پیدایش 9

عهد خدا با نوح

1خدا، نوح و پسرانش را برکت داد و به ایشان فرمود: «بارور و زیاد شوید و زمین را پُر سازید. 2همهٔ حیوانات و خزندگان زمین، پرندگان هوا و ماهیان دریا از شما خواهند ترسید، زیرا همهٔ آنها را زیر سلطهٔ شما قرار داده‌ام. 3من آنها را برای خوراک به شما داده‌ام، همان‌طور که گیاهان سبز را به شما بخشیدم. 4اما گوشت را با خونش که بدان حیات می‌بخشد نخورید. 5و من تاوان خون شما را باز می‌ستانم. آن را از هر جانوری باز می‌ستانم. تاوان جان انسان را از دست همنوعش نیز باز می‌ستانم. 6هر که خون انسانی را بریزد، خون او نیز به دست انسان ریخته خواهد شد؛ زیرا خدا انسان را به صورت خود آفرید. 7و اما شما، فرزندان زیاد تولید کنید و زمین را پُر سازید.»

8سپس خدا به نوح و پسرانش فرمود: 9«من با شما و با نسلهای آیندهٔ شما عهد می‌بندم، 10و نیز با تمام حیواناتی که با شما در کشتی بودند یعنی همۀ پرندگان، چارپایان و جانوران. 11بله، من با شما عهد می‌بندم که بعد از این هرگز موجودات زنده را به‌وسیلۀ طوفان هلاک نکنم و زمین را نیز دیگر بر اثر طوفان خراب ننمایم. 12این است نشان عهد جاودانی من: 13رنگین‌کمان خود را در ابرها می‌گذارم و این نشان عهدی خواهد بود که من با جهان بسته‌ام. 14وقتی ابرها را بالای زمین بگسترانم و رنگین‌کمان دیده شود، 15آنگاه قولی را که به شما و تمام جانداران داده‌ام به یاد خواهم آورد و دیگر هرگز تمام موجودات زنده به‌وسیلهٔ طوفان هلاک نخواهند شد. 16وقتی رنگین‌کمان را در ابرها ببینم، عهد جاودانی میان خدا و هر موجود زنده بر زمین را به یاد خواهم آورد.» 17سپس خدا به نوح گفت: «این رنگین‌کمان نشان عهدی است که من با تمام موجودات زندهٔ روی زمین می‌بندم.»

18سه پسر نوح که از کشتی خارج شدند، سام و حام و یافث بودند. (حام پدر قوم کنعان است.) 19همه قومهای دنیا از سه پسر نوح به وجود آمدند.

20نوح به کار کشاورزی مشغول شد و تاکستانی غرس نمود. 21روزی که شراب زیاد نوشیده بود، در حالت مستی در خیمه‌اش برهنه خوابید. 22حام، پدر کنعان، برهنگی پدر خود را دید و بیرون رفته به دو برادرش خبر داد. 23سام و یافث با شنیدن این خبر، ردایی روی شانه‌های خود انداخته عقب‌عقب به طرف پدرشان رفتند تا برهنگی او را نبینند. سپس او را با آن ردا پوشانیدند. 24وقتی نوح به حال عادی برگشت و فهمید که حام چه کرده است، 25گفت:

«کنعان ملعون باد.1

برادران خود را بندهٔ بندگان باشد.»

26و نیز گفت:

«متبارک باد یهوه، خدای سام!

کنعان بندهٔ او باشد.

27خدا زمین یافث را وسعت بخشد،

و او را شریک سعادت سام گرداند2،

و کنعان بندهٔ او باشد.»

28پس از طوفان، نوح ۳۵۰ سال دیگر عمر کرد 29و در سن ۹۵۰ سالگی وفات یافت.