्आ। मेनखान इसोराक् दाड़ेते भुतकोञ ओडोक गिडियेत्‌को खान इसोराक् राजगे हेच् सेटेर आकावात्‌पे चोङ।”

“दाड़े होड़ खानडाभानडावानते आयाक्‌ दोलान होरहोलेरे, उनियाक् धोन दा़उला़त दो रुखिया़गे ताहेनताया। मेनखान उनि खोन बा़ड़ति दाड़ेयानिच् हेच्‌कातेये भागावलेरे दो उनिये भोरसाआकावात् जोतो खानडाभानडाये रेजेया आर लुटाक्‌कोय हा़टिञताया।”

“इञ सेच्‌रेन बाङ कानिच् दो इञ बिरुदरेन कानाय आर इञ साँवते बाङ सासामटाविच् दोए छिटिया़वा।”

बा़ड़िच्‌जिउ रेयाक्‌ रुवा़ड़ोक्

(माथाय १२:४३-४५)

“बेसाफा जिउ दो होड़ खोने ओडोकलेनरे खाङगोट जायगाकोरेये दाड़ाना जिरा़उ ञाम ञामते आर बाय ञामलेरेये मेनेदा, इञाक् ओड़ाक्‌तेगेञ रुवा़ड़ चालाक्आ, ओने ओका खोनिञ ओडोक हेच् आकान। आर रुवा़ड़ सेनकाते जोक्‌ चिका़ँड़ आर साजावाकात्‌ए ञामेदा। खानगे सेनकाते आच् खोन आरतेत् बा़ड़ति बा़ड़िच् एयाय गोटेच् एटाक् जिवे गाते दाराजोङा आर बोलोकाते ओंडेको मा़न्‌डिया़उक्आ आर उनि होड़ाक् मुचा़त् दोसा दो पा़हिलाक् खोन आरतेत् बा़ड़िच् होयोक्आ।”

सा़रि सुक

आदो जिसु नोवाकोय रोरोड़कान ताहेंकानरे गादेल होड़को मोदरेन मित्‌टेन मायजिउ होहोवातेये मेतादेया, “भा़गानगेयाय दोहोलेत्‌मे कुखि, आरेम नुनुलेत् तोवाकिन दो।”

मेनखान जिसुइ मेतादेया, “हें, बिचकोम मेनमे, इसोराक् काथा आँजोमको आर दोक्‌होकोगेको भा़गाना।”

चिनहा़को खोजकान

(माथाय १२:३८-४२)

आदो गादेल होड़ जिसु ठेन बेड़हायते लादलादको जारवाक्‌कान ताहेंकानरे जिसु रोरोड़े धुरा़उएना, “नोवा पिड़हिरेनको दो। मित्‌टेन बा़ड़िच् पिड़हिरेन कानाको। चिनहा़को खोजकाना आर जोना रेयाक्‌ चिनहा़ छाडा एटाक् चिनहा़ दो बाको ञामा। एनते चेत्‌लेका जोना दो निनवेरेनको ला़गित्‌ मित्‌टेच् चिनहा़इ होयलेना, ओनकागे मानवा होपोन हों नोवा पिड़हिरेनको ला़गित्‌ए होयोक्आ। दा़खिन दिसा़मरेन रा़नि दो बिचा़ररे नोवा पिड़हिरेन होड़को तुलुच् बेरेत्‌काते दुसिये टारहावकोवा। एनते उनि दो धा़रति मुचा़त् खोन सुलेमान रेयाक्‌ आकेल आँजोमे हेच्‌लेना आर ञेलपे नोंडे दो मित् होड़ मेनाया ओकोय दो सुलेमान खोन होंए माराङा। निनवेरेन होड़ दो बिचा़ररे नोवा पिड़हिरेनको तुलुच् तेङगोकाते दुसिको टारहावकोवा। एनते ओनको दो जोनावाक् पोरचारते का़इ खोनको कासतावेना आर ञेलपे, नोंडे दो मित् होड़ मेनाया ओकोय दो जोना खोन होंए माराङा।”

होड़मो रेयाक्‌ मारसाल

(माथाय ५:१५; ६:२२-२३)

“ओकोय हों दिउहे जेरेत्‌काते दानाङरे बाको ओकोकाक्आ से खा़चला़क्‌ते हों बाको हा़रूबा, बिचकोम दिया़ड़ा चेतानरेगेको दोहोया, जेमोन भितरिते बोलोक्‌को ओना मारसालको ञेल।1 होड़मो रेयाक्‌ दिउहे दो आमाक् मेंत्‌गे। आमाक् मेंत् निरोलागेताम खान आमाक् गोटा होड़मोको हों मारसालगेया। मेनखान बा़ड़िच्‌गेताम खान, आमाक् होड़मो हों ञुतते एसेदोक्‌आ। ओनाते मेन सोनतोरोक्‌मे, जेमोन आमरे मेनाक् मारसाल दो आलो ञुतोक्‌मा। आमाक् गोटा होड़मो मारसालगेताम खान आर ओका हा़टिञ हों बाङ ञुत खान, एनडेखान, ओना गोटा दो मारसालोक्आ, दिउहे डिगडिग जोलोक्‌रे मारसालाम लेका।”

