مزامیر 11

توکل به عدالت خداوند

برای سالار مغنیان. مزمور داود

1بر خداوند توکل می‌دارم. چرا به‌جانم می گویید: «مثل مرغ به کوه خودبگریزید. 2زیرا اینک شریران کمان را می‌کشند وتیر را به زه نهاده‌اند، تا بر راست دلان در تاریکی بیندازند. 3زیرا که ارکان منهدم می‌شوند و مردعادل چه کند؟»

4خداوند در هیکل قدس خود است و کرسی خداوند در آسمان. چشمان او می‌نگرد، پلکهای وی بنی آدم را می‌آزماید. 5خداوند مرد عادل راامتحان می‌کند؛ و اما از شریر و ظلم دوست، جان او نفرت می‌دارد. 6بر شریر دامها و آتش وکبریت خواهد بارانید، و باد سموم حصه پیاله ایشان خواهد بود. 7زیرا خداوند عادل است وعدالت را دوست می‌دارد، و راستان روی او راخواهند دید.