जिसु फा़रिसिको आर सोसतोर बाडायकोय दुसियेत्‌को

(माथाय २३:१-३६; मा़रकुस १२:३८-४०)

आदो जिसुइ गालमारावकेत् खान मित्‌टेन फा़रिसि दो आच् सोङगे माञजानोक्ए देलावादेया। आदो बोलोकाते जोम ला़गित्‌ए दुड़ुप्‌ एना। खानगे उनि फा़रिसि दो ञेलकातेये हाहाड़ायेना माञजानोक् आ़उरिरे बाय उम माड़ाङलेनते। आदो प्रोभु उनिये मेतादेया, “आपे फा़रिसिको दो बा़टि आर था़रि रेयाक्‌ बाहरेतेत्‌पे साफायेत्आ, मेनखान आपेयाक् भितरितेत् दो लुलुट आर बा़ड़िच्‌ते पेरेच् आकाना। ए बेबुजको बाहरेतेत् बेनावलेत्इच् दो भितरितेत् हों बाय बेनावलाक्आ? मेनखान भितरि रेयाक्‌को दान एमोक्‌पे, आदो ञेलपे, जोतोवाक्‌को साफाक्‌तापेया।”

“मेनखान हाय आपे फा़रिसिको दो, एनते पुदिना आर आ़रुद आर मित्‌के मित् आड़ाक् साकाम रेयाक्‌ गेल हा़टिञ खोन मित्‌के मित् हा़टिञपे एमेदा, मेनखान बिक्‌चा़र आर इसोर दुक्‌ला़ड़ दोपे एतोमकाक्‌ काना, नोवाको का़क्‌मि आर ओनाको आलो चिंडा़लगे लेक ताहेंकानतापेया।”

“हाय आपे फा़रिसिको दो, एनते सुना़गोगकोरे लाहा दुड़ुप्‌आक्‌को आर बाजारकोरे जोहार ओचोक्‌पे बा़सुताक्‌ काना।” “हाय आपे दो, एनते बाङ ञेल ओरोमोक्‌कान कोबोरको लेका कानापे आर ओनाको चेतानते ताड़ाम पारोमोक् होड़ दो बाको बाडाया।”

खानगे आ़न गुरुको मोदरेन मित् होड़े रोड़ रुवा़ड़ादेया, “ए गुरु, नोवाकोम मेनेत्‌ते आले होंम बेमानोतेत्‌ले काना।”

जिसु दोए मेनकेदा, “आपे आ़न गुरुकोरे हों हाय हाय, एनते आपे दो बाङ गोक्‌ दाड़ेयाक् बोजहा होड़कोपे लादेयाको काना, मेनखान आपे निजे दो आपेयाक् मित् का़टुप्‌ते हों ओनाको बोजहा दो बापे जोटेत् एदा।” “हाय आपे दो, ना़बिकोवाक् कोबोरपे तोलेदा आर आपेरेन हापड़ामको दो ओनकोको गोच्‌केत्‌कोवा। एनडेखान आपे दो आपेरेन हापड़ामकोवाक् का़मि रेयाङ गोहाको कानापे आर ओनाकोरेपे रा़जिगेया, एनते ओनकोमाको गोच्‌केत्‌को आर आपे दो ओनकोवाक् कोबोरपे तोलेदा। ओना इया़तेगे इसोर दो आयाक्‌ आकेलतेये मेन आकादा, ना़बिको आर आपोसतोलको ओनको ठेनिञ कोलकोवा आर ओनको मोदरेन आदोम दोको गोच्‌कोवा आर आदोम दोको खेदकोवा। जेमोन धा़रति रेहेत् खोन जोतो ना़बिको रेयाक्‌ माँयाँम नोवा पिड़हिरेनको ठेन हिसा़ब हातावक्। हाबेल रेयाक्‌ माँयाँम खोन उनि साकारिया़ रेयाक्‌ माँयाँम हा़बिच्, ओने ओकोय पिंड आर कोयजोङ ओड़ाक्‌ तालारेये गोच् ओचोयेन, हें मेतापे का़ना़ञ ओना दो नोवा पिड़हिरेनको ठेनगे हिसा़ब एमोक् होयोक्‌ताकोवा।”

“हाय आपे आ़न गुरुको दो, एनते बा़क्‌डा़इ रेयाक्‌ का़ठिपे हात आकादा, आपे निजे हों बापे बोलोलेना आरको बोलोक्‌कान ताहेंकानको होंपे आकोटकेत्‌कोवा।”

आदो जिसु ओंडे खोने ओडोक चालावेन खान ओनको आ़न गुरुको आर फा़रिसिको दो बेबा़ड़िच्‌को साकड़ाकेदेया आर एमानतेयाक्‌को रेयाङ रोड़ हाराहा़रि कुलिको एहोप्‌केदा। आर उनियाक् मोचा रेयाक्‌ जाहान काथा साब ला़गित्‌ आ़तको ञामकान ताहेंकाना।

Source notes (1)
  1. Cross-reference माथ ५:१५; मा़र ४:२१; लु ८:१६

Santhali Project. Copyright © The Word for the World International. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.